Vakanties vliegen altijd zo snel om... en zo was het zeker met de voorbije herfstvakantie... We hadden hem met opzet niet helemaal volgepland, want chillen met Drakenjager in huis is toch nog altijd veel gezelliger dan rondsjezen met 3 kinders op de achterbank, onderweg naar nog eens een andere bestemming... En ik was zo moe dat ik vast in slaap gevallen was achter 't stuur, als ze dan eens eventjes zouden zwijgen op de achterbank. #not
Een platte batterij, die moet je opladen... Ze kwam dus helemaal als geroepen, de vakantie. Net op tijd. Tijd voor inhaalrust, middagdutjes, rommelen in huis en pyjama's vanaf halfzes. Zo geschiedde. En toch hebben we ons niet verveeld!
De vakantie begon *zucht* met Halloween. Elf jaar lang kon ik Het Nest ervan overtuigen dat ze helemaal niets misten als ze zich niet in gedrochten verkleedden, dat het een Amerikaans feest was dat hier weinig wortels heeft, dat we dan wel eens een pompoen zouden uithollen als ze dat zouden willen, en dat 'trick or treat' lang niet zo spannend was als Sint-Maartensliedjes zingen van deur tot deur. (Niet dat we dat ooit deden, voor alle duidelijkheid, maar u begrijpt mijn betoog met wat goede wil vast wel.)
Maar er was dit jaar dus geen klappen aan... ze moesten en zouden zich verkleden en schminken. Toen er vanuit de ouderraad een voorstel voor een Halloweentocht kwam, hadden zij met hun vrienden al afgesproken dat er gegriezeld zou worden. Ik had daar precies niet veel meer aan te zeggen. En als ik heel eerlijk ben, vond ik het ook wel iets hebben: een zoektocht door het donker, met vriendjes die eigenlijk allemaal even bang waren, maar dat niet aan mekaar wilden toegeven , en aan het eind van de tocht toch allemaal even rilden toen ze bij het oversteken van een grasveld oog in oog kwamen te staan met zes levende zombies. ("Zijn dat echte, mama?")
Het griezelen ging op zondag gewoon verder, want ook in Familiepark Harry Malter kennen ze wat van halloweenversiering... Na een familielunch in de Pizza Hut gingen we dus langs bij Harry en de zijnen... Het park doet me een beetje aan Dadipark denken, maar er is een circus en er lopen heel wat dieren rond die je van heel dichtbij kunt bekijken. Of berijden, tussen hun bulten.
Toen alle neven en nichtjes in de piste van het circus mochten deelnemen aan een clownsact, kon de dag niet meer stuk. Contentement met grote C! (En met korting met de lerarenkaart of als je -zoals wij- met minimum 15 (!!) personen bent!
Op maandag werden we in Brugge verwacht voor een ontspannen dagje familieplezier bij Takketa en Bertje... en dat zullen ze in de Fun geweten hebben. Niets leukers dan op alle knopjes van het speelgoed te gaan duwen en dan te doen alsof je van niets weet... Of toch: een kamp bouwen in het bos en dat helemaal inrichten als was het je droomhuis... Er klonk gesnurk op de achterbank toen we in het donker weer naar huis reden!
De 7 jaar van Lynn konden niet onopgemerkt voorbij gaan: roze taart (yes!), een feestjurk (mooi!) en heel veel cadeautjes (hoera!)! (Het voordeel van roze taart is dat er altijd wel één van mijn kinders een periode heeft waarin -ie denkt geen roze taart te lusten. Drie keer raden wie zich dan geheel vrijwillig aanbiedt om dat taartje weg te werken, zodat niemand het gezien heeft... )
De rest van de week was er tijd voor fietsen, kerstshoppen en smullen met Emmy (tip voor een nieuw lunchadresje volgt later!) , heel veel bakken met Quinn, chillen met ons vijven in de zetel, een fietstocht met Nuno en lummelen en rommelen in pyjama.
De batterijen zijn weer zo goed als opgeladen...
Rechtdoor tot Kerstmis, nu. Met enkele te nemen hindernissen en proeven.
