The simple life

De uitnodigingen zijn op de bus, de taart is besteld, de tafels gaan versierd zijn en er is zelfs drank voorzien... Iedereen heeft al kleren, de meesten gaan zelfs schoenen dragen en anderen sandalen of Birkenstocks. Ik heb al gebeld naar Frank en Sabine en het lijkt in orde te komen en ik denk zelfs dat we het glas in de open lucht gaan kunnen heffen. Half mei reiken wij de gouden schoen uit aan ons boytje, en ik zou bijna durven zeggen dat we er klaar voor zijn... Wat nog moet gebeuren? Details ! Cava halen, een taartschep zoeken, aperitiefhapjes voor de kinders maken, speelgoed regelen, het dessert versieren, melk en suiker kopen, de kaartjes drukken, de bedankjes afhalen, de gouden schoen arrangeren EN KIEZEN WELKE KLEREN IK GA AANDOEN. Ik denk echt dat we er bijna klaar voor zijn ;-)

20 jaar geleden - de éérste keer dat de Fransen wereldkampioen voetbal werden, zou Drakenjager zeggen, hij rekent ondertussen in kampioenschappen  - stonden wij met alle Claeyssens op een camping in Bretagne . Tijdens dat kampioenschap, en tijdens de finale. Waar mijn broer als enige voor Brazilië supporterde. Dit terzijde.  Het kan dus helemaal géén toeval zijn dat Emmyemmy en ik, in het kader -en misschien al een beetje in de nasleep - van al die recente voetbalfestiviteiten opnieuw aan de Côte d'Armor belandden! Op papier voor een roadtrip, want dat klinkt zo hip, in realiteit (laat ons vooral eerlijk zijn) om veel te veel te eten , af en toe iets te drinken en zo'n zestien keer per dag te chillen . Glampen op een glamping . Glamourous , want zo zijn we wel. 20 jaar, da's toch een hele lange poos; ik herkende een aantal Bretoense namen wel, maar zeggen dat er allerlei bellen rinkelden, zou de waarheid geweld aandoen. Al was het wel fijn om af en toe een compeet...

We sloten het schooljaar via het achterpoortje. Zeeën van tijd en ruimte lonken! De eerste dag van 2 zalige vakantiemaanden stond al een picknick én een festivalletje  op het programma. Hopelijk knallende voorbodes van weken waarin zoveel mag en niets moet... Het hoeven geen spectaculaire dingen te zijn, maar varen met ons bootje, slapen in de tent, zwemmen in zee, picknicken in de bergen en lekker en véél eten mogen van mij altijd en overal! En combinaties daarvan, graaaaaaaaag! (Morgen eet ik bijvoorbeeld al in een boot. Emmytime. Lekker en veel. Man en vrouw , ik kan nu al niet wachten!) Ik hoop dat u ook zo'n fijne tijd tegemoet gaat...  Misschien heeft u nog niet meteen vakantie, maar zeg nu zelf: een onverwachte picknick of een nachtje in een tent, daar heb je zelfs geen zeeën van tijd voor nodig! Geniet!  Wat zeg ik? GENIET!!!

Onze laatste communie zit erop! Met Hemelvaart vierden we de eerste communie van Jack, onder het motto 'Kapitein Jack vaart feestelijk uit!' Wat bedoeld was als een beperkt themafeestje, groeide uit tot een verkleedpartij was Jackjes (én onze!) mond van open viel. We hadden hem dan ook niet verteld dat alle gasten zich naar zijn thema zouden kleden... Dat de dresscode 'kapitein van de 7 zeeën' zoveel creativiteit in onze gasten zou doen opborrelen, hadden we nooit durven dromen. Er waren kapiteins, matrozen, piraten en zeemeerminnen, er zwom een visje , vergezeld van een vissersmeid en zelfs de garnaalvissers te paard kwamen meefeesten! Jackje kwam, zag en genoot... En wij waren apetrots op onze kleine kapitein!