Uw heldin

Ik ben een heldin.
Echt, een heldin.
Ik verdien een medaille, al klopt mijn hart nog in mijn keel.

Toen de motor sputterde en mijn stuurslot blokkeerde, bleef ik koelbloedig en probeerde ik nog naar de pechstrook te sturen.
Dat lukte.
Toen Quinn begon te brullen dat ze bang was en Nuno verschrikt wakker schrok, bleef ik kalm en kondigde ons noodplan af. "Rustig blijven, zwijgen en luisteren."
Dat lukte.
Toen Jackje honger had, gaf ik hem een rijstwafel.
Dat lukte.
Toen ik plots bedacht dat ik daar niet de hele nacht kon blijven staan, belde ik mijn paatje en Drakenjager op.
Dat lukte.
Toen me te binnen schoot dat we in het donker in de gietende regen wel erg moeilijk zichtbaar waren op de pechstrook van de autosnelweg, zette ik beide richtingaanwijzers aan.
Dat lukte.
Toen paatje aankwam, hevelde ik het hele zootje over naar zijn auto.
Ook dat lukte.
Nog nooit was ik zo nuchter en rustig, al stond ik innerlijke angsten uit.

Ik weet het nu wel zeker: ik ben een heldin. Een echte.