Al verwachten we eerst nog Sint-Maarten, vrijdag. Ook daarop zijn we helemaal voorbereid!
Daarna zal 't snel gaan...
Maar Los Demettos kunnen het. Yes, we can.
Een platte batterij, die moet je opladen... Ze kwam dus helemaal als geroepen, de vakantie. Net op tijd. Tijd voor inhaalrust, middagdutjes, rommelen in huis en pyjama's vanaf halfzes. Zo geschiedde. En toch hebben we ons niet verveeld!
De vakantie begon *zucht* met Halloween. Elf jaar lang kon ik Het Nest ervan overtuigen dat ze helemaal niets misten als ze zich niet in gedrochten verkleedden, dat het een Amerikaans feest was dat hier weinig wortels heeft, dat we dan wel eens een pompoen zouden uithollen als ze dat zouden willen, en dat 'trick or treat' lang niet zo spannend was als Sint-Maartensliedjes zingen van deur tot deur. (Niet dat we dat ooit deden, voor alle duidelijkheid, maar u begrijpt mijn betoog met wat goede wil vast wel.)
Maar er was dit jaar dus geen klappen aan... ze moesten en zouden zich verkleden en schminken. Toen er vanuit de ouderraad een voorstel voor een Halloweentocht kwam, hadden zij met hun vrienden al afgesproken dat er gegriezeld zou worden. Ik had daar precies niet veel meer aan te zeggen. En als ik heel eerlijk ben, vond ik het ook wel iets hebben: een zoektocht door het donker, met vriendjes die eigenlijk allemaal even bang waren, maar dat niet aan mekaar wilden toegeven , en aan het eind van de tocht toch allemaal even rilden toen ze bij het oversteken van een grasveld oog in oog kwamen te staan met zes levende zombies. ("Zijn dat echte, mama?")
Het griezelen ging op zondag gewoon verder, want ook in Familiepark Harry Malter kennen ze wat van halloweenversiering... Na een familielunch in de Pizza Hut gingen we dus langs bij Harry en de zijnen... Het park doet me een beetje aan Dadipark denken, maar er is een circus en er lopen heel wat dieren rond die je van heel dichtbij kunt bekijken. Of berijden, tussen hun bulten.
Toen alle neven en nichtjes in de piste van het circus mochten deelnemen aan een clownsact, kon de dag niet meer stuk. Contentement met grote C! (En met korting met de lerarenkaart of als je -zoals wij- met minimum 15 (!!) personen bent!
Op maandag werden we in Brugge verwacht voor een ontspannen dagje familieplezier bij Takketa en Bertje... en dat zullen ze in de Fun geweten hebben. Niets leukers dan op alle knopjes van het speelgoed te gaan duwen en dan te doen alsof je van niets weet... Of toch: een kamp bouwen in het bos en dat helemaal inrichten als was het je droomhuis... Er klonk gesnurk op de achterbank toen we in het donker weer naar huis reden!
De 7 jaar van Lynn konden niet onopgemerkt voorbij gaan: roze taart (yes!), een feestjurk (mooi!) en heel veel cadeautjes (hoera!)! (Het voordeel van roze taart is dat er altijd wel één van mijn kinders een periode heeft waarin -ie denkt geen roze taart te lusten. Drie keer raden wie zich dan geheel vrijwillig aanbiedt om dat taartje weg te werken, zodat niemand het gezien heeft... )
De rest van de week was er tijd voor fietsen, kerstshoppen en smullen met Emmy (tip voor een nieuw lunchadresje volgt later!) , heel veel bakken met Quinn, chillen met ons vijven in de zetel, een fietstocht met Nuno en lummelen en rommelen in pyjama.
De batterijen zijn weer zo goed als opgeladen...
Rechtdoor tot Kerstmis, nu. Met enkele te nemen hindernissen en proeven.
Al verwachten we eerst nog Sint-Maarten, vrijdag. Ook daarop zijn we helemaal voorbereid!
Daarna zal 't snel gaan...
Maar Los Demettos kunnen het. Yes, we can.
Het was hier ook van dadde.... fwiet, en de herfstvakantie is voorbij!
BeantwoordenVerwijderen