dinsdag 17 juli 2018

Een ceedee!

Ik vroeg laatst aan Drakenjager of hij eens een cd voor mij wou branden.

Ik heb zijn reactie niet gezien, want ik zat aan het stuur maar ik hoorde iets wat een mengeling zal geweest zijn tussen nerveus gegiechel, verborgen gêne en een ingehouden lachje. (Eerlijk? Ik hoorde u ook net even grinniken, maar 't is ok!)

Wat volgde was een uitleg over het hoe en wat van cd's -"Wie luistert daar nog naar?! Wie koopt die nog?!", de verhouding 'moeite voor het branden / extreem lage prijs' en ook nog een beetje gemopper en gezeur.

Ik heb het hem ondertussen nog niet opnieuw gevraagd, maar ik zal toch voet bij stuk houden; de Soetmobiel is niet uitgerust voor USB-toestanden en in mijn hoofd is een cd nog altijd een heel degelijk, kwalitatief ding.

Sinds enkele weken speur ik dus online naar koopjes die in mijn auto moeten belanden. Mijn smaak is erg ruim te noemen, maar liefst minstens 15 jaar oud... ik heb de laatste 5 generaties artiesten volledig gemist... Al hoor ik bij Het Nest al eens iets wat nu in zou zijn, ik kan er meestal geen gezicht - laat staan een naam - op plakken, of 't zijn artiesten uit mijn tijd dienet aan een comeback beginnen (zeldzaam! ) of gewoon blijven scoren zijn ( nog zeldzamer!). Zo ben ik dus op zoek naar best ofjes van de Groten der Muziek.

Mocht u dus tips hebben voor muziekvoorindeauto, dan weet u mij wel te vinden. Een lijstje met titel en uitvoerder is prima, de rest regel ik vaardig en vlot...

Ik kijk nog eens diep in Drakenjagers ogen en voor je  't weet ligt daar een nieuwe ceedee!


zondag 15 juli 2018

Gastblog: Quinn vertelt... op reis naar de Vogezen!



't Is vreemd en raar en ook heel erg gemakkelijk:  ik heb dit keer bijzonder weinig werk aan u op de hoogte houden van de recente activiteiten van Het Nest... Ik kan zelfs languit in mijn hangmat blijven chillen, 
want ...niemand minder dan onze Quinn - u leest haar (volledig gerestylede!) tienerblogje toch ook?! - vertelt u in geuren en kleuren hoe zij ons tripje beleefde.
 
Benieuwd?

Klik dan eventjes hier en smul van een weekje uit het leven van een tiener! 


woensdag 4 juli 2018

14 random ideeën bij het begin van de congé

Ik voel weer heel wat ideetjes pingpongen in mijn hoofd.
(Dat gebeurt wel eens vaker, eigenlijk. Toen ook!)
Ik deel ze graag met u, in random volgorde, al was het maar omdat ik hoop dat u er ook of net geen last van hebt, afhankelijk van het contentement of de sadness die ze met zich meebrengen.
Doe ermee wat u wil, dus, maar vooral: ontspan u volledig.
Let's go!

1 Het is het eerste jaar dat wij geen net over onze frambozen spannen. De vogels zijn dus -ahum!- welkom, we jagen ze alleszins niet weg.
(Deze nieuwe aanpak kadert in de zelftherapie die ik mezelf oplegde. Stellen dat ik het niet zo heb voor vogels en hun manieren is een beetje zwak. Je mag me vogelfoob noemen, zelfs, en ik zal jou op geen enkele manier tegenspreken. Foob zoals in 'gillend wegrennen bij het spotten van een vogel in een boekje, op tv, langs de kant van de weg of - godbetert - binnen mijn ruime comfort zone en die van mijn naasten'. Het ging een beetje te ver. Zelftherapie mag me redden.)
Ik merkte de voorbije weken echter geen enkele vogel tussen de framboosjes -en dat kan deels komen doordat die struiken achter ons tuinhuis staan en ik dus eigenlijk al in een hoek van 90 graden zou moeten kunnen kijken om ze te spotten- en meer zelfs: er zijn dit jaar gewoon minder vogels in onzen hof.
Ik vraag me af of die vogels  misschien door beginnen te hebben dat ik op het randje van hysterisch word als ik ze in mijn ooghoek spot en of er bij vogels een soort van gewenning zou optreden voor mijn fobische gedrag. Vogelkenner, iemand?

