zaterdag 16 juni 2018

Ben oui... c'est parti!

Om de 2 jaar zwerven Drakenjager en zijn vrienden in rondjes, als waren het nomaden, op zoek naar locaties om de Belangrijkste Bijzaak ter Wereld samen te bekijken.

In de voorrondes (tijdens de proefwerken!) lukt het niet altijd om samen te hokken voor elke match, maar zodra die achtste en kwartfinales in zicht komen is het uitkijken naar gezellige onderonsjes met hapjes, aangepast aan land van de roots van elk van hen.

Gisteren was er de aftrap, terwijl ik dit typ knalde Frankrijk al een eerste keer een penalty in de netten... Geen wonder ook, want dit team brulde hier een Marseillaise die hoorbaar was tot in Rusland!

Om een lang verhaal kort te maken:
Allez les bleus!
En... Vive la France!

maandag 11 juni 2018

Vlamertinge, mondiaal floraal en moestuincentrum!



Mo gastn toch, wat een voorjaar kregen wij eigenlijk?!

De prachtige rozen die goed op weg waren de hele meimaand ons terras en humeur op te fleuren werden genadeloos neergebliksemd door buien waar het haar op mijn armen recht van ging staan.

Ondertussen hoorde ik mijn tomaten niet klagen, want de hoge temperaturen deden hen de hoogte inschieten, zo hoog zelfs dat ik er -voorlopig- nog maar net boven kan kijken!

RIP, rozen en welkom, tomaten!

Gisteren was ik pas helemaal in mijn nopjes... de eerste frambozen blonken in hun vel.
Ze geven de vervelende junimaand een beetje smaak, want veel meer dan studeren, lessen afwerken en corrigeren komt hier niet in huis.

Nog 3 weken... en dan...







dinsdag 29 mei 2018

Tijd

Van de ene op de andere dag moest ik haar gezellige gebabbel rond me missen. Bij de koffie, naast me in de zetel, in mijn mailbox, aan de telefoon... Appjes over onze lessen, toen het al lang donker was, babbels over onze drukke nestjes, gemopper over onze mannen, daar konden we wat van... 

Ze nam de tijd die al lang op haar stond te wachten en nipte er zachtjes van. 
Het beklemmende gevoel dat ik er niet elke dag voor haar kon zijn, viel moeilijk van me af te duwen. Ik kon maar hopen dat ze wist dat ik veel aan haar dacht. Het gemis sneed elke dag een beetje meer, en zoveel dingen zonder haar misten hun fijne glans. 

Twee seizoenen later giet ze de dagen al wat zekerder in haar glas, ze weet dat de tijd blijft stromen. Ik geniet voorzichtig van haar weer wat dichter bij mij en snoep van momentjes samen...  

Vandaag schonk ze mij een zelfgebundelde, kleurrijke receptenbundel . 
Mijn hart maakte een sprongetje! 
Laat ons maar af en toe weer samen  op de toekomst klinken, het glas met plannetjes gevuld...
Ik kook dan wel een lekker hapje voor erbij!

woensdag 23 mei 2018

Een zoete tip... Atelier Hortense!

Wie mij kent, weet dat ik een zoetemondje ben... Ik doe mijn naam dan ook alle eer aan!

Op Jacks verjaardagsfeestje én met zijn piratencommunie bestelden we zoetigheid bij Greet van Atelier Hortense, het dessertenwalhalla van Reningelst en omstreken. De keuze is enorm, de presentatie verfijnd en de smaak is hemels...

We kozen voor 3 variaties 'cake in een potje', een zalig zoete frietjestaart en als kers op de... eh... tjah... een chocoladetaart met chocolademousse en een lichte toets van framboosjes. Zalig.

Eerder proefden we ook al van de cheesecake op zanddeeg met frambozenconfijt en vers fruit. Mo man toch.

Gastn, zo lekker! 
Maar lekker!
Zoooooooo lekker! 

Merci, Greet!






Pee is: Vergeet  uw toetsenbord niet schoon te vegen, uw kwijl druipt nu vast ook uit uw opengevallen mond.

maandag 21 mei 2018

Kapitein Jack voer feestelijk uit



Onze laatste communie zit erop!

Met Hemelvaart vierden we de eerste communie van Jack, onder het motto 'Kapitein Jack vaart feestelijk uit!'
Wat bedoeld was als een beperkt themafeestje, groeide uit tot een verkleedpartij was Jackjes (én onze!) mond van open viel. We hadden hem dan ook niet verteld dat alle gasten zich naar zijn thema zouden kleden...

