Op dagen als vandaag -wanneer ik veel te weinig geslapen heb- moet ik mijn hersens stilzetten. Vooral niet teveel gaan nadenken. Zeker niet mijmeren, niet denken aan de tijd-van-toen. Herinneringen weren, want voor ik 't weet zit ik ongemakkelijk op mijn lip te bijten of moet ik eventjes 'afkoelen buiten'. Dat er nu -sinds gisteren- een remake van de Notenclub op tv is (Sing that song!), doet me heel erg terugdenken aan de zaterdagavonden in de Pater Willibaldlaan. Wij keken toen ook. En meter stopte ons vol met een appel, een zakje chips, een frisco, beertjes en nog een appel. En peter ergerde zich aan het feit dat er toch echt wel héél weinig op tv was de laatste tijd. (Dik Trom en de Duitse circussen, dat waren nog eens tijden!) En toch keken we, een hele avond, en we waren content. Op een dag als vandaag denk ik daaraan, en mis ik hem, want mijn peter, die was -zonder overdrijven- de beste.