Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

8 jaar Mamasoet - mijn favorietje postjes

8 jaar geleden begon ik bij het begin van het Groot Verlof mijn gedachten op dit plekje op te schrijven. Ik kende mezelf: ik zou zoiets vast niet zo heel lang volhouden, maar het was het proberen waard. En niet geprobeerd is altijd verloren. Girl, was I wrong ;-)
Vandaag bundel ik hier graag enkele van mijn favorietjes! Een bloemlezing, zeker? Of een reisje door de tijd.
Als je de pingpong in mijn hoofd bij het begin van de lente eens wil nalezen, dan nodig ik je met veel plezier hier uit. Zet je misschien een beetje schrap, want 't is met 3 pingpongballen.
In de zomer van 2016 las ik 'Not that kinda girl' van Lena Dunham. Geïnspireerd daarop volgde een reeks postjes over mensen die mij iets leerden: mijn vake, mijn moeke en mijn kinders. Dat van mijn moeke vind je hier, wil je de hele reeks, grasduin dan via het label 'Lena Dunham'. Ik schrijf al eens wat over de hindernissen en het onbegrip waar mijn kinders mee te kampen hebben. Nog altijd gaan we ervan uit dat alle…

7 foto's, 1 week - een beetje bevrijd

Stiekem ben ik wel een beetje fan van grote evenementen, vooral als ik ergens aan de buitenboord kan staan en toekijken. Vanop afstand zien hoe mensen opgaan in het moment, dat kan mij oprecht ontroeren. Grote concerten met een meeneuriënde massa, aandoenlijke afscheidsrituelen op school, een kampvuur met een zangstonde. Mensen die en groupe een gevoel delen en dat luid en duidelijk laten horen, ik krijg er kippenvel van.Ik had me dus ook vanalles bij voorgesteld, bij de Grote Bevrijding uit Corona. In mijn hoofd zou ik al mijn vrienden en vriendinnen terugzien in een slow motion van contentement en ontroering. Ik zou op tijd remmen en hen alleen een elleboogje geven, en misschien wel een traan wegpinken, zij het dan discreet en vanbinnen. Ik zou mijn broers en schoonzussen toelachen, mijn ouders virtueel rond de nek springen en met Emmy zou ik smullen van 't vaderland weg, met tussenpauzes, maar zonder rem. 
't Was allemaal een beetje zonder dat mondmasker gerekend, maar ik he…

Blije frambozen

Als je elke ochtend en elke avond lieve woordjes  in hun blaadjes fluistert, sta je plots met je handen vol frambozen.
Dat je ze  met veel goesting op zal eten, verklap je beter niet.*

Dat, en nog veel meer.

Dat er een hele maand voorbij ging zonder dat ik hier één woord neerschreef.
En dat ik iedere avond op en ten in mijn bed dook.

Dat ik nog nooit zo ver, zo regelmatig en met zoveel goesting gewandeld heb als de voorbije maanden.

Dat ik niets wilde schrijven over de shit waar we nu toch allemaal samen in zitten. 't Is niet van mij dat je peptalk moet verwachten, ik zwalpte meer dan ik voer en wat mijn schoolwerk betreft ben ik ei zo na verdronken.

Dat ik steeds vaker voel dat mijn principes aan mij vreten en dat ik besef dat ik dat vroeger niet besefte.
Dat ik perfect consequent inconsequent kan zijn met schermtijd, maar niet als het over coronashizzle gaat, of toch zeker niet met die intentie.

Dat ik al een volle maand volledig vegan eet, en dat mijn weegschaal langzaam maar zeker begint te plooien. En 't is niet onder mijn gewicht.

Dat ik enorme huidhonger heb, maar geen gewone.

Dat ik mij luidop afvraag hoe mijn tuin eruit zou gezien hebben zonder corona. En dat praten tege…

De jarige in zijn kotje ;-)

Het lot was ons niet zo gunstig gezind, de sterren stonden niet zo goed, of hoe je 't ook wil noemen, maar onzen Jack werd toch gewoon 9 (negen! ) in quarantaine.
Verjaardagen zijn er om gevierd te worden, Corona of niet, en dus knalde het hier een hele dag alsof ons kot een vuurwerkfabriekje was!
Er stond een groot pak voor de deur,
mét mamie, papie, oma en opa erbij, sociaal gedistanceerd,
er zaten wel honderd kaartjes in de brievenbus,
we aten frieten én ook nog eens taart,
er werd gezongen en er werd gesmuld
en iemand kon niet stoppen van lachen!
Zijn lieve juf had ervoor gezorgd dat iedereen die dat wou een kaartje kon sturen
en al wie hem een beetje graag ziet had een verrassinkje voor hem in petto.











Het werd een dagje vol genot,
lekker binnen, gewoon in ons kot ;-)


Wolkenwatten

92 kaarsjes onder rozige kersenbloesems,
lang-zal-ze-leven-in-de-gloria!
Worstjes op de bbq en een frisco voor iedereen!


Ik hoop dat ze jou daarboven ook in de wolkenwatten leggen, omaatje!
Met een  feestelijk lied, vrolijke vlaggetjes en liters rijstpap, met gouden lepeltjes.

Naar de Efteling in Coronatijden! - Blijf in uw kot!

We waren al een beetje aan het idee aan het wennen, maar het begon pas echt te dagen toen we dit filmpje doorgestuurd zouden krijgen: ons familieuitstapje naar de Eftelingvoor opa's 65'ste verjaardag zou niet kunnen doorgaan... 
Uitgesteld is dan wel niet verloren, maar Het Nest zou Het Nest niet zijn als ze geen instant oplossing voor dit instant probleem gezocht zouden hebben, wantals wij niet naar de Efteling mogen, komt de Efteling toch gewoon naar ons!
Een Efteling in Vlamertinge - Jardin, dus, met alles erop en eraan.  U gelooft ons niet?  Er zijn zelfs foto's van!
Samen splashen van de Vliegende Hollander!

Vliegen door het luchtruim in de Zwevende Carrousel!
Net-niet-kliedernat-worden op de spetterende Piraña!

Eventjes op 't gemak chillen in het Ballenbad!
Samen flippen en trippen op Joris en de Draak!
We waren -zo kent u ons - ook gewoon heel proper op onszelf, maar met Hollebolle Gijs gaat dat toch altijd nog een beetje beter! 

Het échte sortietje (mét opa!, met o…