The simple life

Ze waren jarig op 10 mei, en dus zijn Paulette en Walter, de Demettoskaters, het hier al goed gewoon. (Ik weet het, Paulette klinkt niet zo katerachtig , maar wij staan nu ook niet meteen bekend om ons conformisme... En eigenlijk, een gesneden kater is toch ook een beetje... nu ja.) Hoewel wij nog nooit een huisdier binnengehaald hadden - laat staan 2!- waren we toch allemaal heel snel heel erg gewend aan die 2 levende knuffels. Giet er nog een lockdown en een semilockdown of drie over en u begrijpt dat die katten echte stressafleiders zijn. Voor iedereen, quoi. We zouden ze niet meer kunnen missen. Ook Drakenjager niet.  Dat ze snoezig, kluchtig, heel aaibaar en superlui zijn, helpt natuurlijk wel!  U vindt ons bevooroordeeld? Check het dan zelf, hé! 

Had je me vorig jaar deze tijd gezegd dat er een jaar kwam waarin we niemand mochten aanraken, ik had eens luid en hartelijk gelachen. Had je gezegd dat we mekaar geen gedag meer zouden zoenen en dat knuffels een ware no-go zouden worden, ik had je voor zot verklaard én ik was zelf zot geworden. Maar een mens wordt dus blijkbaar toch niet zot als hij dat wil, en we zijn dus nog altijd even - zoniet harder- gejost als in maart. Voor 2021 is er voor ons dus maar 1 doel: daj meugt gezoend zin.  In alle betekenissen van het woord, maar toch vooral in de natste .   

We hadden ons dus vast voorgenomen om tijdens de voorbije 9 krokusdagen zoveel mogelijk te chillen . Een matig gevulde planning, kinders met schoolwerk en een moeder die bovengemiddeld veel noenetuksjes kon verdragen... alle parameters voor een krokuskongé op 't gemak waren aanwezig. En zo geschiedde. Er gebeurde nét genoeg om enkele foto's te schieten, maar ruim weinig genoeg om in zenmodus te gaan en dat een poosje te blijven. U vergeeft me dus vast het ontbreken van context en info bij de 7 plaatjes die de voorbije week illustreren. Weet u wat? Verzin er zelf maar een verhaaltje bij! Gebruik daarbij deze kernwoorden: snorremans - pizzabuffetje - een kluchtig shoppingsortietje - nunneschete zonder ei - aandoenlijk schone graffiti - Piet Hein en Piethein - SoetSoet en Suit Suit.  Zorg voor een duidelijke inleiding, een gevuld midden in verschillende alinea's en een tof slot. Vervoeg je werkwoorden in de ovt. Controleer je hoofdletters en check of je het lee...

Als je meisje vleugels krijgt, ben je plots meer mus dan je dacht... en hou je het nest donzig, zacht en warm  tot vrijdag!

De uitnodigingen zijn op de bus, de taart is besteld, de tafels gaan versierd zijn en er is zelfs drank voorzien... Iedereen heeft al kleren, de meesten gaan zelfs schoenen dragen en anderen sandalen of Birkenstocks. Ik heb al gebeld naar Frank en Sabine en het lijkt in orde te komen en ik denk zelfs dat we het glas in de open lucht gaan kunnen heffen. Half mei reiken wij de gouden schoen uit aan ons boytje, en ik zou bijna durven zeggen dat we er klaar voor zijn... Wat nog moet gebeuren? Details ! Cava halen, een taartschep zoeken, aperitiefhapjes voor de kinders maken, speelgoed regelen, het dessert versieren, melk en suiker kopen, de kaartjes drukken, de bedankjes afhalen, de gouden schoen arrangeren EN KIEZEN WELKE KLEREN IK GA AANDOEN. Ik denk echt dat we er bijna klaar voor zijn ;-)

  Net als vorig jaar en het jaar daarvoor (en eigenlijk ook al de zomer daarvoor ) ontsnapten wij de voorbije dagen nog heel even aan de het-is-weer-bijna-september-en-we-zijn-er-nog-helemaal-niet-aan-toe-stress. Met even spannende als uitnodigende weersvoorspellingen voor het weekend dat we in ons hoofd hadden  (kamperen! tenten! bbq! vliegeren!) die dan ook nog eens om het kwartier veranderden ( pluie, orage, ciel couvert, averses faibles, rares averses, fortes rafales en ook gewoon ensoleillé ) gokten we met regenjassen, mutsen, windbreakers, fleecefraksjes en -haarbanden en toch ook enkele korte broeken dat het nog nét te doen zou zijn... Op naar Audresselles, naar onze camping, op ons plekje en met onze familie! Achteraf bekeken bleken het vestimentaire zorgen om niets: oma Lieve had blijkbaar gewoon mooi weer geregeld, ons contentement kon niet op! De zee gaf tonnen energie, de entourage gezellige ambiance en ik denk dat ik voorzichtig kan zeggen dat we we...

