The simple life

We hadden ons dus vast voorgenomen om tijdens de voorbije 9 krokusdagen zoveel mogelijk te chillen . Een matig gevulde planning, kinders met schoolwerk en een moeder die bovengemiddeld veel noenetuksjes kon verdragen... alle parameters voor een krokuskongé op 't gemak waren aanwezig. En zo geschiedde. Er gebeurde nét genoeg om enkele foto's te schieten, maar ruim weinig genoeg om in zenmodus te gaan en dat een poosje te blijven. U vergeeft me dus vast het ontbreken van context en info bij de 7 plaatjes die de voorbije week illustreren. Weet u wat? Verzin er zelf maar een verhaaltje bij! Gebruik daarbij deze kernwoorden: snorremans - pizzabuffetje - een kluchtig shoppingsortietje - nunneschete zonder ei - aandoenlijk schone graffiti - Piet Hein en Piethein - SoetSoet en Suit Suit.  Zorg voor een duidelijke inleiding, een gevuld midden in verschillende alinea's en een tof slot. Vervoeg je werkwoorden in de ovt. Controleer je hoofdletters en check of je het lee...

Het is hier een beetje stil de laatste tijd, ik weet het. Noem het een winterslaapje. De kerstvakantie gleed voorbij en nu de laatste uitslaapnacht erop zit, lijkt een terugblikje op z'n plaats. Op 't gemak, zoals de congé. Het begon nochtans helemaal pittig... met een onvoorbereide, ongeplande, doorregende, maar écht héél deugddoende staptocht van 24 kilometer. Op oude baskets en in regenbroek, waardoor het vaak wat meer op getjool dan op gestap leek, maar zij die dat hardop durfden te zeggen zaten warmpjes in hun zetel. Wij niet! Door de velden in fijn gezelschap sjezen in iets wat het midden hield tussen huppelen, manken en strompelen: heerlijk! Een deel van het plezier zat in de picknick die wij gezwind op onze rug meezeulden en in het idee dat ik grenzen verlegd had waarvan ik nooit in a million years ( mor écht niet! ) gedacht had dat ik nog maar in de verste verte de behoefte zou hebben om die te verleggen. Want wandelen, dat is zo niet Mamasoet! Maar babbelen en e...

Er zijn dingen waarvan ik vroeger  nooit -maar dan echt NOOIT -  gedacht had dat ik ze als Mamasoet zou doen of toestaan... maar ze gebeuren dus toch! Op maandagmorgen een omweg maken langs het kerkplein omdat daar een superzeldzame Pokémon zit. Eventjes wachten in de auto tot hij weer verschijnt. Nog wat wachten. Vaststellen dat hij weg is en niet op de kinders mopperen. De intentie was er, mo gow . Mijn kinders voor 't gemak op de PS4 laten spelen. Omdat het superwarm is en ze dan niet knorren; omdat het supervroeg is en ze anders te luid zijn; om drie uur -tegen alle regels in!- , omdat ik dan nog eventjes in mijn boek  verder kan lezen. En al die andere momenten. Dan ook. Ik check soms wel eens of ze nog ademen, mijn kinders,  mo gow . Chocoladecornflakes - en alléén chocoladecornflakes , dus zonder stuutje of fruit of zo- als ontbijt toestaan. Want dat spelen ze snel binnen en dat komt al eens van pas op schooldagen. Wel altijd met melk, mo gow . Meega...

Ze komt en vraagt niet wie je bent en wat je doet, waarom alleen of zo met twee. Ze gaat en neemt mee wat tussen woorden hangt. De zee maakt zich geen zorgen, niet heen en niet terug.

Een tandenborstel, een verse onderbroek en 2 mandarijnen. Meer hadden wij niet nodig om 2 dagen in Parijs te gaan tjolen. (Wij,  als in Emmy en ik, of wie dacht u?) Dit keer was het plan om zoveel mogelijk het openbaar vervoer te gebruiken en ons zeker niet dood te lopen... Een nobel en duurzaam voornemen, maar uiteindelijk klokten we toch af op 18 km op dag 1 en  nog eens 14 op dag 2... (Mocht u weten wat we allemaal naar binnen speelden, dan begreep u meteen dat die kilometers geen overbodige luxe waren... maar misschien hebben we toch lichtjes overdreven...) Wat er ook van zij... we leefden weer helemaal naar ons motto 'lekker en veel ' en smulden gulzig van al het moois en zoets wat de lichtstad in de aanbieding had. Meer van dat! En snel!

