Doorgaan naar hoofdcontent

Mamasoet proeft: vegan sjokla van Jonas!



Eén van mijn grootste verslavingen -naast wekelijkse roddelboekjes en dubieuze -websites uitspitten, straffe koffie slurpen in de vroege morgen en de frisse geur van nat gras- is zonder twijfel sjokla
Sinds ik ergens in de lockdown besliste om een poosje vegan (wuk?! klik!) te gaan eten, eet ik alleen nog zwarte -al dan niet met nootjes, kokos of een zoete dadelvulling, of gewoon als zoete combinatie van de voorgaande. (U merkt het al, "alleen nog zwarte" zegt alleen iets over de kleur en de cacaomassa, no way dat ik mij plots qua hoeveelheid zou beperken ;-)

Mijn hart maakte dan ook een bungeesprong toen ik hoorde dat ik vegan sjokla mocht gaan proeven bij confiserie Jonas, al 10 jaar gespecialiseerd in vegan snoepgoed en sjokla. 
Jonas doet alles zelf, van de aankoop van grondstoffen over het smelten, op temperatuur brengen, afkoelen en in vormen gieten tot het verpakken en versturen van zijn eindproducten, vooral naar groothandel. 
Je kunt er ook terecht voor workshops en leert er de kneepjes van het pralines maken en sjokla gieten. Dat alles vegan (en dus melk- en lactosevrij) is, vertel ik er voor de volledigheid bij. Dat je daar op gebied van gezondheid nood aan kan hebben, is een mogelijkheid; dat je er heel wat dierenleed mee voorkomt, is een zekerheid. 
('t Is zeker niet mijn bedoeling u hier van een vegan bekering te overtuigen.Ieder mens is zelf verantwoordelijk voor wat-ie wel of niet in z'n mond stopt en wat z'n geweten hem daarbij influistert. Maar ik wil er natuurlijk zeker wel eens , zo tussen pot en icetea, met u over van gedachten wisselen. Spoiler alert: zet u in dat geval misschien al maar een beetje schrap. )

Wij mochten daar dus gisteren naartoe, naar Oudenaarde, naar zijn atelier, naar het sjoklawalhalla
We proefden witte, bruine, zwarte en roze sjokla, vaak gevuld en effenaf superlekker.
We smulden van gevulde farao's met kokos, repen met een zoete vulling, roze hartjes met framboosjes in, maar vooral - tweede bungeejump in dit verhaal!- van sjokladino's in bruin, zwart en wit. U leest het goed: deze juf geschiedenis smulde van snoezige diplodocusjes, knoddige triceratopsen, cute pteranodonnen en zelfs een heerlijk zoete stegosaurus... 







Om af te sluiten smolt er nog een t-rex op mijn tong weg, en toen we vertrokken kregen we nog heel wat zoet goud mee naar huis. 

Eentje per dag, zo nam ik me gisteren voor,
maar die belofte heb ik vandaag al gebroken ;-)


Op Facebook en Insta kun je de avonturen van Jonas volgen. (Kleine waarschuwing: je krijgt er honger van!)

Omdat Coronaduivels de verkoop van sjokla geen deugd hebben gedaan én omdat Jonas bruist van ideetjes voor nieuwe projecten, organiseert hij ook een crowdfunding. Ben je deze lokale ondernemer genegen, dan kun je hem via deze link een hart onder de riem steken. 

Want duurzaam, lokaal, vegan én lekker, daar teken je toch voor? 



Reacties

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Mutsen

 Er bestaan niet zoveel soorten mannenmutsen. Het enige verzoek was dat het geen vrolijke, kleurrijke muts mocht zijn. Geen knalgeel of knalrood en ook geen hemelsblauw. (Dat kleur het verdriet niet weg zou nemen; we dachten het allebei, maar hielden het in ons hoofd.) Die kleur bleek geen probleem... er bestaan echt niet zoveel soorten mannenmutsen: je vindt grijze mutsen, zwarte, donkerblauwe of combinaties van die 3. Ik kon dus snel kiezen en koos 2 zwarte: een effen en eentje met een patroon. (Dat meer kleur het kiezen niet bemoeilijkt zou hebben, bedacht ik, maar ik zweeg stil.) Toen ik de bestelling aan huis ging leveren, sliep hij. Ik sloop op mijn tippen naar binnen en liet de koop op tafel liggen. Een warme verrassing voor als-ie zijn dag weer zou hernemen. Even passen en dan klaar.  Er zijn weinig maten in mannenmutsen: je trekt ze over je hoofd en dan blijven ze zitten. Toch zeker als je geen verband draagt. Dat had ik even niet meegerekend. We weten dus nog niet of...