Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Dekentjes

  Dat vrienden  herfstdekentjes zijn, warme stofjes troost om je schouders, even zonder het gewicht van de rugzak, daarvoor ben ik heel erg dankbaar. Jij weet wie je bent,  en ik, ik voel het.   Copyright Charlie Mackesy

Los Demettoskatten- een jaarlijkse check-up

Ze waren jarig op 10 mei, en dus zijn Paulette en Walter, de Demettoskaters, het hier al goed gewoon. (Ik weet het, Paulette klinkt niet zo katerachtig , maar wij staan nu ook niet meteen bekend om ons conformisme... En eigenlijk, een gesneden kater is toch ook een beetje... nu ja.) Hoewel wij nog nooit een huisdier binnengehaald hadden - laat staan 2!- waren we toch allemaal heel snel heel erg gewend aan die 2 levende knuffels. Giet er nog een lockdown en een semilockdown of drie over en u begrijpt dat die katten echte stressafleiders zijn. Voor iedereen, quoi. We zouden ze niet meer kunnen missen. Ook Drakenjager niet.  Dat ze snoezig, kluchtig, heel aaibaar en superlui zijn, helpt natuurlijk wel!  U vindt ons bevooroordeeld? Check het dan zelf, hé! 

De boom in!

 8 jaar Lucieloes? Dat moesten we vieren!  En zo kwam het dat mijn jarig metekind en haar Metersoet van de grond gingen voor een sprookjesachtig avontuur.  Wat is het fijn haar Metersoet te zijn! Meer weten? www.boomkamp.be

Een boodschap via QR... Janklaas en Elien forever!

  Hei, Janklaas en Elien! Blij dat jullie via de QR-code de weg naar dit plekje gevonden hebben! Jullie zijn ondertussen vast al getrouwd en hebben dat al flink gevierd...  't Is niet omdat wij er vandaag niet bij mogen zijn, dat we jullie geen warm hart toedragen! We zijn in onze gedachten bij jullie en vieren stiekem met jullie mee! Dikke piepers voor jullie huwelijk, al zeggen we dat graag op onze eigen manier...   ...met hartjes van Lucie! ...met feestgeblaas van Lynn! ...met een drumshowtje van Jack! ...zonder al te veel complimenten van Nuno! met een lovesong van Quinn! Heel veel zoenen op deze dag met een gouden randje! We wensen jullie alle geluk van de wereld toe!

Afkoeling en opwarming!

  Ik vind het op het randje van beangstigend dat onze minister van Onderwijs Ben enkele weken geleden een afkoelingsweek aankondigde, en wij vanmorgen -op dag nul!- opstaan met een sneeuwlaagje van twee centimeter! Als dat dan allemaal toch zo gemakkelijk gaat, voel ik me meteen zo vrij een aantal verzoekjes door te geven. Kwestie van zijn geloofwaardigheid nog eens te checken. ( @Ben, dit is écht jouw moment, je hebt sinds lang geen overschot meer.) De eerste twee weken van april graag wat opwarming , met overdag zaai- en spittemperaturen tussen 19 en 22 graden en elke nacht twee regenbuien. Vooral dan voor mijn bloemzaad en omdat je niet alles in 1 keer kan willen. Het weekend van Hemelvaart mag het wat meer zijn: graag opwarming tot 26 graden van woensdagmiddag tot zondagnacht. Indien mogelijk vanaf dan geen afkoeling meer, tot half juni. Tijdens de laatste 2 weken van juni studeren de kinders graag met het raam open, maar zonder ventilator. Milde temperaturen rond de 20 graden

Training (zn, (v) oefening)

10 maanden lockdown, dat zijn 10 therapeutische wandelmaanden , maar dat wist u al. Het laatste seizoen kwam daar nog een zot wandelplannetje * bij, waardoor u yours truly samen met yours truly's wandelvriendinne ( ende knuffelcontact ) nu met de regelmaat van de klok op zondag langs Vlaamse wegen intensief ziet trainen.  Ik weet dat u knippert met uw ogen. En toch: u leest het goed.  Trainen.  Trainen!, eigenlijk. 't Is trainen als in : wandelen met een monter die de hartslag, de afstand, het tempo, het bloed, het zweet én de tranen rigoureus bijhoudt. Ondertussen al dertig lange kilometers lang. Of per abuis 34, omdat we ook eens verkeerd gelopen waren.  Trainen ook als in : op zondagmorgen om kwart na zes  ( zes uitroeptekens!!!!!! ) 8 pistolets halen om de dag energiek door te komen. Op pindakaas en speculoospasta that is. En soms eens met een nootje.  Helemaal plantaardig, ik kan het nog altijd niet helemaal geloven.  Trainen als in : met proper gekuiste schoenen (echt en

Alsof

  Het leek alsof we ver weg waren. We zagen vogels die we niet noemden. Het was koud maar er bloeiden bloemen van ijs. Sneeuw viel in onze haren. Het leek alsof we verdwaalden in dit bos dat we al jaren wisten. Maar het was heel anders dan gisteren toen we elkaar nog niet kenden. Het leek alsof oude verhalen uit boeken van heel lang geleden tussen de sneeuwvlokken zweefden. En dat wij die mochten vertalen. Johanna Kruit,  Kun je zien wat je voelt/Holland