Ik ben een gierige pinne , ik wil het geweten hebben. Mezelf verwennen vind ik lastig, ook al omdat het budget in een ménage van vijf sneller naar dringende noden van de jeugd dan naar het moederdier gaat. Maar ik moet het niet allemaal op de rest van Het Nest steken; ik ben gewoon een gierige pinne. Zo heb ik al driehonderdindezestig dagen mijn nieuwjaarsgeld van de eerste januari van 2018 in mijn portemonnee zitten, omdat ik daarmee in de loop van 2018 eens iets écht voor mezelf wou kopen, iets speciaals, waarvoor ik dus wat geld aan de kant had gezet. Om een lang verhaal kort te maken: ik neem me echt voor elke shopping voor om nu eens iets speciaals te kopen, iets unieks , iets magisch , maar bon... ik ben een gierige pinne en dat geld blijft elke keer toch weer mooi in mijn nieuwjaarsenveloppe (nie gezeverd!) zitten, want ik vond weer geen speciaal, uniek, magisch stuk dat mijn geld waard bleek. Zo is het uitgeven van Het Geld In De Nieuwjaarsenveloppe ondertussen echt een issu...

Traditioneel is de herfstvakantie het perfecte moment voor een korte getaway , een sortietje met Emmyemmy nog voor de kerstdrukte toeslaat, zo net voor de proeven, de adventskalender, hete ovenhapjes en romige kaaskroketten. Dit jaar planden we een tweedaagse in 2 (twee!) verschillende Vlaams-Brabantse steden: de treinrit heen spoorde richting Leuven , op dag 2 gingen we stappen in Mechelen . Met de Flairbon, onze trouwe vriend in herfstige tijden. Op het programma stond zoals altijd lekker en veel , wat zowel op het gezelschap, het eten en de shopping sloeg, in volgorde van belang en evidentie. Omdat het water in Leuven met bakken uit de hemel viel, lag de klemtoon daar zeker op gezonde voeding, maar we compenseerden het gebrek aan aankopen op dag 2. In Leuven vond de Sint echter al enkele schatten bij De kleine Johannes , en ook de Grasshopper konden we niet zomaar aan ons voorbij laten gaan... Ik kijk nu al uit naar de gezichtjes in de vroege morgen van 11 november! Die g...

In de meimaand gaan Los Demettos knallen... zo erg zelfs, dat er een planning, stappenplan en aftiklijstje aan te pas kwam... en daar hielden we ons de voorbije dagen vooral mee bezig! Het vuurwerk begint met de eerste congédag die ik ooit in mijn leven néém ... Ik krijg meestal vakantiedagen, zonder dat ik ze vraag... omdat die schoolvakanties gewoon vastliggen. Je hoort me in geen geval lagen, zeker niet, maar eens gewoon helemaal zelf een dag congé nemen omdat je naar het burgerlijk huwelijk van schoonzus en -broer mag, dat zal mij een gewéldige kick geven... De week na dat eerste huwelijk vieren wij hier de eerste communie van kapitein Jack ... met een themafeestje, of wat had u gedacht? Daarvoor zijn de uitnodigingen al verstuurd, en ook de aankleding van de zaal én het bedenken van hapjes, bestellen van het kapiteinsbuffet en dromen over communietaart zit in de eindfase... Iedereen moest ook in 't nieuw, en het mocht zeker ook bij het thema passen... Zeelui aller land...

Ik was het eerlijk gezegd een beetje uit het oog verloren, maar met Hemelvaart vieren we ons Jackspookje en zijn communie! Gelukkig is er altijd nog Emmyemmy om mij aan de planning (eten, locatie, concept, versiering, timing...) van dit event te herinneren, en ik heb het gevoel dat we in de goeie richting aan het fietsen zijn... De uitnodigingen voor ons themafeestje zijn onderweg... Wat het thema wordt, verklap ik in 't korte ... al geef ik met de titel van deze post toch ook wel al een kanjer van een tip weg! Stay tuned!

Een grote week geleden namen we het er nog eens van... op naar Nederland, op naar Rotterdam! Blijkt dat een erg gezellige, rustige, hippe en lekkere stad te zijn... Omdat we ons een beetje overwerkt hadden, waren Emmy en ik vertrokken met het idee ons vooral niet te overdoen... te chillen, te genieten en ons hoofd leeg te maken. Hadden we dat eventjes goed ingeschat! Rotterdam loste de verwachtingen helemaal in. Qua architectuur een fijne puzzel van modern, moderner en modernst, fijn met elkaar verweven gebouwen die telkens toch net wat anders bleken dan hun buur... Het maritiem museum (met vrij toegankelijk ponton en prachtige, authentieke boten) had een toffe museumshop waarin we ons eventjes lieten gaan. Prachtige vergezichten in de haven ook en rond de Erasmusbrug, hippe eettentjes met levendeverse producten tegen een prikje ( My thai Son , verschrikkelijk lekker en heel redelijk van prijs)  heel veel geuren die het water in onze mond brachten en vooral... heel veel vri...

