Doorgaan naar hoofdcontent

18 april

Zolang ik mij kan herinneren, en zelfs al héél lang daarvoor... -85 jaar lang, om precies te zijn- was 18 april een Feestdag, met vlaggen en wimpels, hoofdletter, taart, heel veel gezang en lieve woorden. Een dag waarop we samen waren, rond je hingen en je knuffelden. Elk jaar weer.

En je genoot, mijn God, je genoot zo. Van je nest, dat elk jaar groeide en bloeide. Van samen zijn. Van een chipje en een glaasje , een pater en een kaasje. Van bloemen die zo half april al helemaal bloeiden, van bomen met knappende knoppen en een vers gemaaid gazon. Van blote benen, nagellaktenen, een dutje in je tuin.

Niets van dat, dit jaar. Geen geuren, geen kleuren, geen knoppen. De natuur houdt zich in, het jaar staat even stil. Mijn hart slaat bonzend over.

Geen feest, dit jaar, je bent er niet. De lucht om ons geurt stil.

Of hoor ik jou daar, oma, in het wijsje van de merel?









"Een mooie vogel in de lucht
met pluimen, poten en een vlucht
en alle kleuren van de regenboog..."
T. Vesterin
 


Reacties

  1. Moeke13:18

    Prachtig, Soetkin!
    Oma ziet ons wellicht vanuit haar "koninginnestoel" en ze is zo preus...
    Moeke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. josfien15:13

    "lieve woorden" Mooi!
    Wees gerust, onze ster haalt het kind in haar vast nog vaak naar boven ;)

    Ze leeft heel erg verder in jou hoor, Soet! Dat ben ik zeker!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wedden dat jullie ster nu bij haar op schoot zit? Het kan bijna niet anders...

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Jouw reactie hieronder? GRAAG!

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Stamboom

De oudste zoon moest een stamboom maken. Thuis. Drie generaties: hijzelf met broer en zus, ikzelf en Drakenjager en de grootouders. Allemaal met geboortejaar. En het mocht (moest?) creatief zijn. Wie de oudste zoon een beetje kent, beseft meteen dat het venijn in de staart zat én kan het resultaat voorspellen... De naam van zijn broer en zus kent hij vlot uit het hoofd, zijn ouders weet hij ook vaardig te benoemen en zelfs de derde leeftijd kent hij bij naam. Geboortejaren vond-ie terug op de verjaardagkalender. So far so good. Maar het moest dus creatief zijn. "Haal maar alles uit de kast." Hij dacht dat de juf het letterlijk bedoeld had... Na veel vijven, zessen, zevens en achten kwamen we tot het besluit dat hij netjes namen en geboortejaren zou opschrijven en blaadjes zou knippen en dat ik er dan zo goed en zo kwaad als het ging een boom van zou maken. En ik had nog wat paasdecoratie over, alzodus ... Zo geschiedde. Benieuwd hoeveel punten wij daarvoor ...