The simple life

Sinds kort luister ik naar radio Nostalgie. Veel eighties en ninetiesmuziek, waarvoor ik mijn hartje ophaal... Zeker tijdens het naar huis rijden als de zon al lang onder is, kan Nostalgie mij in de juiste stemming brengen. En ik ben al zo gevoelig voor sfeermuziek... (Om mezelf te sparen, schakel ik af en toe over op mijn vertrouwde Joe fm. Ik moet precies ook geen bleitekousse worden, hé!) Nostalgie, dus... Zoals de boekjes die Quinnebol de laatste dagen verslindt... 'Tiny gaat kamperen' was altijd mijn favorietje... Prachtig getekend, heerlijk zorgeloos... Nog zoiets nostalgisch... deze foto van mijn voormoederen. (Haar watte?) Mijn voormoederen, 't is te zeggen: mijn overgrootmoeder Andréa Boerhave en haar dochter, oma Lieve.  Ik las ergens dat je genen bepalen hoe je eruit ziet. Ik moet zeggen: ik vind dit hier veelbelovend!

Nee, ik laat mij er dit keer niet aan vangen. En nee, ik ga me niet met haar vergelijken. En nee, dat hoeft ook helemaal niet en nee, ik voel geen enkele druk op mijn schouders. Dat ze trots is op haar zwangere buik en er graag mee wil pronken, vind ik compleet aanvaardbaar. Dat ze met haar nieuwe vriend een liefdesbaby wil, lijkt mij niet meer dan normaal. Dat Sébastien op de foto wil met zijn prenatale broertje of zusje, ook goed! En dat ze een startshot voor het babyalbum wil: so be it. Maar dat ze haar cellullitisvrije billen ,gebruinde met babyolie ingewreven huid en haar gepimpte met maar 3 vingers bedekte borsten tentoonspreidt op de cover van de Story? Dat gaat er bij mij niet in. Was zij niet diegene die jaren geleden woedend een röntgenfoto van een stel borsten publiceerde en ons ervan probeerde te overtuigen dat het de hare waren? Foto's van voor haar siliconen! En wou net zij niet veel meer privacy op haar strandje in St- Tropez? Neen, neen en nog eens neen! ...

U hebt een fotoverslag van het voorbije weekend van me tegoed. Vooral omdat ik vandaag wat kort van stof ben. En ik heb last van mijn bolletje, keelpijn en een hoestje. En toch heb ik erg van 't weekend genoten. Gelukkig kan ik er nu 5 dagen van bekomen... O, en ik vergat nog iets... Ze lachten in mijn gezicht. Vandaar.

Die Gouden Schoen, wat voor een emobedoening was dat nu weer? Dat Leekens een opportunist is, wisten we al langer. Hem dan schaamteloos een verontschuldigingsvrijgeleide geven in een live-uitzending, vind ik er zwaar over. En toch werd er in de Poperingseweg gesmuld... Voetballerslijven! Getatoeëerde sleeves! Volle hanenkammen! Retrokostuums!  Deze dame klaagt vandaag niet. Van Praet met zijn kuifje! (links)  Proto met retro hairdo!    De gouden Louboutins van Annelien.  En last but not least... Jelle Vandamme met bedekte sleeve. Ik weet niet wat u vindt, maar die voetbalvrouwen hoeven er voor mij niet bij. Ik knip ze er later nog wel af.

En er is nog nieuws om helemaal vrolijk van te worden... Dit voorjaar! Vanessa Paradis! Voor H&M! Mo zeg, mo zeg! Ik word er terstond een beetje vrolijker van!  Lente! 

En gisteren zat ze plots in De Kruitfabriek: la Pam! Niemand schijnt te begrijpen wat ik in haar zie, niemand schijnt door de bimbo te zien... En toch, wat zij voor Peta doet... petje af!  Viva Pamela!

Feestjes met een dresscode vind ik doorgaans heerlijk. We hadden al eens een piratenparty, een orange-white party, een gala-avond, een cowboyfeestje, een muziekfestival, maar dit haar laat de dresscode van het personeelsfeestje van Drakenjager me wat in de steek. Sophisticated white, zo in de winter... Brrrrr! Sinds enkele weken spotte ik dus websites op zoek naar de ideale dress, niet te wit, niet te lang, niet te warm, niet te koud, stylisch en sophisticated genoeg... Het is dan ook met gepaste trots dat ik u mijn dress voorstel, gekocht bij Zalando in de Mint&Berrycollectie... En met de sneeuw op de achtergrond komt hij éxtra tot zijn recht. Nu nog een nepbontje scoren, want het belooft ijs- en ijskoud te worden!