The simple life

Wij eten geen witte pensen. Hoewel mijn onderzoek ernaar beperkt is, ben ik er zwaar van overtuigd dat ze in hoofdzaak bestaan uit water,bloem en muizen-en rattenstaarten. Er zal misschien nog wat vet en zout aan te pas komen, maar ik zal er alleszins niet zo ver naast zitten... Nu heb ik mijn kinders nog nooit echt verboden iets te proeven, dus had ik weinig poten om op te staan toen hun oom PH vorig jaar het Wittepensenfeest 2017 introduceerde. Dat ongedierte moet gesmaakt hebben, want er werd meteen unaniem beslist dat er dit jaar een tweede editie van doen was. Bij PH. In zijn nieuw huis. Met héél Het Nest (wist hij veel waaraan hij begon!) Vorig weekend was het dus van dadde... Ze vonden het lekker. En veel. En vooral heel tof! Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat er in 2019... ssshhhhhtttt!  

Het was hier een beetje stil de laatste tijd... Weinig vrije tijd en een strak schema zorgden voor enkele weken mediastilte... Ik heb u gemist, lieve lezer! De komende week belooft beterschap ... toch alleszins op het gebied van gezellige gezinsactiviteiten.  Zelfs Drakenjager plant een rustige week, wat mij dan weer de vrijheid geeft een sortietje te doen met Emmyemmy... Tijd voor thee, lezen en tukken! Het Nest plande de week alleszins ook goed vol. En u? U krijgt hopelijk een verslagje... Wat zég ik? U heeft récht op een verslag!

zijn we je nu kwijt of niet je ogen maar je kijken niet je lippen maar je lachen niet je handen maar je strelen niet je adem niet je praten en ook de liefde niet alles wat je was heb je bij ons gelaten zo mooi is ons verdriet R. Gerard

Al wat je zelf doet, wordt niet door anderen gedaan. Een mantra die de voorbije weken telkens weer werd bewezen.  Het werkt o ok   omgekeerd, het werkt zelfs zeker omgekeerd, het werkt zelfs nog meer omgekeerd!  Want wat je zelf eens een keertje  niet doet, wordt blijkbaar wel door iemand ander s gedaan! (Ik had het veel eerder willen weten!) Bestond er een wandtegeltje van, ik hing het in de wc! Soms komt er een gedetailleerd instructieblad,welgemikte post-it, doorgemaild boodschappenlijstje of semidringend sms’je vanuit een station in een andere provincie aan te pas, maar dat neem ik graag voor lief, want als punt bij paal komt, blijkt delegeren   een stevig plan B.  Teamwork makes the dream work, niet? Het is een beetje loslaten, dat delegeren, maar ook daar was ik misschien wel aan toe. 1 ding is zeker: Drakenjager .Overstijgt. Zichzelf.

Een nieuw schooljaar, een nieuw roulement . Want wat is er ingewikkelder dan de combinatie werk - schooltijd - kinderen oppikken - kind naar voetbal brengen - kind van voetbal halen - kind naar expressie brengen - kind van expressie halen - kind naar atletiek brengen - kind van atletiek halen - zelf gaan zwemmen - zelf van het zwembad terugkeren - een toertje gaan lopen - van dat toertje terugkeren - kind naar drama brengen - kind van drama halen - zonder daar elke keer weer een drama van te maken ?! Ik zou het rijtje nog kunnen aanvullen met zwemles op school en een zwemzak die in de verkeerde auto ligt (lees: in die die met gesloten deuren aan het station staat), een fluojasje dat nog bij oma of mamie ligt (verfoeid zijn ze, die fluojasjes!), een voetbalbroekje dat nog naar gras ruikt op de dag van de match en meer van die accidenten, maar dat zijn voorbeelden van vorig schooljaar. Tot nu toe bleven we van groter onheil gespaard... Al waren we er dit keer heel goed op voorbereid...

9 hete weken en toch weer veel te kort... de vakantie zit er helaas weer op! Gemengde gevoelens, en zeker ook wel zin om er weer volle bak in te vliegen, zelfs bij Het Nest... maar de komende 2 maanden moeten we toch eerst nog zien te doorworstelen voor er opnieuw tijd is voor rust en ontspanning... Bij Quinn in de kamer blijft het gelukkig nog even zomeren... Check 'ndezen! Ik weet niet wat u denkt, maar ik word daar alleszins helemaal vrolijk van!

  Net als vorig jaar en het jaar daarvoor (en eigenlijk ook al de zomer daarvoor ) ontsnapten wij de voorbije dagen nog heel even aan de het-is-weer-bijna-september-en-we-zijn-er-nog-helemaal-niet-aan-toe-stress. Met even spannende als uitnodigende weersvoorspellingen voor het weekend dat we in ons hoofd hadden  (kamperen! tenten! bbq! vliegeren!) die dan ook nog eens om het kwartier veranderden ( pluie, orage, ciel couvert, averses faibles, rares averses, fortes rafales en ook gewoon ensoleillé ) gokten we met regenjassen, mutsen, windbreakers, fleecefraksjes en -haarbanden en toch ook enkele korte broeken dat het nog nét te doen zou zijn... Op naar Audresselles, naar onze camping, op ons plekje en met onze familie! Achteraf bekeken bleken het vestimentaire zorgen om niets: oma Lieve had blijkbaar gewoon mooi weer geregeld, ons contentement kon niet op! De zee gaf tonnen energie, de entourage gezellige ambiance en ik denk dat ik voorzichtig kan zeggen dat we we...