dinsdag 6 oktober 2015

When autumn leaves start to fall...


Als het blad valt word ik altijd een beetje melancholisch. Het gemis wordt sterker, de dagen kaler, de leegte is af en toe pijnlijk voelbaar...
Gelukkig maakt Het Nest deel uit van een veel groter geheel. Een clan, zeg maar, waarvan elk lid met evenveel trots kan zeggen dat zij zijn of haar stammoeder was.
En stammoeders moet je eren, dus laat ons daar nu eens keigoed in zijn ...  We wandelden -met haar in gedachten- door een herfstig landschap. Door lang vervlogen tijden, dat ook, want twee historische figuren vertelden ons het verhaal van de roering en romantiek langs de vaart, dat zich eind negentiende en begin twintigste eeuw op het Palingbeekdomein afspeelde.
Na de wandeling hieven we het glas, op herinneringen die vervagen maar een warm gevoel dat blijft.








2 opmerkingen:

  1. Wij zijn zoveel bezig met rouw en verdriet op het werk hé, en dit zou ik durven aanhalen als voorbeeldig! Wat de pijn natuurlijk niet vermindert hé, maar toch: chapeau!

    BeantwoordenVerwijderen

Jouw reactie hieronder? GRAAG!