zondag 9 november 2014

Warme herinnering

Je sluit het leven-met-haar met stukjes en beetjes af, tot alleen maar de herinnering overblijft.
Er is een leven met en zonder haar. Er zijn gebeurtenissen met en zonder haar. Feestjes en uitstapjes, die ook. En net als je denkt dat je weer net een beetje meer kan aanvaarden dat ze er niet meer is, slaat de slinger je weer keihard terug in je gezicht.

Een simpel truitje, door haar gebreid voor Boytje. Hij één jaar, toen: groot genoeg, maar niet zo dik. Het zat hem als gegoten, nog wat ruim, maar snoezig en koket.
Drie herfsten later is het te kort, maar nog steeds ruim genoeg voor zijn tengere lijfje. Alleen... zijn hoofd is gegroeid en het truitje bleef gelijk...



Ik neem mezelf voor om het hem deze winter nog zo vaak mogelijk aan te trekken, want er is niemand meer om het nekje een beetje te verbreden.
In de lente zal dit truitje op zijn beurt herinnering zijn. Een hele warme.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Jouw reactie hieronder? GRAAG!