Het was een duur weekend en er stond *niets* tegenover... of toch zeker niet direct. We maakten reisplannen en legden 2 reizen vast, dus is er nu weer wat om reikhalzend naar uit te kijken... Voor 't eerst sinds jaren ruilen Los Demettos Nederland voor Frankrijk in, en als alles volgens plan verloopt en de weergoden ons een beetje goed gezind zijn, gaan we bergbeklimmen en rodelen! Hashtag spannend en hashtag tiseensietsnieuws. Ook met Emmyemmy zijn er plannen gesmeed. In een kajuit, met een auto links van de weg en ook iets met een roadtrip. Hashtag omg en hashtag summer! Trouwe lezers worden binnenkort met meer details beloond, u volgt het hier natuurlijk vanop de eerste rij... En tot de zomer hoeft u alvast niet te wachten, want tussen eh... pot en eh... kerstmenu legden we ook nog een sortietje naar Rotterdam vast. Hashtag krokusvakantie en hashtag dievanhetonderwijs! O ja, en hashtag Emmyemmy!

In de kerstvakantie poneerde mijn vriend dat hij vanaf nu alleen nog grijze truien, jeansbroeken en sneakers zal dragen. Een beetje Steve Jobs achterna, maar hipper, want zo is-ie. Sinds het me een beetje lukt om mijn gewicht te bewaren (de feestkilo's denk ik eventjes helemaal weg), merk ik dat ik steeds minder kleren koop. Zonder erom te doen, ziet mijn kast er steeds meer als een capsulecollectie uit... Het matcht allemaal  steeds beter met elkaar. Sober, maar niet saai! Jarenlang kocht ik het ene kleurrijke item na het andere, om dan vast te stellen dat het groen uit de ene jurk niet matchte met het groen uit die gilet (die daar in mijn hoofd helemaal bij paste), waardoor ik weer een nieuw stuk dacht te moeten kopen... Kleur, kleur en nog eens kleur. (En geld, dat mag je er meteen ook bij gaan denken.) Kleurrijk is ondertussen steeds meer zwart geworden - het verstand zal met de jaren komen - en ik probeer met steeds minder kleren rond (...) te komen. De grootste uitdagin...

Ik heb het hier al verteld, onder onze kerstboom is steeds minder plaats. De voorbije dagen schoven we er bijna elke dag een extra pakje onder... Volgens Drakenjager zijn we bijna op het punt gekomen dat we niet meer in onze zetel kunnen zonder met de voeten omhoog te zitten. Hij overdrijft, maar 't is maar lichtjes. In ieder geval verloopt het cadeautjes kiezen naar mijn gevoel wat vlotter dan de voorbije jaren, omdat ik -o, organisatorisch talent (not!)- sinds kort met verlanglijstjes op mijn pc werk. Goed verstopt voor Het Nest en hun vader, en ik moest laatst ook eventjes in mijn eigen logica duiken om het lijstje terug te vinden, maar ondertussen staat het wat duidelijker te blinken, om meer onheil te voorkomen. En als iemand me dus vraagt waarmee ze een Demetto plezier kunnen doen, klik ik in principe mijn lijstje open en ... BAM!... ik geef een fijne cadeautip die ze niet zagen aankomen. Hoe ik weet waar het kroost content mee is? Als ik ruw geschat tussen twee januari e...

Mijn handen jeuken en als ik even niet aan het werk ben, voel ik hoe ik in elke winkel meteen naar de kerstafdeling gezogen word... In drukke, hobbelige tijden als die waar ik me de laatste weken door worstel is gezellige tijd met Het Nest een lichtpunt. En in die vele kerstafdelingen liet ik me toch al eens goed gaan aan nieuwe kerstversiering. Een nieuwe boom, nieuwe sfeerverlichting, een kersttafelkleedje en nu toch al ongeveer zeshonderd nieuwe kerstboomversierinkjes... Vrijdag gaat het dan allemaal gebeuren en vullen we de avond met het huis kerstklaar maken.  Eerlijk, ik ben zo opgewonden als Jack met Sint-Maarten! En bij elk nieuw geshopt item maakt mijn kersthart een sprongetje. Nog 3 keer slapen... en dan...