woensdag 15 mei 2019

De muze

Als je uit een raam kunt leunen
rek je dan zo ver uit dat je zult vallen
of haar net, net zult kussen - 

zij zal wachten,
haar hart zal bonzen,
zij zal zien hoe ver je reikt.

Bedankt, Toon Tellegen.
Ik wacht geduldig af ;-)

zondag 5 mei 2019

Bijna, bijna, bijna... de gouden schoen!


De uitnodigingen zijn op de bus,
de taart is besteld,
de tafels gaan versierd zijn
en er is zelfs drank voorzien...

Iedereen heeft al kleren,
de meesten gaan zelfs schoenen dragen
en anderen sandalen of Birkenstocks.

Ik heb al gebeld naar Frank en Sabine
en het lijkt in orde te komen
en ik denk zelfs dat we het glas in de open lucht gaan kunnen heffen.

Half mei reiken wij de gouden schoen uit aan ons boytje, en ik zou bijna durven zeggen dat we er klaar voor zijn...

Wat nog moet gebeuren?
Details!

Cava halen,
een taartschep zoeken,
aperitiefhapjes voor de kinders maken,
speelgoed regelen,
het dessert versieren,
melk en suiker kopen,
de kaartjes drukken,
de bedankjes afhalen,
de gouden schoen arrangeren
EN KIEZEN WELKE KLEREN IK GA AANDOEN.

Ik denk echt dat we er bijna klaar voor zijn ;-)


vrijdag 3 mei 2019

Op je paasbest!

Ik heb er eens speciaal op gelet, op feestdagen leggen mensen hun haar vaak extra mooi.
Mezelf buiten beschouwing gelaten (de bad hair days volgen elkaar hier in snel tempo op, waar is kapper Mia als je haar nodig hebt?) was er met Pasen duidelijk een lijn in de kapsels van Claeys, Claeys en Claeys terug te vinden. 






Allemaal op hun paasbest,dat spreekt.

maandag 29 april 2019

Blauw


Ze komt
en vraagt niet
wie je bent en wat je doet,
waarom alleen
of zo met twee.

Ze gaat en neemt mee
wat tussen woorden hangt.

De zee maakt zich geen zorgen,
niet heen en niet terug.

maandag 1 april 2019

No WiFi!

"Er zal gewerkt worden aan onze internetlijn, van maandagochtend tot woensdagavond.Geen WiFi, we gaan eventjes digitaal detoxen."

Lieve schatten, u wil niet weten wat het effect van die 2 zinnen op Het Nest was!
Een breed scala van wild geroep (Nuno), uitgetrokken haren (Quinn), licht en zwaar gevloek (...) en gebaren waarbij een gemiddeld acteur echt heel diep in zijn binnenste moet gaan, waren het gevolg. Getier en gebrul, gemopper en gesakker. Een proefwerk dat nu echt niet zou lukken. Een upload van punten die niet door kon gaan. Een guild waarin niet geplayd kon worden. Een team dat geen check-up kreeg. Iemand kon ook de tafels niet oefenen (!) en iemand anders zou twee dagen lang geïsoleerd van haar vriendinnen moeten doorbrengen. Ze zouden 2 dagen van YouTubeupdates missen en niemand zou nog mee zijn met hoe de wereld draait.
En hoe zouden we weten welk weer het zou worden? 

Het einde van de wereld, quoi.

Toen trok iemand het blaadje van de kalender en de rust keerde nog sneller terug dan-ie verdwenen was.


maandag 25 maart 2019

Machtig metekind


Ze is al een hele poos mijn knalrode nagels aan het bestuderen: ik voel haar eventjes wrijven, haar vingertjes glijden zacht over de randjes en ze test twee keer of ze toch niet -oeps!- loskomen als ze eraan krabt.

"Draag jij geen nagellak meer, Lucieloes?"

"Neen!"
Ze grijnst van oor tot oor, haar tong draait uitdagend in haar mondhoek. Ze laat de punt van haar linkerschoen heen en weer draaien, en wipt terug op haar andere voet.

"Ik draag geen nagellak meer!
Nagellak is voor chichimadams!"


Machtig metekind, het mijne!

woensdag 20 maart 2019

Klimaatzaad/-daad

Het was ja-ren geleden dat ik nog echt eens ging betogen en het kietelde al een poosje; als de jeugd zijn mond open trekt voor een frisser klimaat is het aan de mama's en de papa's om daar toch zoveel mogelijk de schouders onder te zetten, dacht ik!
De voorbije maanden kon ik er om wisselende redenen niet bij zijn,  maar 15 maart stond plots helemaal vrij te blinken in mijn agenda... Global strike for the climate, en ik moest er niet eens voor staken... 't Gapte lik een oven!
 Een kleine schop onder mijn kont, meer was er niet nodig om met de trein richting hoofdstad te sjezen, en met een muts, sjaal en winterjas kon zelfs de regen geen spelbreker zijn.

