Doorgaan naar hoofdcontent

Training (zn, (v) oefening)


10 maanden lockdown, dat zijn 10 therapeutische wandelmaanden, maar dat wist u al.

Het laatste seizoen kwam daar nog een zot wandelplannetje* bij, waardoor u yours truly samen met yours truly's wandelvriendinne (ende knuffelcontact) nu met de regelmaat van de klok op zondag langs Vlaamse wegen intensief ziet trainen. 

Ik weet dat u knippert met uw ogen. En toch: u leest het goed. 

Trainen. 

Trainen!, eigenlijk.

  • 't Is trainen als in: wandelen met een monter die de hartslag, de afstand, het tempo, het bloed, het zweet én de tranen rigoureus bijhoudt. Ondertussen al dertig lange kilometers lang. Of per abuis 34, omdat we ook eens verkeerd gelopen waren. 
  • Trainen ook als in: op zondagmorgen om kwart na zes (zes uitroeptekens!!!!!!) 8 pistolets halen om de dag energiek door te komen. Op pindakaas en speculoospasta that is. En soms eens met een nootje.  Helemaal plantaardig, ik kan het nog altijd niet helemaal geloven. 
  • Trainen als in: met proper gekuiste schoenen (echt en heus, moeke, als het moet doe ik mijn best, en Lieve is soms ook echt een strenge), met échte wandelkousen, een thermische onderbroek met lange billen én een thermisch hemdje met lange mouwen.  Volledig uitgerust in outdoor fashion, quoi. 
  • En uiteindelijk ook nog trainen als in: voorzien van een fancy selfiestick om onze vrolijke aanwezigheid in de omgeving te registreren én met een nauwkeurig uitgetekende knooppuntenroute in de hand,  om niet helemaal te verdwalen en toch voor het donker en in de ingeplande tijd (ja, wij zijn planners en néén, u gelooft mij weer niet) terug bij de auto aan te komen. 

Lieve schatten, u merkt het vast en zeker... Wij trainen als waren wij professionals: gecontroleerd, voorbereid, onszelf monitorend en alsof de morgen niet bestaat. We hopen dat het lukt, en als 't niet lukt, dan is 't leute. 

Leute, dat is 't nu al. 
't Is dus al voor de helft gelukt.
Nu de 42 kilometers nog. 


*: Een marathon. Echt. Een hele marathon. Wandelen. The crazyness. Wij.gaan.een.marathon.wandelen. In 1 dag, aan 1 stuk, tussen zonsopgang en zonsondergang.   Of toch: dat is het plan. Ergens in mei. Ik herhaal: the crazyness


Reacties

  1. Anoniem19:19

    Tuurlijk gaan wij dat doen! En 't zal zelfs geestig zijn! (En lastig, maar dat laten we even buiten beschouwing). Hopla! (Lieve)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die “hopla” maakt mij wat ongerust, maar voor de rest zie ik het zitten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Die “hopla” maakt mij wat ongerust, maar voor de rest zie ik het zitten.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Jouw reactie hieronder? GRAAG!

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Mutsen

 Er bestaan niet zoveel soorten mannenmutsen. Het enige verzoek was dat het geen vrolijke, kleurrijke muts mocht zijn. Geen knalgeel of knalrood en ook geen hemelsblauw. (Dat kleur het verdriet niet weg zou nemen; we dachten het allebei, maar hielden het in ons hoofd.) Die kleur bleek geen probleem... er bestaan echt niet zoveel soorten mannenmutsen: je vindt grijze mutsen, zwarte, donkerblauwe of combinaties van die 3. Ik kon dus snel kiezen en koos 2 zwarte: een effen en eentje met een patroon. (Dat meer kleur het kiezen niet bemoeilijkt zou hebben, bedacht ik, maar ik zweeg stil.) Toen ik de bestelling aan huis ging leveren, sliep hij. Ik sloop op mijn tippen naar binnen en liet de koop op tafel liggen. Een warme verrassing voor als-ie zijn dag weer zou hernemen. Even passen en dan klaar.  Er zijn weinig maten in mannenmutsen: je trekt ze over je hoofd en dan blijven ze zitten. Toch zeker als je geen verband draagt. Dat had ik even niet meegerekend. We weten dus nog niet of...