The simple life

Ze was het type 'pittige, kortharige vrouw van middelbare leeftijd met fancy bril, die alle hoofden doet draaien' en in de hippe retro jurk die ze droeg was ze een levende reclame voor het enige merk dat ze in haar winkel verkocht. Toen we wilden afrekenen, vroeg ze mijn Moeke of die al klant was. Dat bleek niet zo, maar ikzelf wél en even later hoorde ik me mijn familienaam dicteren. Ik moest hem 4 keer spellen, wat op zich al geen goed teken was... want hoe moeilijk kan een naam van 6 letters eigenlijk zijn... maar we waren 2 provincies van ons huis vandaan en 't was zondag en iedereen had om het meest last van de tweede hittegolf van de zomer.  En toen vroeg ze dus mijn voornaam . Ik voelde de bui al half hangen. "Soetkin." " Wablief ?!" "Soetkin", herhaalde ik en ik geloof wel dat ik kalm bleef. " Waar hebben ze die naam gehaald ?!" rolde uit haar mond, en ik hoorde mijn Moeke naast me, duidelijk op haar  moeketenen ...

Het zal wel een luxeprobleem heten, u mag mij dat zelfs hardop zeggen... maar 9 lange vakantieweken invullen met een programma dat tegemoetkomt aan de grilletjes van 1 beginnende puber, de (on)wil van 1 passieve tiener en het overenthousiasme van een overactieve zevenjarige is niet altijd een cadeau. MAAR IK KLAAG NIET. We hebben het hier al erger geweten. ( Erger , zoals in: een programma bedenken dat tegemoetkomt aan het enthousiasme van 1 vijfjarige diva, 1 intensief testende vierjarige en een baby die nog 2 keer per dag een tuksje doet, of andere vrolijke combinaties die telkens een jaartje opschuiven in enthousiasme of onwil...) Toen had ik misschien wel een piepklein beetje reden tot klagen, want dat waren nogal tijden op het gebied van zenuwen testen, zestien dingen tegelijk doen en stoïcijns rustig blijven. MAAR IK KLAAG DUS NIET. De voorbije jaren verzamelden we al tips voor sortietjes allerhande: kinderactiviteitjes in het bakkerijmuseum in Veurne,  een namid...

Wij hebben niet veel nodig, Emmy en ik: Een picknickmand, een schaduwplekje, wat lekkers te smullen en verhalen om te vertellen. Omdat ze gisteren ook nog eens jarig was, goten we al die ingrediënten in een zalige zeecocktail... Na een picknick in de duinen kochten we een grappige geelwitte parasol voor een namiddagje Oostduinkerke-strand en!...  genoten we nog eventjes van een plonsbeurt in zee. Zelden zo hard genoten, niet in het minst van het gezelschap. Ze is dan ook goud waard! Dat ze nog heel veel mag verjaren, ons Emmylou!

Ik stond op het punt publiekelijk te verklaren dat het nu toch stilaan gedaan zou mogen zijn met die hoge temperaturen (sorry, zonnekloppertjes!), toen Frank en Sabine gezamenlijk een hittegolf aankondigden. Deze redhead functioneert het best zo ergens tussen 22 en 25 graden, dus die boodschap was een spreekwoordelijke donderslag bij heldere hemel.. Ik zat er alleszins in geen geval op te wachten! Ik voel me dus de komende week genoodzaakt om zoveel mogelijk horizontaal te gaan suffen in de schaduw, af en toe nippend van een milkshake ,virgin moquito of een glas ijskoud spuitwater... Ik oefende al eventjes en 't lukte als was ik een pro! De zee zou misschien ook nog wel wat verkoeling kunnen brengen... Quinn en ik gingen al eventjes proeven en kwamen tot de vrolijke conclusie dat het op het strand op dit moment zalig vertoeven is...  Tijd voor zomerse zeeplannetjes! (I keep you posted!)

Ik vroeg laatst aan Drakenjager of hij eens een cd voor mij wou branden. Ik heb zijn reactie niet gezien, want ik zat aan het stuur maar ik hoorde iets wat een mengeling zal geweest zijn tussen nerveus gegiechel, verborgen gêne en een ingehouden lachje. (Eerlijk? Ik hoorde u ook net even grinniken, maar 't is ok!) Wat volgde was een uitleg over het hoe en wat van cd's -"Wie luistert daar nog naar?! Wie koopt die nog?!", de verhouding 'moeite voor het branden / extreem lage prijs' en ook nog een beetje gemopper en gezeur. Ik heb het hem ondertussen nog niet opnieuw gevraagd, maar ik zal toch voet bij stuk houden; de Soetmobiel is niet uitgerust voor USB-toestanden en in mijn hoofd is een cd nog altijd een heel degelijk, kwalitatief ding. Sinds enkele weken speur ik dus online naar koopjes die in mijn auto moeten belanden. Mijn smaak is erg ruim te noemen, maar liefst minstens 15 jaar oud... ik heb de laatste 5 generaties artiesten volledig gemist... Al...

't Is vreemd en raar en ook heel erg gemakkelijk:  ik heb dit keer bijzonder weinig werk aan u op de hoogte houden van de recente activiteiten van Het Nest... Ik kan zelfs languit in mijn hangmat blijven chillen,  want ...niemand minder dan onze Quinn - u leest haar (volledig gerestylede !) tienerblogje toch ook?! - vertelt u in geuren en kleuren hoe zij ons tripje beleefde.   Benieuwd? Klik dan eventjes hier en smul van een weekje uit het leven van een tiener! 

Ik voel weer heel wat ideetjes pingpongen in mijn hoofd. (Dat gebeurt wel eens vaker, eigenlijk. Toen ook!) Ik deel ze graag met u, in random volgorde, al was het maar omdat ik hoop dat u er ook of net geen last van hebt, afhankelijk van het contentement of de sadness die ze met zich meebrengen. Doe ermee wat u wil, dus, maar vooral: ontspan u volledig. Let's go! 1 Het is het eerste jaar dat wij geen net over onze frambozen spannen. De vogels zijn dus -ahum!- welkom, we jagen ze alleszins niet weg. (Deze nieuwe aanpak kadert in de zelftherapie die ik mezelf oplegde. Stellen dat ik het niet zo heb voor vogels en hun manieren is een beetje zwak. Je mag me vogelfoob noemen, zelfs, en ik zal jou op geen enkele manier tegenspreken. Foob zoals in 'gillend wegrennen bij het spotten van een vogel in een boekje, op tv, langs de kant van de weg of - godbetert - binnen mijn ruime comfort zone en die van mijn naasten'. Het ging een beetje te ver. Zelftherapie mag me re...