2 Als je in tijden van WK voetbal een donut wil eten, dan moet je al serieus manoeuvreren om er één te vinden die niet in de kleuren van de drapeau versierd is. Ik daag u uit! Picture or it didn't happen!

3 Na mijn vorige pingpong van gedachten kreeg ik meteen feedback over de toestand van Ignace Crombez. 't Is te zeggen: hij leeft nog én het gaat zelfs goed met hem! Omdat de info die ik kreeg deel uitmaakt van een geheime verrassing, kan ik hier absoluut nog niet meer over kwijt, maar zodra de lucht weer clear is, geef ik u een update!

4 Zouden er ook soldenborden bestaan die niet uit van dat foeilelijk fluogeel plastiek gemaakt zijn? Muntgroen, zacht kaki, frambozenroze of stemmig currygeel?
Serieus, ik vind die borden er zo... eh... goedkoop uitzien, dat ik al meteen een rem voel als het op aankopen aankomt. (Ik overdrijf! Echt!  Ik koop er echt niet minder om, maar dat fluo doet me zo aan de Primark denken, terwijl ik zeg maar liever iets van Nathalie Vleeschouwer koop! )
Smaakvolle klassesoldenborden, ik denk dat ik een gat in de markt heb gevonden.

5 Als het laaiend heet is en ik leg een kerst-CD van Michaël Bublé op, dan krijg ik het direct een beetje kouder!

6 Wedden dat u 6 getest hebt?

7 Ik denk dat prins Harry en Megan Markle helemaal nog niet op trouwreis gegaan zijn. Ze doen maar alsof, maar ik laat mij niet misleiden.

8 In de doos met manonpralines die ik op het oudercontact kreeg, zaten 60 stuks.
Het zou een hele mooie oefening in zelfbeheersing zijn om daar elke dag van de vakantie precies 1 praline van op te eten. Mindfull, in het moment. Bewust van de zoete smaak en het smeltende gevoel in mijn mond. Daarna eventjes een straf zatje koffie... En dan dat contrast proeven.
Op dag 2 besefte ik al dat die oefening door mijn eigen toedoen niet meer kon.

9 Poppies blijken vooral te groeien op net omgewoelde (zand)grond. In oorlogsgebied en al.
Nu onze oprit er vol van staat, denk ik soms dat er plots menselijke resten op gaan duiken. Of een skelet van een oorlogspaard.

10 Als je twee seconden te lang in de zon kijkt, lijkt het alsof je een persoonlijke getuige van de big bang bent. Do not try this at home.

11 Ik vraag mij af of mensen die geen vaatwas hebben dan écht de discipline hebben om élke dag 's morgens, 's middags én 's avonds alles met de hand af te wassen. Of zetten zij soms ook eens een restje in de pompbak?
En zouden zij dan misschien meer letten op wat ze kopen? Iets wat minder aan de borden plakt? Iets wat vlotter schoonspoelt? Of iets wat héél erg plakt, als ze een lang en uitgebreid gesprek met hun lief willen voeren, in tijden van WK en Tour de France? Is er daar eigenlijk al onderzoek naar gevoerd???

12 Als ik deze vakantie 'De gebroeders Leeuwenhart', 'Duet met valse noten', 'Wilde ganzen boven het ven' en 'Mijn tante is een grindewal' opnieuw zou lezen, zou ik dan enthousiast of ontgoocheld zijn? En zou mijn twaalfjarige ik weer naar boven komen of zou de magie van mijn lievelingsverhalen helemaal verdwenen zijn? Doen? Of niet doen?

