Doorgaan naar hoofdcontent

Veggierecept 2

De voorbije dagen en weken ging het hier, beste lezer, wat vaak over baby's en hun omkadering... U bleef misschien wat op uw honger zitten, en daarom...  het tweede veggierecept van dit blogje.

Wie naar Piet en Claire (of elders) wil om zijn ingrediënten bijeen te sprokkelen, komt met een fietskar al heel ver, het lijstje is eerder beperkt.

Met 5 kilo grote, vastkokende aardappelen, een ei, mosterd, olie, azijn, een teentje knoflook en een snuifje zout kom je al een heel eind ver!

Zo ga je te werk:

  • Schil de aardappels netjes, spoel ze en dep ze droog.
  • Snij ze in plakken van 1 cm breed, en daarna naar believen in even grote stukken (reepjes, slangetjes, blokjes, driehoekjes...).
  • Laat het frietvet tot 150 graden opwarmen en dompel de aardappelfiguurtjes 1 minuut in het vet onder. Laat uitlekken.
  • Verwarm het vet tot 180 graden en bak af tot je baksel goudbruin is. 

En nu komt de moeilijkheid... Zodra je stap 3 zette, komt een tweede taakje op je af. (Dit taakje lukt alleen bij vrouwen die hun regels niet hebben. Mannen kunnen dit op geen enkel moment van hun cyclus, n.v.d.r.)

Roer het eigeel samen met een lepeltje mosterd en een versnipperd teentje look tot een mixje. Voeg daar stap voor stap een fijn straaltje olie aan toe, maar blijf aandachtig, geconcentreerd en in dezelfde richting roeren.Het papje zal verdikken, niet schiften en heerlijk gaan glanzen!

Als je véél geduld, een stevige hand, een krachtige arm en het doorzettingsvermogen van een heuse vegetariër hebt, bekom je een aïoli om duimen, vingers en patattenfiguurtjes van af te likken.

Eet ze!

Reacties

Een reactie posten

Jouw reactie hieronder? GRAAG!

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Stamboom

De oudste zoon moest een stamboom maken. Thuis. Drie generaties: hijzelf met broer en zus, ikzelf en Drakenjager en de grootouders. Allemaal met geboortejaar. En het mocht (moest?) creatief zijn. Wie de oudste zoon een beetje kent, beseft meteen dat het venijn in de staart zat én kan het resultaat voorspellen... De naam van zijn broer en zus kent hij vlot uit het hoofd, zijn ouders weet hij ook vaardig te benoemen en zelfs de derde leeftijd kent hij bij naam. Geboortejaren vond-ie terug op de verjaardagkalender. So far so good. Maar het moest dus creatief zijn. "Haal maar alles uit de kast." Hij dacht dat de juf het letterlijk bedoeld had... Na veel vijven, zessen, zevens en achten kwamen we tot het besluit dat hij netjes namen en geboortejaren zou opschrijven en blaadjes zou knippen en dat ik er dan zo goed en zo kwaad als het ging een boom van zou maken. En ik had nog wat paasdecoratie over, alzodus ... Zo geschiedde. Benieuwd hoeveel punten wij daarvoor ...