zondag 26 juni 2016

4 op een rij


Het is een goeie zaak dat mijn ouders vier kinderen kregen.
In plaats van drie, bedoel ik, voor de rest doet het aantal er niet echt toe.

't Is niet dat wij met ons drieën niet telden, dat niet. Zet mij bij mijn oudste broers en je krijgt een ... eh... geanimeerd gesprek. (Als je lief bent, tenminste. Grootgrondbezitters, kapitalisten en schooljuffrouws, gelieve zich te onthouden. 't Is voor elk van ons beter dat we elkaar niet treffen. En zeker voor uw zelfvertrouwen.)

Maar die derde broer, lees: het vierde kind, die past geweldig goed in de rij. Meer zelfs: die is complementair. Zo complementair zelfs, dat ik durf te stellen dat hij het gezamenlijk verstand van ons drieën verdubbelt, eens hij de ruimte betreedt. En we hadden al zoveel capaciteiten, wij drie samen. Toch alleszins verbaal. (In rekenen, statistiek, optellen en vermenigvuldigen scoorden wij maar matig. Ikzelf zelfs zwak. Ik weet dat Lander en Piethein de maal- en deeltafels wél beheersen, en dat die laatste zelfs met een dubbele boekhouding weg kon, iets wat ik na het vierde jaar opgaf en daarna nog 2 jaar met me meesleepte, domper op mijn algemeen jaartotaal. Wij waren eerder talige mensen, die bij pi eerder aan een taart dachten dan aan een cijferreeks. )

Ik herhaal het dus nog eens: ons Janklaasje dat mag er heus wel wezen. Keigoed in optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en delen. In cijferen. In statistieken. In betonmassa's berekenen.
Ook de zwaarte van een dak en de dikte van tegels kan hij zomaar uit zijn hoofd bedenken. Hij rekent uit hoeveel tegeltjes er in een zwembad gaan, en hoe ze bewerkt moeten zijn om niet poreus te zijn. Hij kan keigoed rechthoeken, cirkels en vierkanten tekenen. Driedimensionaal, zelfs. In de hoogte, de breedte en de diepte. Hij monteert daar dan massagestralen in en een dikke buis waaruit golven ontstaan. Daarrond kwam een stroomversnelling waarop je zalig kunt drijven en voor de chillers tekende hij een broebelbad voor wel 20 man. Als top of the bill plakte hij nog een glijbaan door het dak en een sauna en stoombad voor wie het graag warm heeft.

Wij mochten zaterdag zijn uitgewerkte schetsen eens uitproberen. In onze zwembroek. In Poperinge.
Zo complementair zijn we wel: hij tekent en wij zwemmen het eens uit.


donderdag 23 juni 2016

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle.

Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot -buiten mijn comfort zone en al- zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt.

Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt...

Ik kwam tot volgende besluiten:

- Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Island weggelopen.
- Niet elke proefpersoon was een blonde pop . (Ik ook niet.)
- De juf zag er vriendelijk, geduldig en vrolijk uit. Ze sprak Nederlands met een charmant Frans accent. ("Mini manicure",  ze walste de woorden in haar mond, ik kreeg er meteen zin in.)
- De cursus was zelfs voor een leek als ik duidelijk en helder geschreven. En netjes ingedeeld. Vormen. Producten. Behandelingen. Stappenplannen. Cleansen.
- De wereld van de valse nagels bleek nog verder van mijn bed dan gedacht: tips, stiletto's, sjablonen, de smileylijn, de bolling... ik had daar totaal andere beelden bij in mijn hoofd. Niets van! Nagels en niets anders!
- Mijn geduld is absoluut niet eindeloos, en al zeker niet na de nachten met weinig slaap van de voorbije weken. Na 3 uur gefikkel had ik 't ongeveer gehad. Net als mijn nagels, die waren net af.

Het resultaat vond ik netjes en origineel. Een french manicure, aan de linkerhand mét tips (lees: volsche noagels) , aan de rechterhand zonder. En zeggen dat je geen verschil ziet!

Je merkt natuurlijk wel meteen wie het EK op 10 juli zal winnen.