Dat de dresscode 'kapitein van de 7 zeeën' zoveel creativiteit in onze gasten zou doen opborrelen, hadden we nooit durven dromen. Er waren kapiteins, matrozen, piraten en zeemeerminnen, er zwom een visje , vergezeld van een vissersmeid en zelfs de garnaalvissers te paard kwamen meefeesten!

Jackje kwam, zag en genoot...
En wij waren apetrots op onze kleine kapitein!






























zondag 22 april 2018

Lentekriebels!

Het weekend was een potje vol gezellige, zonovergoten momentjes.
Op zondagavond slaat de realiteit telkens een beetje terug, maar dit keer kan ik er erg goed tegen.
We gaan fijne weken tegemoet, en met de nieuwe sproeten op onze snoeten heeft Het Nest vernieuwde energie...

Ik cruisete gisteren met de raampjes naar beneden door het prachtige Heuvelland... op de radio dit machtige nummer...



Fijne zondag, fijne week!

woensdag 18 april 2018

Feest

Vandaag planden wij een gigantisch feest. Of misschien was 't vorig weekend al. Vast wel.

Iedereen zou er zijn. Echt, iedereen, je wou het niet missen.

We versierden het hele huis en vergaten ook de tuin niet.
De wilde kersenbloesems dwarrelden bij elk zuchtje wind. Moeder natuur zat mee in 't spel...  Sneeuw in de lente, zo waren we 't gewoon. 

Wie niets van ons feest wist, zal door onze luide doedelzak wel iets vermoed hebben. We zetten de hele straat af en zongen ons feestvarken wakker met een zelfbedacht verjaardagslied en begeleidden het gezelschap op gitaar, piano en viool. Er waren meer coupletten dan in het origineel en alle verzen rijmden...

Het aperitiefje liep uit tot ver na desserttijd. Er waren warme en koude hapjes voor vlees- en champignoneters. Heel veel champignons met boursin, voor iedereen, want wie vlees eet, wilde ze ook.Zakjes chips voor de kleintjes. Een rode en een blauwe box vol. En wortels en bloemkooltjes.
Witte worst voor al wie wou, en kippenboutjes voor wie het niet kon laten.
Toast met krabsla en grote schalen vol nootjes.

We smulden kalkoen met perzik en dennenappeltjes en er waren champignons voor de vegetariërs.  De plong sprong door de grote vraag naar dennenappeltjes, maar dat was snel gefixt, en het smulfestijn ging verder tot niemand nog pap kon zeggen.
Na de afwas was er verjaardagstaart, voor de hele straat.

De zon scheen op onze snoeten en iedereen lachte.

We hadden het allemaal zo mooi gepland, oma, het werd een knalfeest.
Ik hoop maar dat je ook gevierd werd daarboven.
90 jaar, je had ze zo verdiend.
En nog eens 90 erbij.

x







vrijdag 13 april 2018

Stilte voor de storm



In de meimaand gaan Los Demettos knallen... zo erg zelfs, dat er een planning, stappenplan en aftiklijstje aan te pas kwam... en daar hielden we ons de voorbije dagen vooral mee bezig!

Het vuurwerk begint met de eerste congédag die ik ooit in mijn leven néém... Ik krijg meestal vakantiedagen, zonder dat ik ze vraag... omdat die schoolvakanties gewoon vastliggen. Je hoort me in geen geval lagen, zeker niet, maar eens gewoon helemaal zelf een dag congé nemen omdat je naar het burgerlijk huwelijk van schoonzus en -broer mag, dat zal mij een gewéldige kick geven...

De week na dat eerste huwelijk vieren wij hier de eerste communie van kapitein Jack... met een themafeestje, of wat had u gedacht? Daarvoor zijn de uitnodigingen al verstuurd, en ook de aankleding van de zaal én het bedenken van hapjes, bestellen van het kapiteinsbuffet en dromen over communietaart zit in de eindfase... Iedereen moest ook in 't nieuw, en het mocht zeker ook bij het thema passen... Zeelui aller landen, verenigt u!

De week na de week na het huwelijk en dus de week na de communie zetten wij de festiviteiten gewoon verder, want dan staat het kerkelijk huwelijk van Jackjes meter op het programma... Niet dat ik daaraan veel organisatiewerk heb, ik plan gewoon keihard te genieten, maar wij moeten daar dus wel allemaal gekleed en gekapt naartoe, hé, en liefst proper gewassen en netjes opgeborsteld. Daar ging wel wat denkwerk aan vooraf, (aan het kleden, niet aan het wassen en borstelen!)  en ook daarmee ben ik nu bijna klaar...

De meimaand van 2018 doop ik bij deze officieel om tot feestperiode.
Kunnen we nergens aanmoedigingspremies krijgen?
Iemand?!



zondag 8 april 2018

Eén bikini maakt de lente niet.

