The simple life

Zeg, hoeveel stress kan een mens hebben? Vandaag stond mijn hart weer eventjes stil... Verandering van de plannen, al goed en wel, maar voor 250 man in één keer, dat ligt toch wel nét iets anders... Maar 'niet gaan' staat hier niet in mijn dictionnaire, en ik heb zulke fijne, behulpzame collega's  met ondernemende ideeën, dat het gewoon niet fout kan lopen. Dank! Dank! Dank! Voor al die toffe trezen, dendezen! We're the world's greatests!

Dat het een lastig laatste weekje zou worden, lag in de lijn der verwachtingen. Voller, actiever en  stresserender was-ie nog maar zelden, mijn agenda ... Niet dat ik het echt ontzie, maar zo'n vakbegeleider op bezoek, da's toch steeds weer iets om naar uit te kijken. Vooral naar zijn vertrek, dan... En alsof dat nog niet genoeg was, sneuvelde Jackman ook nog eens in de laatste rechte lijn! Speciaal voor hem, en ook een beetje voor alle andere ploeteraars, een avondliedje. Ik fiks jou wel, snoes!

We houden hier sinds enkele maanden van Cap'tain Winokio, vooral als hij in 't Frans zijn best doet... Best handig, zo'n mondje Frans, zeker met onze Franse neefjes en nichtjes! Het zal je maar overkomen dat je op een Franse zangstonde belandt, of leuker zelfs, een creatief Frans familiefeest, en 't is jouw beurt om het volgende chanson in te zetten! Imagine-toi ! Ewel, op zo'n moment zal Het Nest helemaal niet met de mond vol tanden staan, want het betere Franse kinderchanson behoort sinds kort tot eenieders repertoire... Frère Jacques, Mon coq est mort, Alouette, Au clair de la lune... ze brullen mee! Les petits aiment la vie, quoi! Sinds enkele weken lag er een alternatiefje voor de cd die door de Vlamertingse jeugd uit het hoofd opgezongen wordt, in mijn ogen te blinken. Andere paté, 't is te zeggen... de tafels... Omdat onze verhouding met mathematiek weinig liefdevol is, en zelfs dat een understatement is, en ook een beetje met de moed der wanhoop, k...

Nooit gedacht dat mijn grote chef me een plaat zou aanraden, laat staan dat die plaat me ook nog zou bevallen... Nog nooiter gedacht dat die plaat dan nog van Bobbie Dylan zou zijn, laat staan dat ze over mijn Divaatje zou gaan! Mijn. Mighty. Quinn! How I love my girltje!

Ze is zo dol op hem, dat ze hem een kijkdoosje serveerde.

k heb een vreselijke hekel aan mensen die liedjes coveren. Hoogverraad, plagiaat, noem het wat je wilt, maar één ding staat vast: het origineel kun je niet overtreffen... Durf daar maar niet over na te denken, laat staan eraan te beginnen... En toch moet ik mijn eigen heilig huisje compleet omwerpen, de regels herschrijven, zo u wil... Want Glennis Grace, die komt toch echt wel van een ander universum, ergens in een parallelle wereld, waar mensen goddelijke stemmen hebben en gouden liedjes zingen.. Goosebumbs, baby, shake your tsatsa... Meeeeeeer van dadde!

Shit happens, en het kwam onaangekondigd, in de vorm van een prikkelhoest die zo ongeveer te vergelijken valt met een zwerm muggen, gecombineerd met een potje hamertjetiknagels, voor het gemak bij elkaar gehouden met een magneetjes, en zo -hop- in mijn keel gedropt. Niet ideaal, dus, en weinig comfortabel... Ik kan u ook vertellen dat ik sinds enkele nachten wakker word om -hou u vast- te niezen! Zomaar! 's Nachts!(En af en toe ook 's middags, want mijn zaterdagmiddag speelde zich voornamelijk af in mijn donzig nestje, tussen papieren zakdoeken en neusspray). Een grondige opknapbeurt dringt zich dus op. Ik denk mijn binnenkop in 't korte te reinigen met Dettol. Je weet nooit of 't werkt.