13 Wat zou onze poes eigenlijk van ons vinden? En zou ze een favoriete Demetto hebben?

14 Als we in de auto zouden stappen en altijd rechtdoor zouden rijden, en telkens als we zouden kunnen kiezen, af zouden slaan naar rechts, waar zouden we dan na een hele dag rijden uitkomen? En zou er daar dan een camping zijn of eerder een duur hotel? Zulke dingen zou je eigenlijk ook op de pc moeten kunnen opzoeken, zeker? En met welk programma dan wel?
Als ik ooit eens twee maanden tijd heb, komt er misschien een grondig onderzoek.


dinsdag 3 juli 2018

Congé!


We sloten het schooljaar via het achterpoortje. Zeeën van tijd en ruimte lonken!

De eerste dag van 2 zalige vakantiemaanden stond al een picknick én een festivalletje op het programma. Hopelijk knallende voorbodes van weken waarin zoveel mag en niets moet...
Het hoeven geen spectaculaire dingen te zijn, maar varen met ons bootje, slapen in de tent, zwemmen in zee, picknicken in de bergen en lekker en véél eten mogen van mij altijd en overal! En combinaties daarvan, graaaaaaaaag! (Morgen eet ik bijvoorbeeld al in een boot. Emmytime. Lekker en veel. Man en vrouw, ik kan nu al niet wachten!)

Ik hoop dat u ook zo'n fijne tijd tegemoet gaat... 
Misschien heeft u nog niet meteen vakantie, maar zeg nu zelf: een onverwachte picknick of een nachtje in een tent, daar heb je zelfs geen zeeën van tijd voor nodig!

Geniet! 
Wat zeg ik?

GENIET!!!




zaterdag 16 juni 2018

Ben oui... c'est parti!

Om de 2 jaar zwerven Drakenjager en zijn vrienden in rondjes, als waren het nomaden, op zoek naar locaties om de Belangrijkste Bijzaak ter Wereld samen te bekijken.

In de voorrondes (tijdens de proefwerken!) lukt het niet altijd om samen te hokken voor elke match, maar zodra die achtste en kwartfinales in zicht komen is het uitkijken naar gezellige onderonsjes met hapjes, aangepast aan land van de roots van elk van hen.

Gisteren was er de aftrap, terwijl ik dit typ knalde Frankrijk al een eerste keer een penalty in de netten... Geen wonder ook, want dit team brulde hier een Marseillaise die hoorbaar was tot in Rusland!

Om een lang verhaal kort te maken:
Allez les bleus!
En... Vive la France!

maandag 11 juni 2018

Vlamertinge, mondiaal floraal en moestuincentrum!



Mo gastn toch, wat een voorjaar kregen wij eigenlijk?!

De prachtige rozen die goed op weg waren de hele meimaand ons terras en humeur op te fleuren werden genadeloos neergebliksemd door buien waar het haar op mijn armen recht van ging staan.

Ondertussen hoorde ik mijn tomaten niet klagen, want de hoge temperaturen deden hen de hoogte inschieten, zo hoog zelfs dat ik er -voorlopig- nog maar net boven kan kijken!

RIP, rozen en welkom, tomaten!

Gisteren was ik pas helemaal in mijn nopjes... de eerste frambozen blonken in hun vel.
Ze geven de vervelende junimaand een beetje smaak, want veel meer dan studeren, lessen afwerken en corrigeren komt hier niet in huis.

Nog 3 weken... en dan...







dinsdag 29 mei 2018

Tijd

Van de ene op de andere dag moest ik haar gezellige gebabbel rond me missen. Bij de koffie, naast me in de zetel, in mijn mailbox, aan de telefoon... Appjes over onze lessen, toen het al lang donker was, babbels over onze drukke nestjes, gemopper over onze mannen, daar konden we wat van... 

