Doorgaan naar hoofdcontent

Herinnering aan Holland



Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een grootsch verband.
De lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.

(Hendrik Marsman, 1934)

Dat we hier om het meest gek zijn op Nederland, mocht vroeger en nog vroeger en in de prehistorie al blijken. Dat heeft vooral met  mijn geromantiseerd beeld van het land en zijn bewoners te maken, herinneringen aan lang vervlogen tijden, met een oma die al even graag drop at en even graag softijs sneukelde.


Nu komt daar de korte afstand als topprioriteit bij, want Het Nest vraagt bij het oprijden van de brug naar de autosnelweg hier in Vlamertinge steevast "of we er al zijn" en "wanneer we gaan stoppen om te eten". Dichtbij, dus. Lekker. Gezellig. En mooi... Mooi!


Omdat ik het maximum aan entertainment onderweg eruit wou halen (en ook een beetje omdat ik de Kennedytunnel koste wat het kost wou vermijden... *bloos*), reden we via Sas van Gent - Terneuzen - Westerscheldetunnel (6 km kinderplezier!) - Goes  door Zeeland naar Delft in Zuid-Holland. Een prach-tig stukje natuur, rustige wegen en het gevoel alsof je zo'n halve meter boven de snelweg suist... zo vlot! (Dat we in Rotterdam plots over een achtvaksbaan snorden, met bezwete oksels en het hart in de keel, vergeet ik selectief, want bij de terugkeer ging het ge-wel-dig goed en kroonde ik mezelf tot Queen of the Roads. Ahum.)  Ik kon onmogelijk niet aan het gedicht van Hendrik Marsman denken, en bijgevolg ook aan Luc, die me deze parel ooit uit het hoofd liet leren. (Ik zei het toch? Levenslessen!)


Genoten, dus, om een hele week in 1 woord te gieten. Met een hoofdletter G. 


Reacties

  1. Prachtig gedicht. Helemaal waarom ik ook zo van Nederland hou. (en ook van Jan, Jans en de kinderen, de hagelslag van De Ruijter, de oude afleveringen van Bassie en Adriaan, de pannenkoekenhuisjes,..................)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Jouw reactie hieronder? GRAAG!

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Mutsen

 Er bestaan niet zoveel soorten mannenmutsen. Het enige verzoek was dat het geen vrolijke, kleurrijke muts mocht zijn. Geen knalgeel of knalrood en ook geen hemelsblauw. (Dat kleur het verdriet niet weg zou nemen; we dachten het allebei, maar hielden het in ons hoofd.) Die kleur bleek geen probleem... er bestaan echt niet zoveel soorten mannenmutsen: je vindt grijze mutsen, zwarte, donkerblauwe of combinaties van die 3. Ik kon dus snel kiezen en koos 2 zwarte: een effen en eentje met een patroon. (Dat meer kleur het kiezen niet bemoeilijkt zou hebben, bedacht ik, maar ik zweeg stil.) Toen ik de bestelling aan huis ging leveren, sliep hij. Ik sloop op mijn tippen naar binnen en liet de koop op tafel liggen. Een warme verrassing voor als-ie zijn dag weer zou hernemen. Even passen en dan klaar.  Er zijn weinig maten in mannenmutsen: je trekt ze over je hoofd en dan blijven ze zitten. Toch zeker als je geen verband draagt. Dat had ik even niet meegerekend. We weten dus nog niet of...