Hoort u mij vloeken?
AAAUW!
Zoveel pijn, niet te doen.

Omdat de zon gisteren even uitnodigend als uitdagend op ons terras brandde, trok ik vol enthousiasme mijn bikini aan. Een halfuur later waren de ramen netjes gelapt langs de binnen- en buitenkant, en ook het groen van de achtergevel schrobde ik in eenzelfde adem eventjes proper.
(De verbaasde blik van mijn buurvrouw negeerde ik professioneel: in Amerika poetsen ze zelfs hun auto in bikini, mijn ramenpartij kan dus ook wel, zeker?)

So far, so good. Propere, blinkende ramen, zonder lekers.
Een contente Mamasoet, quoi.

Tot vanmorgen.
Kon ik plots mijn bed niet meer uit.
Schouder- en ruggenwervelpijn, een stijve nek en gevoelloze bovenarm.
Lang leve de pijnstillers, mijn kersenpitje en mijn zetelworst.

De volgende keer lap ik de ramen weer in lange mouwen en regenbroek.
God straft duidelijk meteen. Hij wil vast ook zo'n bikini.










donderdag 5 april 2018

Vakantietip met kinders: Zeeland!

Of wij nog vrij waren met het paasweekend? En of we dan ook zin hadden om mee te gaan naar Zeeland?
2 vragen die je ons geen 2 keer moet stellen, mijn gedacht!

In een vakantiepark logeerden we met ons zestienen (...) in drie aaneengeschakelde huisjes, op 300 meter van het strand van Cadzand. Ik weet niet wat u gewend bent, maar ik vind 3 vaatwassers 3 gasvuren en 3 frigo's al eens de moeite; die Claeyssens drinken en eten veel (te veel).

Op het domein van Résidence Cadzand bad was er eigenlijk al heel wat te doen (een klimboot! een zwembad! een trekvlot! go-carts! paadjes om te skaten! paadjes om te steppen! paadjes om te rollerskaten! een bowling! omheinde speeltuintjes! pedalo's!), maar voor onze mix aan tieners, leerjaarders en kleuters was het uitgestrekte en ongerepte strand ook heel aanlokkelijk...  Rond deze tijd van het jaar was er opvallend weinig volk, ons zestienen niet meegerekend, ik moest mij zelfs niet forceren om toevallige toeristen van mijn foto's te knippen, want ze waren er niet (rare gewoonte, ik weet het, maar u doet dat vast ook wel eens).

Tussen Cadzand en Knokke ligt het Zwin, een gigantisch natuurreservaat, waar de ooievaars nu volop aan 't broeden zijn geslagen. Wie het wil bezoeken moet toegangsgeld betalen, maar wij deden dat niet en wandelden er netjes rond. Nogal wat fietsers waren van 'tzelfde gedacht, maar zelfs dan hadden we niet het gevoel dat het druk was. Al heeft het landschap met zijn prachtige vergezichten daar misschien ook wel wat voor gezorgd...

Toen paasmaandag een druilerige dag beloofde te worden, weken we uit naar het zwembadcomplex van Sportoase Duinenwater in Duinbergen. Ook nu weer een aanbod voor tieners, leerjaarders én kleuters, met glijbanen in alle maten en soorten, wellness, stroomversnellingen en bubbelbaden. Gastn, echt de max!

Ik denk dat de weergoden doorhadden dat we zo flexibel zijn en dus moeilijk te kullen , want in de namiddag trok de hemel open en was het tijd voor een avonturentocht in Groede Podium, een speel- en infopark dat wandelaars, natuurfanaten en avonturiers op hun wenken bedient. Met een wandeling over boomstammen en door tunnels kregen we de jeugd zelfs enthousiast (ik heb echt maar 4 keer "Is 't nog ver?" gehoord), en toen we eindigden in een speeldomein tussen bunkers, was iedereen tevreden. En nat, maar dat lag aan de plassen en de waterspeeltuin.

















 


Wie denkt dat ik wegens zoveel  enthousiasme gesponsord werd voor deze post, moet ik teleurstellen. Het was daar écht zo cool! 
(Wie denkt: ik wil haar wel eens sponsoren, zodat ze ook vol enthousiasme over mijn vakantiedomein of -verblijf, of -hotel of -regio kan vertellen, want bij ons is het ook heel cool, kan mij mailen. Ik word zelfs al een beetje enthousiast als ik daaraan denk!)

Wie denkt dat hij ook wel eens richting paradijselijk Zeeland wil gaan: doe ze mijn groeten!

Een nadrukkelijk woord van dank is op z'n plaats voor mijn moeke en vake, drijvende krachten achter dit sortietje. Merci, merci en danketje!