Ze nam de tijd die al lang op haar stond te wachten en nipte er zachtjes van. 
Het beklemmende gevoel dat ik er niet elke dag voor haar kon zijn, viel moeilijk van me af te duwen. Ik kon maar hopen dat ze wist dat ik veel aan haar dacht. Het gemis sneed elke dag een beetje meer, en zoveel dingen zonder haar misten hun fijne glans. 

Twee seizoenen later giet ze de dagen al wat zekerder in haar glas, ze weet dat de tijd blijft stromen. Ik geniet voorzichtig van haar weer wat dichter bij mij en snoep van momentjes samen...  

Vandaag schonk ze mij een zelfgebundelde, kleurrijke receptenbundel . 
Mijn hart maakte een sprongetje! 
Laat ons maar af en toe weer samen  op de toekomst klinken, het glas met plannetjes gevuld...
Ik kook dan wel een lekker hapje voor erbij!

woensdag 23 mei 2018

Een zoete tip... Atelier Hortense!

Wie mij kent, weet dat ik een zoetemondje ben... Ik doe mijn naam dan ook alle eer aan!

Op Jacks verjaardagsfeestje én met zijn piratencommunie bestelden we zoetigheid bij Greet van Atelier Hortense, het dessertenwalhalla van Reningelst en omstreken. De keuze is enorm, de presentatie verfijnd en de smaak is hemels...

We kozen voor 3 variaties 'cake in een potje', een zalig zoete frietjestaart en als kers op de... eh... tjah... een chocoladetaart met chocolademousse en een lichte toets van framboosjes. Zalig.

Eerder proefden we ook al van de cheesecake op zanddeeg met frambozenconfijt en vers fruit. Mo man toch.

Gastn, zo lekker! 
Maar lekker!
Zoooooooo lekker! 

Merci, Greet!






Pee is: Vergeet  uw toetsenbord niet schoon te vegen, uw kwijl druipt nu vast ook uit uw opengevallen mond.

maandag 21 mei 2018

Kapitein Jack voer feestelijk uit



Onze laatste communie zit erop!

Met Hemelvaart vierden we de eerste communie van Jack, onder het motto 'Kapitein Jack vaart feestelijk uit!'
Wat bedoeld was als een beperkt themafeestje, groeide uit tot een verkleedpartij was Jackjes (én onze!) mond van open viel. We hadden hem dan ook niet verteld dat alle gasten zich naar zijn thema zouden kleden...

Dat de dresscode 'kapitein van de 7 zeeën' zoveel creativiteit in onze gasten zou doen opborrelen, hadden we nooit durven dromen. Er waren kapiteins, matrozen, piraten en zeemeerminnen, er zwom een visje , vergezeld van een vissersmeid en zelfs de garnaalvissers te paard kwamen meefeesten!

Jackje kwam, zag en genoot...
En wij waren apetrots op onze kleine kapitein!






























zondag 22 april 2018

Lentekriebels!

Het weekend was een potje vol gezellige, zonovergoten momentjes.
Op zondagavond slaat de realiteit telkens een beetje terug, maar dit keer kan ik er erg goed tegen.
We gaan fijne weken tegemoet, en met de nieuwe sproeten op onze snoeten heeft Het Nest vernieuwde energie...

Ik cruisete gisteren met de raampjes naar beneden door het prachtige Heuvelland... op de radio dit machtige nummer...



Fijne zondag, fijne week!

woensdag 18 april 2018

Feest

Vandaag planden wij een gigantisch feest. Of misschien was 't vorig weekend al. Vast wel.

Iedereen zou er zijn. Echt, iedereen, je wou het niet missen.

We versierden het hele huis en vergaten ook de tuin niet.
De wilde kersenbloesems dwarrelden bij elk zuchtje wind. Moeder natuur zat mee in 't spel...  Sneeuw in de lente, zo waren we 't gewoon. 

Wie niets van ons feest wist, zal door onze luide doedelzak wel iets vermoed hebben. We zetten de hele straat af en zongen ons feestvarken wakker met een zelfbedacht verjaardagslied en begeleidden het gezelschap op gitaar, piano en viool. Er waren meer coupletten dan in het origineel en alle verzen rijmden...