Ik vroeg laatst aan Drakenjager of hij eens een cd voor mij wou branden. Ik heb zijn reactie niet gezien, want ik zat aan het stuur maar ik hoorde iets wat een mengeling zal geweest zijn tussen nerveus gegiechel, verborgen gêne en een ingehouden lachje. (Eerlijk? Ik hoorde u ook net even grinniken, maar 't is ok!) Wat volgde was een uitleg over het hoe en wat van cd's -"Wie luistert daar nog naar?! Wie koopt die nog?!", de verhouding 'moeite voor het branden / extreem lage prijs' en ook nog een beetje gemopper en gezeur. Ik heb het hem ondertussen nog niet opnieuw gevraagd, maar ik zal toch voet bij stuk houden; de Soetmobiel is niet uitgerust voor USB-toestanden en in mijn hoofd is een cd nog altijd een heel degelijk, kwalitatief ding. Sinds enkele weken speur ik dus online naar koopjes die in mijn auto moeten belanden. Mijn smaak is erg ruim te noemen, maar liefst minstens 15 jaar oud... ik heb de laatste 5 generaties artiesten volledig gemist... Al...

't Is vreemd en raar en ook heel erg gemakkelijk:  ik heb dit keer bijzonder weinig werk aan u op de hoogte houden van de recente activiteiten van Het Nest... Ik kan zelfs languit in mijn hangmat blijven chillen,  want ...niemand minder dan onze Quinn - u leest haar (volledig gerestylede !) tienerblogje toch ook?! - vertelt u in geuren en kleuren hoe zij ons tripje beleefde.   Benieuwd? Klik dan eventjes hier en smul van een weekje uit het leven van een tiener! 

We sloten het schooljaar via het achterpoortje. Zeeën van tijd en ruimte lonken! De eerste dag van 2 zalige vakantiemaanden stond al een picknick én een festivalletje  op het programma. Hopelijk knallende voorbodes van weken waarin zoveel mag en niets moet... Het hoeven geen spectaculaire dingen te zijn, maar varen met ons bootje, slapen in de tent, zwemmen in zee, picknicken in de bergen en lekker en véél eten mogen van mij altijd en overal! En combinaties daarvan, graaaaaaaaag! (Morgen eet ik bijvoorbeeld al in een boot. Emmytime. Lekker en veel. Man en vrouw , ik kan nu al niet wachten!) Ik hoop dat u ook zo'n fijne tijd tegemoet gaat...  Misschien heeft u nog niet meteen vakantie, maar zeg nu zelf: een onverwachte picknick of een nachtje in een tent, daar heb je zelfs geen zeeën van tijd voor nodig! Geniet!  Wat zeg ik? GENIET!!!

Om de 2 jaar zwerven Drakenjager en zijn vrienden in rondjes, als waren het nomaden, op zoek naar locaties om de Belangrijkste Bijzaak ter Wereld samen te bekijken. In de voorrondes (tijdens de proefwerken!) lukt het niet altijd om samen te hokken voor elke match, maar zodra die achtste en kwartfinales in zicht komen is het uitkijken naar gezellige onderonsjes met hapjes, aangepast aan land van de roots van elk van hen. Gisteren was er de aftrap, terwijl ik dit typ knalde Frankrijk al een eerste keer een penalty in de netten... Geen wonder ook, want dit team brulde hier een Marseillaise die hoorbaar was tot in Rusland! Om een lang verhaal kort te maken: Allez les bleus! En... Vive la France!

Onze laatste communie zit erop! Met Hemelvaart vierden we de eerste communie van Jack, onder het motto 'Kapitein Jack vaart feestelijk uit!' Wat bedoeld was als een beperkt themafeestje, groeide uit tot een verkleedpartij was Jackjes (én onze!) mond van open viel. We hadden hem dan ook niet verteld dat alle gasten zich naar zijn thema zouden kleden... Dat de dresscode 'kapitein van de 7 zeeën' zoveel creativiteit in onze gasten zou doen opborrelen, hadden we nooit durven dromen. Er waren kapiteins, matrozen, piraten en zeemeerminnen, er zwom een visje , vergezeld van een vissersmeid en zelfs de garnaalvissers te paard kwamen meefeesten! Jackje kwam, zag en genoot... En wij waren apetrots op onze kleine kapitein!