zondag 2 november 2014

Geen klein kind meer...

Je beseft pas dat ze echt groot worden als ze weer zo'n mijlpaal bereiken. Geen eerste stapjes of tandjes, potjestraining, doorslaapnachten (hoewel...), eerste nachtjes buitenhuis meer,  hier, we zijn al aan de Lagere Schoolmijlpalen beland... En de ene verwelkom ik al liever dan de andere...

Fietsen, skaten of voor 't eerst een lengte zwemmen? Top! De tafel van twee zomaar uit je hoofd opzeggen? Woehoew! Weten dat je met weegbree brandneteljeuk kunt stoppen? Flink! Zelf je veters strikken? Ge-wel-dig! Vuurwerk! Taart! Drie zoenen!

Maar soms moet je zélf de mijlpaal nemen, omdat je merkt dat het kuiken eraan toe is, of dat iemand van buiten de ménage het voor jou zal verbrodden, of je dat nu wil of niet... (Ze bestaan, de mensen die zich haast opzettelijk verspreken, of toch alleszins niet de minste moeite doen om Grote Kindergeheimen te eren, te koesteren en te bewaren...)

En zo komt het dat het kind met de meest levendige fantasie en de meest creatieve ideeën over hoe je in een huis zonder schoorsteen toch pakjes kunt binnenloodsen, over wat een paard eet als er geen wortels in huis zijn (plopkoeken en zelfgebakken wafeltjes, want dat lust iedereen!), over hoe je met twee man en een volledig paard over ons glazen dak kunt wiebelen zonder schade en zonder dat iemand je hoort... nu toch te weten kwam dat Sint-Maarten en zijn Piet eigenlijk een tien jaar getrouwd koppel zijn.

Ik ben graag mama, maar sommige plichten neem ik er alleen maar bij omdat het moet...

En trouwens, mocht het u interesseren, ze vraagt een Furby. Maar alleen als we dat kunnen betalen.

2 opmerkingen:

  1. oma Mieke19:41

    Het is toch jammer dat zulk nieuws een 'duwtje' nodig heeft...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hier nog altijd geen enkel kind die het door heeft...ik hou het liever ook nog een tijdje zo ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Jouw reactie hieronder? GRAAG!