Het aperitiefje liep uit tot ver na desserttijd. Er waren warme en koude hapjes voor vlees- en champignoneters. Heel veel champignons met boursin, voor iedereen, want wie vlees eet, wilde ze ook.Zakjes chips voor de kleintjes. Een rode en een blauwe box vol. En wortels en bloemkooltjes.
Witte worst voor al wie wou, en kippenboutjes voor wie het niet kon laten.
Toast met krabsla en grote schalen vol nootjes.

We smulden kalkoen met perzik en dennenappeltjes en er waren champignons voor de vegetariërs.  De plong sprong door de grote vraag naar dennenappeltjes, maar dat was snel gefixt, en het smulfestijn ging verder tot niemand nog pap kon zeggen.
Na de afwas was er verjaardagstaart, voor de hele straat.

De zon scheen op onze snoeten en iedereen lachte.

We hadden het allemaal zo mooi gepland, oma, het werd een knalfeest.
Ik hoop maar dat je ook gevierd werd daarboven.
90 jaar, je had ze zo verdiend.
En nog eens 90 erbij.

x







vrijdag 13 april 2018

Stilte voor de storm



In de meimaand gaan Los Demettos knallen... zo erg zelfs, dat er een planning, stappenplan en aftiklijstje aan te pas kwam... en daar hielden we ons de voorbije dagen vooral mee bezig!

Het vuurwerk begint met de eerste congédag die ik ooit in mijn leven néém... Ik krijg meestal vakantiedagen, zonder dat ik ze vraag... omdat die schoolvakanties gewoon vastliggen. Je hoort me in geen geval lagen, zeker niet, maar eens gewoon helemaal zelf een dag congé nemen omdat je naar het burgerlijk huwelijk van schoonzus en -broer mag, dat zal mij een gewéldige kick geven...

De week na dat eerste huwelijk vieren wij hier de eerste communie van kapitein Jack... met een themafeestje, of wat had u gedacht? Daarvoor zijn de uitnodigingen al verstuurd, en ook de aankleding van de zaal én het bedenken van hapjes, bestellen van het kapiteinsbuffet en dromen over communietaart zit in de eindfase... Iedereen moest ook in 't nieuw, en het mocht zeker ook bij het thema passen... Zeelui aller landen, verenigt u!

De week na de week na het huwelijk en dus de week na de communie zetten wij de festiviteiten gewoon verder, want dan staat het kerkelijk huwelijk van Jackjes meter op het programma... Niet dat ik daaraan veel organisatiewerk heb, ik plan gewoon keihard te genieten, maar wij moeten daar dus wel allemaal gekleed en gekapt naartoe, hé, en liefst proper gewassen en netjes opgeborsteld. Daar ging wel wat denkwerk aan vooraf, (aan het kleden, niet aan het wassen en borstelen!)  en ook daarmee ben ik nu bijna klaar...

De meimaand van 2018 doop ik bij deze officieel om tot feestperiode.
Kunnen we nergens aanmoedigingspremies krijgen?
Iemand?!



zondag 8 april 2018

Eén bikini maakt de lente niet.

Hoort u mij vloeken?
AAAUW!
Zoveel pijn, niet te doen.

Omdat de zon gisteren even uitnodigend als uitdagend op ons terras brandde, trok ik vol enthousiasme mijn bikini aan. Een halfuur later waren de ramen netjes gelapt langs de binnen- en buitenkant, en ook het groen van de achtergevel schrobde ik in eenzelfde adem eventjes proper.
(De verbaasde blik van mijn buurvrouw negeerde ik professioneel: in Amerika poetsen ze zelfs hun auto in bikini, mijn ramenpartij kan dus ook wel, zeker?)

So far, so good. Propere, blinkende ramen, zonder lekers.
Een contente Mamasoet, quoi.