Maar man, wat een zalige dag was me dadde?
Ik denk dat elke actie- en drukkingsgroep die ik de voorbije jaren een warm hart toedroeg op het appel was, voorzien van vlaggen, borden, flyers, megafoons en toeters. Enthousiaste kinderen, milieubewuste oma's en opa's, activerende meesters en juffen, bezorgde mama's en plichtsbewuste papa's, bewonderenswaardige tieners... de mix was even zalig als divers.

Ik kreeg het er oprecht warm van...
Warmer dan het klimaat,
dat mogen we nu wel hopen!

Ook zin?
't Is echt elke donderdag te doen (Youth for Climate) in diverse steden. Tot aan de verkiezingen. Tot na de verkiezingen. Tot iemand plots beseft dat het al kwart na 12 is.















maandag 18 maart 2019

Met de sneltrein naar Parijs

Een tandenborstel, een verse onderbroek en 2 mandarijnen.
Meer hadden wij niet nodig om 2 dagen in Parijs te gaan tjolen.
(Wij,  als in Emmy en ik, of wie dacht u?)

Dit keer was het plan om zoveel mogelijk het openbaar vervoer te gebruiken en ons zeker niet dood te lopen... Een nobel en duurzaam voornemen, maar uiteindelijk klokten we toch af op 18 km op dag 1 en  nog eens 14 op dag 2...
(Mocht u weten wat we allemaal naar binnen speelden, dan begreep u meteen dat die kilometers geen overbodige luxe waren... maar misschien hebben we toch lichtjes overdreven...)

Wat er ook van zij... we leefden weer helemaal naar ons motto 'lekker en veel' en smulden gulzig van al het moois en zoets wat de lichtstad in de aanbieding had.

Meer van dat!
En snel!












woensdag 6 maart 2019

Broers!

"Ik heb die foto van je online gezien", zei iemand tegen mijn broertje.
"Welke was het dan?" vroeg-ie benieuwd.
"Die met je broer en je ouders!"


Ik heb net niet in mijn broek geplast van het lachen...

zondag 3 maart 2019

5 instagrammers die een glimlachje op je snoet toveren!


Gelukkig hangt mijn humeur de komende dagen niet van het weer af, want gow zeg, 't belooft weer...
Als je je glimlach wél van het weer laat afhangen, neem ik zwaar enthousiast de taak op me een smile op je snoet te toveren... en wel met enkele hilarische instagramaccounts die ik volg omdat ze me telkens weer doen lachen... soms eens stil, dan weer kakebreed, schaterend en keiluid
Zin om blij te worden?
There we go!

Ken je Gary Janetti al? Niemand anders die zo goed prins George van Engeland kan photoshoppen... Zijn commentaar -recht uit het hoofd van prins George!-  bij die foto's is telkens weer to die for. En hij heeft het heel vaak ook op Meghan Markle gemunt... Za-lig!
Volgen, hastn!

Ook Sam Barsky stemt mij vrolijk, al ben ik er nog altijd niet uit of hij wel echt die bedoeling heeft, of misschien gewoon bezig is met serieuze business. Wat er ook van zij, de man houdt zich bezig met truien-met-een-landschap-op breien (echt é!), waarna hij meteen ook een foto post in de trui, op die locatie. En soms mag zijn vrouw erbij, maar soms ook niet. 
Volgen, hastn!

Ik heb een geweldige boon voor grappige mannen, en al zeker als ze hun humor onder hun foto's plakken. Father of daughters mag dus ook niet ontbreken... want hoe grappig vat hij telkens weer zijn leven met 4 dochters en 1 vrouw in beelden en woorden? Hilarisch en zo de moeite!
Volgen, hastn!

De oudste grappige diva on insta is zonder twijfel Baddie Winkle, stealing ur man since 1928, al zegt ze 't zelf! Aandoenlijk eigenwijs en schattig tegelijk.  Als ik nog een tijdje te gaan heb, dan met de joie de vivre van granny Baddie, alstublieft. 
 Volgen, hastn!

Hoewel ze ook vaak gewoon reclame maakt voor haar high fashion sportkleren, kan ik de stories van Elodie Ouedraogo ook heel erg smaken. Droog en vaak  op 't randje van ironie en sarcasme, net wat ik van haar verwacht. En ze kan ook nog eens supersnel lopen, zeg!
Volgen, hastn!

Hoewel ik haar niet meetel, vermeld ik graag nog eens Celeste Barber, waarover ik een paar jaar geleden al eens een beetje reclame maakte, hier dus... Er loopt op de hele aardbol niemand rond die zo ge-wel-dig grappig VIP's imiteert als dit wonder. Celeste is dan ook zonder twijfel mijn instaqueen, de grappigste vrouw die ik volg... 
VOLGEN, hastn!







zaterdag 2 maart 2019

Ratrace - pauze!

