Doorgaan naar hoofdcontent

Sou-la-la...

Wij zijn smulpapen, wij, en dat willen we geweten hebben...
Wij : Emmy en ik
Smulpapen: lekker en veel
Wij: nog eens Emmy en ik
Geweten: er blijft wat plakken, maar dat is -voorlopig nog- oké.

Sinds heel wat jaren verspreiden wij met ons tweetjes sfeer en de gezelligheid in menig regionaal restaurantje, bistrootje, eethuis of smulgelegenheidje. Telkens voor een hele avond, want eens we ons placeren, blijven we graag tot de nacht valt. Vaak in het gezelschap van vaste tooghangers, nieuwgemaakte vrienden en epicuristen waarmee we in de voorbijglijdende uren vrede sloten.

We hebben enkele favoriete adresjes en enkele plekken waar we nooit meer zullen gaan. Niet zelden breien we moeiteloos avonden aaneen  en zetten we gesprekken verder die enkele maanden daarvoor gestart waren. Dat doen we bijvoorbeeld met de regelmaat van de klok in 't Groen blad, een gezellig eethuisje in Nieuwkerke, waar we het slaatje met warme feta en de balletjes in tomatensaus als tip zouden geven. Zalige keuken à l'ancienne. De vrolijke intermezzo's van waard Filip krijg je er zomaar bij.

In Ieper waren we ook laat op de avond heel welgekomen bij Mimi's. Koffie, thee en héél veel zoets... Top.

Ik denk dat we qua buitenlandse keuken toch allebei hetzelfde favorietje hebben...  En ook al moeten we er een halfuur voor omrijden én reserveer je er best enkele weken op voorhand je plekje... wij blijven enorme fans van de keuken van Soula, in 't Orakel in Roeselare. De meest pure en gezonde Griekse keuken die je je kunt voorstellen (vegan, veggie, vis, vlees, kip, lam...), in een cosy restaurant waar je meteen een huiskamergevoel krijgt. We voelen er ons kind aan huis en ik weet zeker dat Soula al haar klanten als familie behandelt.

We kwamen er vrijdag en namen een familieportret...


 
Als je langsgaat, dan graag met mijn groeten!

Reacties

Een reactie posten

Jouw reactie hieronder? GRAAG!

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Mutsen

 Er bestaan niet zoveel soorten mannenmutsen. Het enige verzoek was dat het geen vrolijke, kleurrijke muts mocht zijn. Geen knalgeel of knalrood en ook geen hemelsblauw. (Dat kleur het verdriet niet weg zou nemen; we dachten het allebei, maar hielden het in ons hoofd.) Die kleur bleek geen probleem... er bestaan echt niet zoveel soorten mannenmutsen: je vindt grijze mutsen, zwarte, donkerblauwe of combinaties van die 3. Ik kon dus snel kiezen en koos 2 zwarte: een effen en eentje met een patroon. (Dat meer kleur het kiezen niet bemoeilijkt zou hebben, bedacht ik, maar ik zweeg stil.) Toen ik de bestelling aan huis ging leveren, sliep hij. Ik sloop op mijn tippen naar binnen en liet de koop op tafel liggen. Een warme verrassing voor als-ie zijn dag weer zou hernemen. Even passen en dan klaar.  Er zijn weinig maten in mannenmutsen: je trekt ze over je hoofd en dan blijven ze zitten. Toch zeker als je geen verband draagt. Dat had ik even niet meegerekend. We weten dus nog niet of...