The simple life

We waren al een beetje aan het idee aan het wennen, maar het begon pas echt te dagen toen we dit filmpje doorgestuurd zouden krijgen: ons familieuitstapje naar de Efteling voor opa's 65'ste verjaardag zou niet kunnen doorgaan...  Uitgesteld is dan wel niet verloren, maar Het Nest zou Het Nest niet zijn als ze geen instant oplossing voor dit instant probleem gezocht zouden hebben, want als wij niet naar de Efteling mogen, komt de Efteling toch gewoon naar ons! Een Efteling in Vlamertinge - Jardin, dus, met alles erop en eraan.  U gelooft ons niet?  Er zijn zelfs foto's van! Samen splashen van de Vliegende Hollander! Vliegen door het luchtruim in de Zwevende Carrousel! Net-niet-kliedernat-worden op de spetterende Piraña!   Eventjes op 't gemak chillen in het Ballenbad! Samen flippen en trippen op Joris en de Draak ! We waren -zo kent u ons - ook gewoon heel proper op onszelf, maar met Hollebolle Gijs gaat dat toch alt...

We hadden ons dus vast voorgenomen om tijdens de voorbije 9 krokusdagen zoveel mogelijk te chillen . Een matig gevulde planning, kinders met schoolwerk en een moeder die bovengemiddeld veel noenetuksjes kon verdragen... alle parameters voor een krokuskongé op 't gemak waren aanwezig. En zo geschiedde. Er gebeurde nét genoeg om enkele foto's te schieten, maar ruim weinig genoeg om in zenmodus te gaan en dat een poosje te blijven. U vergeeft me dus vast het ontbreken van context en info bij de 7 plaatjes die de voorbije week illustreren. Weet u wat? Verzin er zelf maar een verhaaltje bij! Gebruik daarbij deze kernwoorden: snorremans - pizzabuffetje - een kluchtig shoppingsortietje - nunneschete zonder ei - aandoenlijk schone graffiti - Piet Hein en Piethein - SoetSoet en Suit Suit.  Zorg voor een duidelijke inleiding, een gevuld midden in verschillende alinea's en een tof slot. Vervoeg je werkwoorden in de ovt. Controleer je hoofdletters en check of je het lee...

Het is hier een beetje stil de laatste tijd, ik weet het. Noem het een winterslaapje. De kerstvakantie gleed voorbij en nu de laatste uitslaapnacht erop zit, lijkt een terugblikje op z'n plaats. Op 't gemak, zoals de congé. Het begon nochtans helemaal pittig... met een onvoorbereide, ongeplande, doorregende, maar écht héél deugddoende staptocht van 24 kilometer. Op oude baskets en in regenbroek, waardoor het vaak wat meer op getjool dan op gestap leek, maar zij die dat hardop durfden te zeggen zaten warmpjes in hun zetel. Wij niet! Door de velden in fijn gezelschap sjezen in iets wat het midden hield tussen huppelen, manken en strompelen: heerlijk! Een deel van het plezier zat in de picknick die wij gezwind op onze rug meezeulden en in het idee dat ik grenzen verlegd had waarvan ik nooit in a million years ( mor écht niet! ) gedacht had dat ik nog maar in de verste verte de behoefte zou hebben om die te verleggen. Want wandelen, dat is zo niet Mamasoet! Maar babbelen en e...

Ze is al een hele poos mijn knalrode nagels aan het bestuderen: ik voel haar eventjes wrijven, haar vingertjes glijden zacht over de randjes en ze test twee keer of ze toch niet -oeps!- loskomen als ze eraan krabt. "Draag jij geen nagellak meer, Lucieloes?" "Neen!" Ze grijnst van oor tot oor, haar tong draait uitdagend in haar mondhoek. Ze laat de punt van haar linkerschoen heen en weer draaien, en wipt terug op haar andere voet. "Ik draag geen nagellak meer! Nagellak is voor chichimadams!" Machtig metekind, het mijne!

