Doorgaan naar hoofdcontent

Coming soon: Geefplein Ieper! 6 september! Beeldenplein!

Vertelde ik u al over ons Geefplein? Ik dacht het niet!

(Ik hoor gebrom..." Een Geefplein? Wuk is me dadde? Wuk et ze zie nu were in neurn kop gestookn?")

Een Geefplein is even simpel als wat de naam doet vermoeden. Je komt ernaartoe om spullen weg te geven. Te schenken, zeg maar... Van jou, voor een ander. Zonder voorwaarden. Zomaar.

Je verwacht er ook niets voor terug, al kan ik me inbeelden dat de glimlach op de snoet van iemand die je zopas erg blij maakte, je dag in een wíp goed maakt!

"Kun je dan zelf ook iets naar huis meenemen?"
Vanzeneigenst, dadde! Maar dat hoeft niet noodzakelijk van jouw "ontvanger" te zijn, het mag van iedereen! (Ik zei het toch? Onvoorwaardelijk!)

"En ben je dan verplicht om iets te schenken of mee te nemen?"
Mobanije! Wil je gewoon een namiddag genieten van sfeer, gezelligheid, vrijgevigheid en heel veel blij gezichten? Kom erbij! Breng je vrienden mee! Zeg het door! Maak reclame!

Dat laatste deden wij vandaag dus ook, voor de gazette nog wel, want we hopen op veel gulle gevers en evenveel blije ontvangers. En op stille genieters en contente mensen.



U wil ook ? U wil meer? U popelt?
Volg ons op Facebook (GeefpleinIeper) of hou deze blog in de gaten!

Pee is: Zuurpruimen, gelieve zich te onthouden.

Reacties

  1. Waaauuuww! Wat een prachtig initiatief! Toevallig is mensen blij maken met een kleinigheidje één van mijn favoriete bezigheden en ben ik ervan overtuigd dat we daar met een hele hoop gelijkgestemden gaan samen stromen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem00:52

    Ahwel, dat is HET.... voor herhaling vatbaar. Blije gezichten, dat kan nog de dag van vandaag, een glimlach is daar gratis.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Jouw reactie hieronder? GRAAG!

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Mutsen

 Er bestaan niet zoveel soorten mannenmutsen. Het enige verzoek was dat het geen vrolijke, kleurrijke muts mocht zijn. Geen knalgeel of knalrood en ook geen hemelsblauw. (Dat kleur het verdriet niet weg zou nemen; we dachten het allebei, maar hielden het in ons hoofd.) Die kleur bleek geen probleem... er bestaan echt niet zoveel soorten mannenmutsen: je vindt grijze mutsen, zwarte, donkerblauwe of combinaties van die 3. Ik kon dus snel kiezen en koos 2 zwarte: een effen en eentje met een patroon. (Dat meer kleur het kiezen niet bemoeilijkt zou hebben, bedacht ik, maar ik zweeg stil.) Toen ik de bestelling aan huis ging leveren, sliep hij. Ik sloop op mijn tippen naar binnen en liet de koop op tafel liggen. Een warme verrassing voor als-ie zijn dag weer zou hernemen. Even passen en dan klaar.  Er zijn weinig maten in mannenmutsen: je trekt ze over je hoofd en dan blijven ze zitten. Toch zeker als je geen verband draagt. Dat had ik even niet meegerekend. We weten dus nog niet of...