Zelfs als ze in de zetel lag voor een noenetuksje - of genoot van een zacht briesje onder de roze Japanse kerselaar als de lentezon veel zin had - speelde haar radio. Harder met de jaren, zodat ze hem kon blijven horen. En altijd op Radio 2 West-Vlaanderen, vaak Luc Appermont.
Bij het verdelen van kleine, maar tastbare herinneringen was ik dan ook heel erg blij met het gekregen retrotoestelletje. Je mocht niet te vaak prutsen aan de antenne en moest het ruis van de jaren '90 voor lief nemen... De grijze knoppen plakten hier en daar door onvoorzichtig keukengebruik, maar het aanknippen van de radio bracht elke morgen een warme golf van herkenning en zoete nostalgie met zich mee. Ze was weer eventjes terug, ik dacht haar soms zelfs eventjes te ruiken en hoorde haar zachtjes neuriën.
Enkele weken geleden klonk de allerlaatste noot, iemand was onvoorzichtig met de antenne.
Ik was niet thuis en hoorde ze niet klinken, maar de gedachte maakt me benieuwd .
Was het een sol of een si?
Een kruis of een mol?
Sprak iemand net een woord uit of eindigde een zin ergens halverwege?
Als ik mocht kiezen met omaatje in gedachten, klonk er een slotakkoord in majeur, door een volledig symfonisch orkest, compleet met strijkers, blazers en slagwerk.
Acht maten lang.
Fortissimo!
Als omaatje mocht kiezen, zong Tim Vesterin zoet en zachtjes: "Ach meneer, een mooie vogel wil ik zijn..."
Ik zou met beide opties kunnen leven.
Bij het verdelen van kleine, maar tastbare herinneringen was ik dan ook heel erg blij met het gekregen retrotoestelletje. Je mocht niet te vaak prutsen aan de antenne en moest het ruis van de jaren '90 voor lief nemen... De grijze knoppen plakten hier en daar door onvoorzichtig keukengebruik, maar het aanknippen van de radio bracht elke morgen een warme golf van herkenning en zoete nostalgie met zich mee. Ze was weer eventjes terug, ik dacht haar soms zelfs eventjes te ruiken en hoorde haar zachtjes neuriën.
Enkele weken geleden klonk de allerlaatste noot, iemand was onvoorzichtig met de antenne.
Ik was niet thuis en hoorde ze niet klinken, maar de gedachte maakt me benieuwd .
Was het een sol of een si?
Een kruis of een mol?
Sprak iemand net een woord uit of eindigde een zin ergens halverwege?
Als ik mocht kiezen met omaatje in gedachten, klonk er een slotakkoord in majeur, door een volledig symfonisch orkest, compleet met strijkers, blazers en slagwerk.
Acht maten lang.
Fortissimo!
Als omaatje mocht kiezen, zong Tim Vesterin zoet en zachtjes: "Ach meneer, een mooie vogel wil ik zijn..."
Ik zou met beide opties kunnen leven.
Reacties
Een reactie posten
Jouw reactie hieronder? GRAAG!