Doorgaan naar hoofdcontent

Geen klein kind meer...

Je beseft pas dat ze echt groot worden als ze weer zo'n mijlpaal bereiken. Geen eerste stapjes of tandjes, potjestraining, doorslaapnachten (hoewel...), eerste nachtjes buitenhuis meer,  hier, we zijn al aan de Lagere Schoolmijlpalen beland... En de ene verwelkom ik al liever dan de andere...

Fietsen, skaten of voor 't eerst een lengte zwemmen? Top! De tafel van twee zomaar uit je hoofd opzeggen? Woehoew! Weten dat je met weegbree brandneteljeuk kunt stoppen? Flink! Zelf je veters strikken? Ge-wel-dig! Vuurwerk! Taart! Drie zoenen!

Maar soms moet je zélf de mijlpaal nemen, omdat je merkt dat het kuiken eraan toe is, of dat iemand van buiten de ménage het voor jou zal verbrodden, of je dat nu wil of niet... (Ze bestaan, de mensen die zich haast opzettelijk verspreken, of toch alleszins niet de minste moeite doen om Grote Kindergeheimen te eren, te koesteren en te bewaren...)

En zo komt het dat het kind met de meest levendige fantasie en de meest creatieve ideeën over hoe je in een huis zonder schoorsteen toch pakjes kunt binnenloodsen, over wat een paard eet als er geen wortels in huis zijn (plopkoeken en zelfgebakken wafeltjes, want dat lust iedereen!), over hoe je met twee man en een volledig paard over ons glazen dak kunt wiebelen zonder schade en zonder dat iemand je hoort... nu toch te weten kwam dat Sint-Maarten en zijn Piet eigenlijk een tien jaar getrouwd koppel zijn.

Ik ben graag mama, maar sommige plichten neem ik er alleen maar bij omdat het moet...

En trouwens, mocht het u interesseren, ze vraagt een Furby. Maar alleen als we dat kunnen betalen.

Reacties

  1. oma Mieke19:41

    Het is toch jammer dat zulk nieuws een 'duwtje' nodig heeft...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hier nog altijd geen enkel kind die het door heeft...ik hou het liever ook nog een tijdje zo ;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Jouw reactie hieronder? GRAAG!

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Mutsen

 Er bestaan niet zoveel soorten mannenmutsen. Het enige verzoek was dat het geen vrolijke, kleurrijke muts mocht zijn. Geen knalgeel of knalrood en ook geen hemelsblauw. (Dat kleur het verdriet niet weg zou nemen; we dachten het allebei, maar hielden het in ons hoofd.) Die kleur bleek geen probleem... er bestaan echt niet zoveel soorten mannenmutsen: je vindt grijze mutsen, zwarte, donkerblauwe of combinaties van die 3. Ik kon dus snel kiezen en koos 2 zwarte: een effen en eentje met een patroon. (Dat meer kleur het kiezen niet bemoeilijkt zou hebben, bedacht ik, maar ik zweeg stil.) Toen ik de bestelling aan huis ging leveren, sliep hij. Ik sloop op mijn tippen naar binnen en liet de koop op tafel liggen. Een warme verrassing voor als-ie zijn dag weer zou hernemen. Even passen en dan klaar.  Er zijn weinig maten in mannenmutsen: je trekt ze over je hoofd en dan blijven ze zitten. Toch zeker als je geen verband draagt. Dat had ik even niet meegerekend. We weten dus nog niet of...