Football is life. All the rest is detail.

Zo nu en dan (lees: om de haverklap!) ben ik voetbalweduwe en voel ik mij verplicht aan mijn pc te klunzen, terwijl Drakenjager oftewel den Anderlecht ziet winnen, oftewel duimt voor les Bleus dan wel voor de eerste ploeg van Brielen, de reserven van Hollebeke of ander lokaal of internationaal talent.

Ik klaag niet, beste lezer, maar sta me toe op mijn eigen netspace wat te ventileren. Niet dat ik niet van voetbal hou, maar de uitvinders van het concept Champions League, Jupiler League, Première division en andere met de regelmaat van de klok terugkerende wedstrijdreeksen hadden toch beter hun tong nog eens gedraaid en een tweede keer nagedacht over de familiale gevolgen van deze avondvullende uitvinding. Ik heb het dan nog niet over de game-ontwerpers die de laatste jaren de weinig originele Fifa-reeksen uitbrachten, telkens gevolgd door een cijfer dat simpelweg het jaar van uitgave weergeeft.

Maar goed, voetbal dus, en ik ben tot mijn virtueel bestaan veroordeeld. Verplicht surfen. Verplicht chocolaatjes smikkelen. Verplicht theetjes drinken...

Weet u wat? Ik vind het wel gezellig, zo, die Franse commentaren op acties van appetijtelijke voetbaltalenten. Ik waan me even in het zuiden!