donderdag 23 maart 2017

Drakenjager

Toen hij vandaag binnenkwam
vers van onder 't mes
van de kapper
dacht ik bij mezelf:
hij wordt nog elke dag knapper!


maandag 13 maart 2017

Contrast

Ik mag dan wel een mens van ups en downs zijn, de tijd leerde mij die dingen te managen. Zo is er al eens wat meer nodig dan een snedige opmerking om mij uit mijn lood te slaan. En voel ik niet altijd meer de behoefte om te reageren op issues die eigenlijk geen issue zijn. Mindfulness leerde me mijn energie te kanaliseren. Leven. Laten leven. En dat lukt al eens. Soms.

Toch was het contrast tussen gisteren en vandaag weer lastig.
Noem het maandagblues, noem het een zwaar feestweekend in combinatie met een geknelde zenuw.
't Was lastig.

Gelukkig heb ik een trui voor zulke dagen.
Merci, Eva Mouton.



dinsdag 7 maart 2017

7 foto's, 1 week - krokusbreak

Het had niet veel gescheeld, of ik had de hele krokusvakantie geslapen.
En was de vakantie een dag later gestart, dan was ik zéker ziek geworden.
MAAR HE! NIETS DAARVAN!
Tegen maandagavond werd ik wakker en was ik weer fit om een hele week keihard content te zijn.
Het programma was goed gevuld, met een fijne afwisseling voor jong, oud, leraar en kind.
Daar gaan we!

Op dinsdag veranderde de living hier in een home office en werd er keihard gewerkt. Hoera voor creatieve en positieve collega's, veel koekjes en sloten thee en koffie. Wij leraars, wij zijn op ons best als we werken in de vakantie. (Een doordenkertje voor de meerwaardezoeker op deze blog.)

Omdat een vakantie geen vakantie is zonder een trip naar het buitenland, shopte ik met Het Nest en Emmyemmy op woensdag in Bailleul. Over de grens, maar veel exotischer dan dat werd het niet. Tenzij je de homemade pizza's meerekent, natuurlijk. En de sushi 's avonds!

Donderdag was by far de meest mysterieuze dag van de week: we shopten stofjes voor het communietenuetje van Quinn... Gezien het een geheime missie betreft, kan ik helaas nog geen preview geven.
Later bent u de eerste die de outfit door Het Model Herself geshowd krijgt, beloofd!  #speek

Over de festiviteiten van vrijdag kon u hier al een verslagje lezen, we genieten nog altijd na en dromen zelf ook al van ons pensioen.

Na 5 goedgevulde dagen was mijn energiepeil alweer naar een aanvaardbaar level gestegen, maar sinds zaterdag heb ik het gevoel dat the sky weer the limit is. Zoveel energie, ik geef 's nachts licht!(Stiekem denk ik dat iedereen die ik de komende weken de hand schud, energetisch geladen wordt. Lees vooral verder.)

Hoe ik dan plots de wereld weer kon verslaan?
Ik overwon één van mijn grootste angsten en reed zomaar ineens -bam!- met heel mijn auto vol Demetto's en zonder één keer te panikeren...door al die tunnels... naar het centrum van Brussel!

Ik.Deed.Dat.Helemaal.Alleen.En.Zonder.Accidenten.

Maar voldoening! Man! Vrouw!U kunt het niet geloven!
En klamme handen, maar die waren snel gedroogd.

Wat volgde was een zalige dag die startte in een kapsalon in Matonge en via het koninklijk paleis, het dak van het Muziekinstrumentenmuseum, een McDo en Manneken Pis eindigde op de top van het Atomium.


Lieve schatten, als u een dip voelt, een accuut gebrek aan energie vaststelt of het eventjes weer helemaal warm wil krijgen: ik schud nog de hele maand handjes.
Gratis.






 

  




zondag 5 maart 2017

60 + 60 = 120 !


In twee weken tijd werden deze knappers (Takketa en Bertje, suikertante en - nonkel, nepoma en -opa, nieuwe peter en vooral 2 troetelberen)  elk apart 60 én doken ze het leven der gepensioneerden in...
Omdat Bertjes afzwaaidag pardoes in de krokusvakantie viel, waren wij erbij toen hij de deur achter zich dicht trok en het vrolijkste deel van zijn leven infietste.

Als zijn contentement en dolle fratsen een voorbode zijn van wat komen zal... zal 't bien zijn!