donderdag 17 januari 2013

Het bed van Houdini

Hier huist sinds vandaag officieel een Houdini . Een ontsnappingskoning! Een bedpiraat!

Wie? Drie keer raden!

Junior Jack klauterde voor zijn middagdut twee keer doodleuk uit bed. Correctie: uit zijn spijlenbed. Met slaapzak en al! Pardoes en boenk!
Fijn voor Linda en Charlotte, de onthaalmamaatjes, die hem geduldig twee keer terugstopten! Engelengeduld hebben ze (waar is die lauwerkrans?). O, en niet zo fijn voor Jackman zelf, want in het pikdonker naast je bed landen lijkt mij nu ook geen topactiviteit. Saai, eentonig en heel erg donker.

Nu vraag ik me af... Kun je een peuter aan zijn verstand brengen dat individueel de bedstee verlaten not done is? Dat dat grotemensenmanieren zijn? Dat zijn tijd van zelfstandig beslissen over duur en ingang van dutjes nog komt? 

We hadden daarnet een gesprekje. Mum-to-son. Hij reageerde met een enthousiast "Jaaaaaaaaa! Japen! " Hmm.





3 opmerkingen:

  1. Pienter kereltje. dit zegt oma.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeg, zeg, zeg, wij gingen dat niet moeten proberen! Die oma's en opa's van vandaag...

      Verwijderen
  2. Misschien moet je eens met mama praten ... Kaspertje heeft ook wel gelijkaardige trukken uit gehaald. :)

    BeantwoordenVerwijderen

Jouw reactie hieronder? GRAAG!