donderdag 21 januari 2016

Little Demetto

Ik was om de één of de andere reden helemaal vergeten hoe zalig zo'n vier-bijna-vijf jaar oud ventje in huis is... Toen Nuno die leeftijd had, leek mijn energie precies een beetje verloren te gaan in huis-tuin- en keukenmiserie. Het was zo druk, er was altijd wat te doen.
Niets van dat nu. Uren kan ik naar Jackyboytje zitten kijken... Naar wat hij doet en naar wat hij zegt. Naar hoe hij robbelt , prutst en fikkelt. Ik haal kleutertijd in, voor drie...

Als ik me stiekem in de keuken verstop om een vaat te doen die eigenlijk al in de vaatwas zit, loer ik tussen de weckpotten door naar de avonturen die hij in zijn eigen wereldje beleeft... Voetbalopwarming en -trainingen, compleet met pompen, stretchen, knieën heffen, ik loer ze helemaal af. Gevechten met Ninja's in denkbeeldige Tripp Trapp-jungles, indianen die cojbojs vangen en vastbinden in een tipi onder de eettafel. (Die is goed uitgerust, die tipi, met een minikeukentje en een plaats om het bakje van de tv voor iedereen goed te verstoppen. En het dagboek van zijn zus.)

Ik wil maar zeggen dat ik qua fantasie 't één en 't ander gewoon ben.
Zoals dit, bijvoorbeeld.

video
Een hakka.
"Bananenschiiiiiil!"

1 opmerking:

Jouw reactie hieronder? GRAAG!