Doorgaan naar hoofdcontent

Verlang-je-rot!

Dat kerst echt míjn tijd van het jaar is, was al langer duidelijk: als kerstkindje ben ik er bijna toe verplicht... Het lijkt alsof er bij het zetten van de kerstboom meteen ook een schakelaar in mij aan gaat, die een soort van kerstvreugde door mijn lijf laat zinderen waardoor alles precies wat beter gaat. Al kunnen het natuurlijk ook wel de uit te delen cadeautjes zijn, of de geur van kaarsjes en groene den.
Ik weet natuurlijk niet wie mijn naam heeft getrokken, maar ik voel me toch wel zo vrij om dit jaar opnieuw mijn verlanglijstje te publiceren... men weet maar nooit wie er meeleest! (En misschien breng ik u ook wel op ideetjes!)

Met stip op één: deze oranje TRIM- telefoon van bij lolalifelines . Omdat oranje zo heerlijk vintage is en ook om te telefoneren, vanzeneigenst.


Ook geweldig fijn zou ik dit hier vinden: een sjakosse met franjes. Zou heerlijk matchen met mijn groene parka. En je kunt er vlechtjes in leggen.


Misschien een atypisch cadeau, maar toch zeker ook wel iets wat heel erg bij me past, deze oranje vuilnisemmer. Oranje, weet u wel... en eh... om elke dag te gebruiken, tiens.



Omdat ons interieur maar niet gepimpt raakt en er altijd wel wat ruimte is voor meer of anders of vrolijker, zou zo'n plaid hier ook zwaar welgekomen zijn. Knuffelen met Jackje, weet u wel... (En trouwens... Lore van Rose Rouge heeft wel meer dat me kan bekoren... Deze praaaachtige staande lamp, bijvoorbeeld, voor mensen met een praaaaachtige portemonnee.
U zegt? Welke kleur? Drie keer raden!

 
 
 
Nu weet ik niet of u House doctor kent... of Leitmotiv... of het behangpapier van Eijffinger... Daar kunt u ook helemaal niets mis mee doen. En weet je wat ik ook helemaal top zou vinden? Een stukje ijstaart, wat verse chocomousse of wereldvrede.

Reacties

Een reactie posten

Jouw reactie hieronder? GRAAG!

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Stamboom

De oudste zoon moest een stamboom maken. Thuis. Drie generaties: hijzelf met broer en zus, ikzelf en Drakenjager en de grootouders. Allemaal met geboortejaar. En het mocht (moest?) creatief zijn. Wie de oudste zoon een beetje kent, beseft meteen dat het venijn in de staart zat én kan het resultaat voorspellen... De naam van zijn broer en zus kent hij vlot uit het hoofd, zijn ouders weet hij ook vaardig te benoemen en zelfs de derde leeftijd kent hij bij naam. Geboortejaren vond-ie terug op de verjaardagkalender. So far so good. Maar het moest dus creatief zijn. "Haal maar alles uit de kast." Hij dacht dat de juf het letterlijk bedoeld had... Na veel vijven, zessen, zevens en achten kwamen we tot het besluit dat hij netjes namen en geboortejaren zou opschrijven en blaadjes zou knippen en dat ik er dan zo goed en zo kwaad als het ging een boom van zou maken. En ik had nog wat paasdecoratie over, alzodus ... Zo geschiedde. Benieuwd hoeveel punten wij daarvoor ...