zondag 8 april 2018

Eén bikini maakt de lente niet.

Hoort u mij vloeken?
AAAUW!
Zoveel pijn, niet te doen.

Omdat de zon gisteren even uitnodigend als uitdagend op ons terras brandde, trok ik vol enthousiasme mijn bikini aan. Een halfuur later waren de ramen netjes gelapt langs de binnen- en buitenkant, en ook het groen van de achtergevel schrobde ik in eenzelfde adem eventjes proper.
(De verbaasde blik van mijn buurvrouw negeerde ik professioneel: in Amerika poetsen ze zelfs hun auto in bikini, mijn ramenpartij kan dus ook wel, zeker?)

So far, so good. Propere, blinkende ramen, zonder lekers.
Een contente Mamasoet, quoi.

Tot vanmorgen.
Kon ik plots mijn bed niet meer uit.
Schouder- en ruggenwervelpijn, een stijve nek en gevoelloze bovenarm.
Lang leve de pijnstillers, mijn kersenpitje en mijn zetelworst.

De volgende keer lap ik de ramen weer in lange mouwen en regenbroek.
God straft duidelijk meteen. Hij wil vast ook zo'n bikini.










Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Jouw reactie hieronder? GRAAG!