  Net als vorig jaar en het jaar daarvoor (en eigenlijk ook al de zomer daarvoor ) ontsnapten wij de voorbije dagen nog heel even aan de het-is-weer-bijna-september-en-we-zijn-er-nog-helemaal-niet-aan-toe-stress. Met even spannende als uitnodigende weersvoorspellingen voor het weekend dat we in ons hoofd hadden  (kamperen! tenten! bbq! vliegeren!) die dan ook nog eens om het kwartier veranderden ( pluie, orage, ciel couvert, averses faibles, rares averses, fortes rafales en ook gewoon ensoleillé ) gokten we met regenjassen, mutsen, windbreakers, fleecefraksjes en -haarbanden en toch ook enkele korte broeken dat het nog nét te doen zou zijn... Op naar Audresselles, naar onze camping, op ons plekje en met onze familie! Achteraf bekeken bleken het vestimentaire zorgen om niets: oma Lieve had blijkbaar gewoon mooi weer geregeld, ons contentement kon niet op! De zee gaf tonnen energie, de entourage gezellige ambiance en ik denk dat ik voorzichtig kan zeggen dat we we...

Het zal wel een luxeprobleem heten, u mag mij dat zelfs hardop zeggen... maar 9 lange vakantieweken invullen met een programma dat tegemoetkomt aan de grilletjes van 1 beginnende puber, de (on)wil van 1 passieve tiener en het overenthousiasme van een overactieve zevenjarige is niet altijd een cadeau. MAAR IK KLAAG NIET. We hebben het hier al erger geweten. ( Erger , zoals in: een programma bedenken dat tegemoetkomt aan het enthousiasme van 1 vijfjarige diva, 1 intensief testende vierjarige en een baby die nog 2 keer per dag een tuksje doet, of andere vrolijke combinaties die telkens een jaartje opschuiven in enthousiasme of onwil...) Toen had ik misschien wel een piepklein beetje reden tot klagen, want dat waren nogal tijden op het gebied van zenuwen testen, zestien dingen tegelijk doen en stoïcijns rustig blijven. MAAR IK KLAAG DUS NIET. De voorbije jaren verzamelden we al tips voor sortietjes allerhande: kinderactiviteitjes in het bakkerijmuseum in Veurne,  een namid...

't Is vreemd en raar en ook heel erg gemakkelijk:  ik heb dit keer bijzonder weinig werk aan u op de hoogte houden van de recente activiteiten van Het Nest... Ik kan zelfs languit in mijn hangmat blijven chillen,  want ...niemand minder dan onze Quinn - u leest haar (volledig gerestylede !) tienerblogje toch ook?! - vertelt u in geuren en kleuren hoe zij ons tripje beleefde.   Benieuwd? Klik dan eventjes hier en smul van een weekje uit het leven van een tiener! 

Of wij nog vrij waren met het paasweekend? En of we dan ook zin hadden om mee te gaan naar Zeeland? 2 vragen die je ons geen 2 keer moet stellen, mijn gedacht ! In een vakantiepark logeerden we met ons zestienen (...) in drie aaneengeschakelde huisjes, op 300 meter van het strand van Cadzand. Ik weet niet wat u gewend bent, maar ik vind 3 vaatwassers 3 gasvuren en 3 frigo's al eens de moeite; die Claeyssens drinken en eten veel (te veel). Op het domein van Résidence Cadzand bad was er eigenlijk al heel wat te doen (een klimboot! een zwembad! een trekvlot! go-carts! paadjes om te skaten! paadjes om te steppen! paadjes om te rollerskaten! een bowling! omheinde speeltuintjes! pedalo's!), maar voor onze mix aan tieners, leerjaarders en kleuters was het uitgestrekte en ongerepte strand ook heel aanlokkelijk...  Rond deze tijd van het jaar was er opvallend weinig volk, ons zestienen niet meegerekend, ik moest mij zelfs niet forceren om toevallige toeristen van mijn foto's t...