Doorgaan naar hoofdcontent

Chaotische orde

Wie denkt dat 3 kinders temmen een opdracht is, leest nu beter niet verder. Gisteren bezochten we de nieuwe woonst van Drakenjagers  neef, die sinds een half jaar samen met zijn eigen drie pagadders, zijn vriendin en haar 5 (v i j f) pagadders in een nieuwsamengesteldgezinshuis ging wonen. Maar man toch, wat een verrassing.
Ik kan zo al zeggen dat ik Tourcoing in de komende zevenenzestig jaar niet als vakantie slash weekendbestemming zou kiezen, laat staan dat ik me er permanent zou vestigen, maar eens de voordeur dicht was, druppelde de stress zo van me af. (Ik had zélf gereden,  met een volgestouwde wagen waarin je 't verschil niet goed kon zien tussen kinders, vent en cadeaus. Helemaal chillywilly langs de grenscontroles in Rekkem, waar tot op de tanden gewapende soldaatjes en donkerblauwe gendarmerie stoer stonden te wezen. Ikke. Pluim op mijn hoed.)
No stress, dus, want dat huis voor 10 bleek zo gestructureerd en doordacht ingericht, dat ik me hier en daar in denikea waande. Van schoenenkasten met 10 namen over kapstokken in gepersonaliseerde kleurtjes en tien haakjes voor evenveel huissleutels tot kamers met netjes naast elkaar opgestelde bureautje, twee per twee en symmetrisch.
Mijn God.
Volledig onder de indruk en geïnspireerd door zoveel orde in de chaos sjeesde ik vanmorgen nog eens naar de stock om curverboxen. Want als zij het met tien kunnen, dan koester ik steeds meer de stille hoop dat het ons vijf op een dag ook helemaal zal lukken...

Reacties

  1. Er is een gulden regel: alles meteen op de juiste plaats.
    Wij kunnen dat soms 1 week. :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het zou al mooi zijn mocht alles hier een vaste plaats hebben. NOT.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Check eens de blog van Spurrewubsie!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Jouw reactie hieronder? GRAAG!

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Stamboom

De oudste zoon moest een stamboom maken. Thuis. Drie generaties: hijzelf met broer en zus, ikzelf en Drakenjager en de grootouders. Allemaal met geboortejaar. En het mocht (moest?) creatief zijn. Wie de oudste zoon een beetje kent, beseft meteen dat het venijn in de staart zat én kan het resultaat voorspellen... De naam van zijn broer en zus kent hij vlot uit het hoofd, zijn ouders weet hij ook vaardig te benoemen en zelfs de derde leeftijd kent hij bij naam. Geboortejaren vond-ie terug op de verjaardagkalender. So far so good. Maar het moest dus creatief zijn. "Haal maar alles uit de kast." Hij dacht dat de juf het letterlijk bedoeld had... Na veel vijven, zessen, zevens en achten kwamen we tot het besluit dat hij netjes namen en geboortejaren zou opschrijven en blaadjes zou knippen en dat ik er dan zo goed en zo kwaad als het ging een boom van zou maken. En ik had nog wat paasdecoratie over, alzodus ... Zo geschiedde. Benieuwd hoeveel punten wij daarvoor ...