Mamasoet hartje Thanksgiving!

Echt, ik heb een gloeiende hekel aan Amerikaanse brol. Altijd al gehad.
Hier dus geen Halloween, geen pompoenengekte en geen gespook.
Met vette hamburgers kun je mij ook niet plezieren.
Ik dronk meer dan 10 jaar lang geen druppel Coca Cola company en de vleesindustrie van de Amerikanen kan mij ook helemaal niet bekoren.
Bij al wat een beetje naar de States ruikt, denk ik al snel aan commerce en groteske megaverkoop. All-you-can-eattoestanden en liters naar plastiek smakende drankjes.
 En ik weet heel goed dat ik enorm bevooroordeeld ben, maar ik kan mij daar precies niet zo gemakkelijk over zetten.

Donderdag vierde de gemiddelde Amerikaan Thanksgiving.
En Thanksgiving... dat is een ander paar mouwen. Want zeg nu zelf, wat is dat toch een ge-wel-dig mooi feest! Oorspronkelijk gevierd om te danken voor een mooie oogst, de laatste jaren vooral om dank te zeggen voor je blessings. En dat laatste, dat vind ik iets heel bijzonders...

Ik heb donderdag dan ook een beetje in mijn hoofd dank gezegd. Om veel kleine en grote dingetjes. Om mensen, om vriendschappen, om kinderen, om mijn vent.

Ik denk dat we dat meer moeten doen. Elk seizoen wel een keer.

Let's not take things for granted.
Let's count our blessings.