(Vandaag in de Flair trouwens een lijstje met nog wel méér info die je níet krijgt als je een kind neemt. Spuug, kak en slapeloze nachten, je dénkt op z'n minst dat je dat -mits wat oefening- meester kunt. Maar losse bekkenbodemspieren, voortdurend onderbroken telefoongesprekken, een bed dat nu plots standaard door minstens 3 nestbewoners ingenomen wordt (jezelf níet incluus) , een afkolfmachine die zo discreet is dat zo goed als alle (wat zeg ik? Alle!) vrienden van je vent je boobies in volle actie kunnen bewonderen , een half maandloon dat (sorry) in kakpampers opgaat en de fase (na 7 of 8 slapeloze weken) waarin je nog maar half beseft dat je leeft, omdat je lijf voortdurend lijkt te smachten naar een dutje, dat weet je allemaal niet. 10 minuutjes! Een kwartier! (En net als je slaapt, gaat de bel. Of de telefoon. Of erger nog: brult de baby.))
Maar ik had het over tweejarigen. Volbloed koppigaards. Neenzeggers. Energievreters en brulapen.
Ik was dat precies een beetje vergeten, zo, hoeveel miserie een mens met een two-year-old kan hebben. Hoeveel discussie, hoeveel onderhandelingsgeduld. En ik kan dat wel opbrengen, maar niet na 7 uren lesgeven en een huiswerkavond waarin we ook nog eens de communie voorbereiden en zoeken naar prentjes over 'mensen in de natuur'. (Vertelde ik u al over een cijfermethode in 4 kleuren? Vier! My god, dat is hier elke keer een zoektocht naar al die balpennen!)
Ik wil maar zeggen, lieve lezer, dat ik af en toe eens op mijn tandvlees zit. Jackman is een pittig baasje, een chilipeper is er niets bij! En als je dan héél eventjes de teugels loslaat... verbrand je je tong.
Maar hé, al het bovenstaand gemopper en gezeur, geklaag en geknars maakt hij telkens ruimschoots goed tijdens zijn dagelijks knuffelmomentje.
(Al duurde dat vandaag toch ook maar 43 seconden...)
Wordt vervolgd, dat is zeker...
Reacties
Een reactie posten
Jouw reactie hieronder? GRAAG!