Sam de Verkeersslang

 

Ik vind het een mooi en nobel idee, die Sam de Verkeersslang. Het aantal milieuvriendelijke verplaatsingen van en naar de basisschool verlagen, dat kan ik alleen maar toejuichen. Kinderen daarvoor stimuleren door hen een stickertje te geven per milieuvriendelijke verplaatsingsdag, dat heb ik nog gehoord. Maarre... heeft iedereen dan zoveel tijd 's morgens? Hoe laat moeten al die mama's en papa's op hun werk zijn? Wat met de grote gezinnen die én de onthaalmoeder én de basisschool (én hun eigen school) tegen kwart na 8 moeten bereiken?

Ik neem een exemplarisch, willekeurig voorbeeld. Mama S. uit V. woont op 4.5 km van school. Als ze met de auto om 7.40 uur wil vertrekken, moet ze al om 6.10 uur 's morgens op. Alleen dan kan ze op een comfortabele manier de ochtendrush met haar 3 wildebrassen doorkomen. Dat lukt haar ook, het hele schooljaar door (behalve die keer dat het hele huis was ondergek*kt door peuter J., die morgen waarop Q. haar avondmaal overgaf, die uitzonderlijke morgen waarop fruitsap, melk, confituur en choco gemorst werden op de kleren en nog enkele keren die ze bewust verdringt).
Huisje Weltevree, dus, daar bij S. in V. Tot Sam de Verkeersslang met zijn stickers roet in het eten komt gooien, want als er stickers te verdienen zijn, spitsen de juniors de oren. Elke dag een sticker, zo zit het in hun hoofd.

En dus oefent mama S. uit V. sinds enkele dagen in het fietsen op de openbare weg. Met haar fietskar, gevuld met boytjes. En met haar zevenjarige dochter, op haar eigen fietsje. "Trappen, trappen, trappen!" "Tussen de lijnen rijden!" "Op tijd remmen!" "Voor je kijken!" "Stoppen! Stoppen! STOPPEN!"
Het parcours? Een 4 km lange straat met maximumsnelheid 90 km/ uur en een fietspad dat niet van de drukke baan gescheiden wordt.

Alles voor de stickers... echt... alles voor de stickers.
Ze verdient een héle rol.