De ratrace ligt stil, we hebben de stekker eventjes uit de haast van elke dag getrokken.
Voor ons: 9 vrije vakantiedagen.

Middenin de rush en het gehussel van de voorbije dagen, ergens tussen Brussel, Hasselt en Antwerpen in vroeg iemand me naar mijn vakantieplannen.
In alle eerlijkheid heb ik geantwoord met mijn allerfavorietste woord, een zalige samenvatting van mijn concreet actieplan voor deze krokusdagen:

Noenetuksjes.
Zo vaak als maar kan.

Ik heb vandaag meteen al de daad bij het woord gevoegd.
38 zalige minuten...
Méér van dat!



woensdag 13 februari 2019

Prins

Je zal mij niet snel overtuigen met covers, mijn nostalgisch kantje neemt het al snel over en vaak heb ik meteen compassie met het origineel dat al eens vakkundig door de nieuweling verkracht wordt. (Ik vind het soms ook een beetje goedkoop, een snelle weg naar succes of een klein bewijs van groot gemak.)

Maar gasten, er mag wat nuance zijn, want die vlieger gaat niet op voor dendezen ier ...
Ik geloof dat de king nog leeft, maar weet wel helemaal zeker dat er ondertussen ook een prins is.

En guess what...
Ik kan het ook echt niet helpen :-)

donderdag 31 januari 2019

Een versje voor gedichtendag

Hier en daar was ik
mezelf wel, wist ik
wie ik was, desalniettemin
zat ik in m'n beste vel
bij jou pas

Uit: Lars van der Werf, "Vier de liefde"

zondag 27 januari 2019

5 foto's, 2 filmpjes, 1 week: winterwonderland!

Als ik een beetje beleefder in het leven stond, dan had ik mij vast verontschuldigd, want 't is van 27 februari '18 geleden dat ik hier nog eens 7 foto's in 1 week goot! U zou bijna gaan denken dat er hier niets spannends meer gebeurt, zeg!
Tijd voor actie, ik blaas de traditie vol enthousiasme nieuw leven in!
De voorbije week was dan ook een knaller van formaat, een chocomousse van bloedmaan, zeehonden, moeilijke schoenenkeuzes, heel veel treinplezier en een dik pak sneeuw, met een strik van contentement errond.

Ik had de wekker om 5.45 uur gezet(!), en ik ben de voorbije jaren vast nog nooit zo snel uit mijn bed gesprongen... En hastn, 't was nogal de moeite! Zo'n bloedmaan laat zich natuurlijk niet makkelijk op foto vangen, maar ik had het grote geluk diezelfde morgen nog drie kwartier in de file te mogen staan tussen links een gigantisch indrukwekkende maan-met-een-hapje-uit en rechts een bloedrode zon die de horizon in vlam zette. Zelden zo zen uit de file gekomen, zeg!



Omdat het dinsdag zou sneeuwen en de polaire vortex van vorig jaar nog vers in mijn geheugen zat, was ik op alles voorbereid: een superdikke trui, een nog dikkere muts, een wollige sjaal en 2 paar schoenen, waartussen het lastig kiezen was...
Ik heb gelukkig een machtige hulplijn die zulke knopen voor mij doorhakt. Wat een weelde, wat een gemak! Zelden zo volgzaam naar iemand geluisterd, zeg!


De rest van de dinsdag heb ik keihard genoten... want  tegen de middagpauze lag er een zalig wit tapijtje dat gezellig onder mijn voeten kraakte. De setting zal er ook wel wat aan gedaan hebben: de zoo van Antwerpen vormde het prachtige decor van mijn middagwandelingetje... En pinguins en zeehonden in de sneeuw, hoe lang keek ik daar eigenlijk al naar uit? Zelden zo'n surreële sneeuwsetting gehad, zeg!



De voorbije jaren bleek Jack absoluut geen sneeuwfan te zijn, maar toen ik woensdagavond thuiskwam en zonder een woord te zeggen de slee uit het kot haalde, stond hij echt te springen om mee te gaan. Ik weet niet zeker wie het meest genoten heeft... Zelden zoveel magie gevoeld als met mijn ventje op zijn slee, zeg!




Er was deze week ook nog een klein gelukje... of hoe noem je 't anders als ze in de Starbucks meteen je naam goed spellen op je latte macchiato? Zelden zo blij en tegelijk zo verwonderd geweest, zeg...


5 foto's, 2 filmpjes... een zalige week!

woensdag 2 januari 2019

Voornemens, #not

Neen, ik doe niet mee aan goede voornemens.
Geen karakter.
Geen zin.
En vooral geen avance.

 Puur en onversneden contentement, dat zal het langste duren.


Op een content nieuw jaar... santé!