Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn favoriete Elvis

Een twintigtal jaar geleden gingen mijn ouders eens een weekendje weg. In mijn hoofd was het naar Engeland, maar het kan zeker ook naar ergens anders geweest zijn.
Anyway, ze kwamen thuis en ik kreeg van hen 2 cd's: de gouden van Abba en een best of van Elvis. Ik weet niet of zij al het materiaal van Elvis kenden, maar ik heb the king door die cd leren kennen, en was meteen verkocht. Hoe vaak heb ik als bakvis 'Can't help falling in love' en 'Heartbreak hotel' of 'Love me tender' gedraaid? Hoe vaak meegewiegd met 'Suspicious minds', geshaket op 'Jailhouse rock'?

Toen ik gisteren in de krant las over zijn veertigjarig overlijden en voor mezelf wou uitmaken wat ik nu écht het allermooiste Elvislied aller tijden vind, heb ik toch wel even getwijfeld. Van 'Always in my mind' krijg ik -zeker bij de brug ergens halverwege- nog altijd een serieuze krop ter hoogte van mijn strottenhoofd, bij 'Return to sender' huppel ik nog altijd rond de tafel van contentement, maar met stip én ster op één komt toch het onovertroffen 'The wonder of you'.
Bombastisch, dramatisch en een beetje kitscherig Amerikaans. Een oorworm, for sure. En een fijn liefdeslied, dat ook. (You touch my hand and I'm a king. Kiekenvel.)  En als je eens wil meebrullen, zet je 't maar eens keihard op. (Aan het einde gaan mijn armen altijd ongewild een beetje musicalachtig de lucht in en waan ik mij op een een gigantisch podium ergens temidden the States. En ik wil ook altijd eens buigen als mijn showtje over is. Sterker dan mezelf ;-) Wedden dat u dat ook hebt als u straks eens luistert?)

'I guess I'll never know the reason why
you love me as you do
that's the wonder...
the wonder of you...'

Wil je 't nog eens horen?  Enjoy!

p.s. Vergeet de buiging op het einde niet!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Mutsen

 Er bestaan niet zoveel soorten mannenmutsen. Het enige verzoek was dat het geen vrolijke, kleurrijke muts mocht zijn. Geen knalgeel of knalrood en ook geen hemelsblauw. (Dat kleur het verdriet niet weg zou nemen; we dachten het allebei, maar hielden het in ons hoofd.) Die kleur bleek geen probleem... er bestaan echt niet zoveel soorten mannenmutsen: je vindt grijze mutsen, zwarte, donkerblauwe of combinaties van die 3. Ik kon dus snel kiezen en koos 2 zwarte: een effen en eentje met een patroon. (Dat meer kleur het kiezen niet bemoeilijkt zou hebben, bedacht ik, maar ik zweeg stil.) Toen ik de bestelling aan huis ging leveren, sliep hij. Ik sloop op mijn tippen naar binnen en liet de koop op tafel liggen. Een warme verrassing voor als-ie zijn dag weer zou hernemen. Even passen en dan klaar.  Er zijn weinig maten in mannenmutsen: je trekt ze over je hoofd en dan blijven ze zitten. Toch zeker als je geen verband draagt. Dat had ik even niet meegerekend. We weten dus nog niet of...