Tot vanmorgen.
Kon ik plots mijn bed niet meer uit.
Schouder- en ruggenwervelpijn, een stijve nek en gevoelloze bovenarm.
Lang leve de pijnstillers, mijn kersenpitje en mijn zetelworst.

De volgende keer lap ik de ramen weer in lange mouwen en regenbroek.
God straft duidelijk meteen. Hij wil vast ook zo'n bikini.










donderdag 5 april 2018

Vakantietip met kinders: Zeeland!

Of wij nog vrij waren met het paasweekend? En of we dan ook zin hadden om mee te gaan naar Zeeland?
2 vragen die je ons geen 2 keer moet stellen, mijn gedacht!

In een vakantiepark logeerden we met ons zestienen (...) in drie aaneengeschakelde huisjes, op 300 meter van het strand van Cadzand. Ik weet niet wat u gewend bent, maar ik vind 3 vaatwassers 3 gasvuren en 3 frigo's al eens de moeite; die Claeyssens drinken en eten veel (te veel).

Op het domein van Résidence Cadzand bad was er eigenlijk al heel wat te doen (een klimboot! een zwembad! een trekvlot! go-carts! paadjes om te skaten! paadjes om te steppen! paadjes om te rollerskaten! een bowling! omheinde speeltuintjes! pedalo's!), maar voor onze mix aan tieners, leerjaarders en kleuters was het uitgestrekte en ongerepte strand ook heel aanlokkelijk...  Rond deze tijd van het jaar was er opvallend weinig volk, ons zestienen niet meegerekend, ik moest mij zelfs niet forceren om toevallige toeristen van mijn foto's te knippen, want ze waren er niet (rare gewoonte, ik weet het, maar u doet dat vast ook wel eens).

Tussen Cadzand en Knokke ligt het Zwin, een gigantisch natuurreservaat, waar de ooievaars nu volop aan 't broeden zijn geslagen. Wie het wil bezoeken moet toegangsgeld betalen, maar wij deden dat niet en wandelden er netjes rond. Nogal wat fietsers waren van 'tzelfde gedacht, maar zelfs dan hadden we niet het gevoel dat het druk was. Al heeft het landschap met zijn prachtige vergezichten daar misschien ook wel wat voor gezorgd...

Toen paasmaandag een druilerige dag beloofde te worden, weken we uit naar het zwembadcomplex van Sportoase Duinenwater in Duinbergen. Ook nu weer een aanbod voor tieners, leerjaarders én kleuters, met glijbanen in alle maten en soorten, wellness, stroomversnellingen en bubbelbaden. Gastn, echt de max!

Ik denk dat de weergoden doorhadden dat we zo flexibel zijn en dus moeilijk te kullen , want in de namiddag trok de hemel open en was het tijd voor een avonturentocht in Groede Podium, een speel- en infopark dat wandelaars, natuurfanaten en avonturiers op hun wenken bedient. Met een wandeling over boomstammen en door tunnels kregen we de jeugd zelfs enthousiast (ik heb echt maar 4 keer "Is 't nog ver?" gehoord), en toen we eindigden in een speeldomein tussen bunkers, was iedereen tevreden. En nat, maar dat lag aan de plassen en de waterspeeltuin.

















 


Wie denkt dat ik wegens zoveel  enthousiasme gesponsord werd voor deze post, moet ik teleurstellen. Het was daar écht zo cool! 
(Wie denkt: ik wil haar wel eens sponsoren, zodat ze ook vol enthousiasme over mijn vakantiedomein of -verblijf, of -hotel of -regio kan vertellen, want bij ons is het ook heel cool, kan mij mailen. Ik word zelfs al een beetje enthousiast als ik daaraan denk!)

Wie denkt dat hij ook wel eens richting paradijselijk Zeeland wil gaan: doe ze mijn groeten!

Een nadrukkelijk woord van dank is op z'n plaats voor mijn moeke en vake, drijvende krachten achter dit sortietje. Merci, merci en danketje!