(Allez les bleus, maar dat heb ik al eens gezegd, zeker?)




zondag 19 juni 2016

GON

Stel, beste lezer, dat je kind geboren werd met een lichte mentale handicap. Of met een motorische achterstand. Stel dat je een kind kreeg dat een autismespectrumstoornis bleek te hebben, of aandachts- en hyperactiviteitsproblemen. Stel dat je kind een ernstige leerstoornis had.

Stel dat je kind naar school ging. En stel dat dat niet van een leien dakje liep. Stel dat het extra hulp moest krijgen. Meer dan een ander kind. Vaker dan een ander kind. Eigenlijk altijd.
Stel dat het recht had op geïntegreerd onderwijs.

Stel dat je de diagnose zo ergens in de loop van de basisschool kreeg: je kind had recht op 2 jaar GON. Stel dat je moest kiezen: welke leerjaren koos je dan? En op basis van welke criteria baseerde je je keuze?

Stel dat je besloot om meteen na de diagnose hulp in te roepen. Al zoveel tijd verloren, nog heel wat tijd te gaan.  Dan had je nog 1 GON-jaar over. Voor méér dan 1 jaar basisschool.

Stel, beste lezer, dat je kind geboren werd met één van bovenstaande beperkingen. Stel dat je dat voor je kind en voor jezelf aanvaard had. Stel dat je gewend geraakt was aan het idee dat de dingen niet altijd zouden lopen zoals in de boekjes. Stel dat je op het punt gekomen was dat je jezelf de schuld niet meer gaf van haar prematuriteit. Stel dat het idee dat je kind tot een bepaald 'type' behoort hors catégorie, een groep mensen met een officieel vastgestelde beperking je niet meer afschrok.
Stel dat je merkte dat je kind groeide door de extra begeleiding, dat het het gevoel had mee te kunnen. Stel dat het zich plots veel minder anders voelde, en weer bij de klas aansluiting vond.
Stel dat je kind het gevoel had dat het weer in de boot zat, en niet meer achterzwom.

Stel dan nu dat je aan het eind van die 2 jaar GON was gekomen, en nog een periode basisonderwijs moest overbruggen.

Wat dacht je dan?
Wat voelde je dan?
Wat zou je willen en wat zou je doen?

Gingen de problemen  misschien over door er een nachtje over te slapen? Bleek het plots miraculeus genezen? Leek het plots toch allemaal niet zo erg? Had het plots geen hulp meer nodig? Maakte het 's nachts een motorische sprong? Kon het ineens vlot schrijven, fietsen, zwemmen, duiken, inschatten, rekenen, oplossingen bedenken, contacten leggen met anderen, stil zitten en alle aandacht focussen?

GENAS HET MISSCHIEN ZICHZELF?

Niets van dat, en je bleef met lege handen achter.

"Ze zal de trucjes die ze aangereikt kreeg nu zonder hulp moeten kunnen toepassen", zei de CLB-medewerker.

Hij heeft echt geen idee.


maandag 13 juni 2016

Bleublancrouge en zwartgeelrood!

Aan een huis dat bewoond wordt door voetballiefhebbers-op-het-randje-van-freaks kan de nationale vlag niet ontbreken. Drakenjager en zijn zonen volgen elke match op de voet... en al wat te laat op de avond valt, wordt opgenomen voor boytje Nuno.

De meningen zijn verdeeld, de vlaggen ook.

Allez les bleus... én rodeduivelgekte...
Als dat maar goed komt!


zondag 5 juni 2016

Knuffeltijd

De proefjes komen eraan en mijn meisje is er klaar voor.
Bericht aan mezelf: elke vrije minuut is er eentje om te knuffelen.


Nog 25 dagen...

woensdag 1 juni 2016

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa!

Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeansfraksje pimpen.
Op naar de Veritas!

Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker!

Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef. 

Met deze DIY zou 't moeten lukken:

Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een 'voor en na' kan maken...

Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad. 


 Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh.)



Als je zoals ik af en toe minder mindful van frullen houdt, kun je de voorflappen van je jasje/bloesje ook versieren. Ik ben nogal een eh... troezelfreaksje.
(Na nogal wat geklungel kwam ik erachter dat ik de sluitspeld best omgekeerd kon prikken, als ik die troezels zou willen zien. Er kwam wat gefikkel aan te pas, maar ik deed dapper door.)



Om het eindresultaat wordt nu al gevochten... 




Later, als ze groot is ...