Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Mutsen

 Er bestaan niet zoveel soorten mannenmutsen. Het enige verzoek was dat het geen vrolijke, kleurrijke muts mocht zijn. Geen knalgeel of knalrood en ook geen hemelsblauw. (Dat kleur het verdriet niet weg zou nemen; we dachten het allebei, maar hielden het in ons hoofd.) Die kleur bleek geen probleem... er bestaan echt niet zoveel soorten mannenmutsen: je vindt grijze mutsen, zwarte, donkerblauwe of combinaties van die 3. Ik kon dus snel kiezen en koos 2 zwarte: een effen en eentje met een patroon. (Dat meer kleur het kiezen niet bemoeilijkt zou hebben, bedacht ik, maar ik zweeg stil.) Toen ik de bestelling aan huis ging leveren, sliep hij. Ik sloop op mijn tippen naar binnen en liet de koop op tafel liggen. Een warme verrassing voor als-ie zijn dag weer zou hernemen. Even passen en dan klaar.  Er zijn weinig maten in mannenmutsen: je trekt ze over je hoofd en dan blijven ze zitten. Toch zeker als je geen verband draagt. Dat had ik even niet meegerekend. We weten dus nog niet of...

Dekentjes

  Dat vrienden  herfstdekentjes zijn, warme stofjes troost om je schouders, even zonder het gewicht van de rugzak, daarvoor ben ik heel erg dankbaar. Jij weet wie je bent,  en ik, ik voel het.   Copyright Charlie Mackesy

Los Demettoskatten- een jaarlijkse check-up

Ze waren jarig op 10 mei, en dus zijn Paulette en Walter, de Demettoskaters, het hier al goed gewoon. (Ik weet het, Paulette klinkt niet zo katerachtig , maar wij staan nu ook niet meteen bekend om ons conformisme... En eigenlijk, een gesneden kater is toch ook een beetje... nu ja.) Hoewel wij nog nooit een huisdier binnengehaald hadden - laat staan 2!- waren we toch allemaal heel snel heel erg gewend aan die 2 levende knuffels. Giet er nog een lockdown en een semilockdown of drie over en u begrijpt dat die katten echte stressafleiders zijn. Voor iedereen, quoi. We zouden ze niet meer kunnen missen. Ook Drakenjager niet.  Dat ze snoezig, kluchtig, heel aaibaar en superlui zijn, helpt natuurlijk wel!  U vindt ons bevooroordeeld? Check het dan zelf, hé! 

De boom in!

 8 jaar Lucieloes? Dat moesten we vieren!  En zo kwam het dat mijn jarig metekind en haar Metersoet van de grond gingen voor een sprookjesachtig avontuur.  Wat is het fijn haar Metersoet te zijn! Meer weten? www.boomkamp.be

Een boodschap via QR... Janklaas en Elien forever!

  Hei, Janklaas en Elien! Blij dat jullie via de QR-code de weg naar dit plekje gevonden hebben! Jullie zijn ondertussen vast al getrouwd en hebben dat al flink gevierd...  't Is niet omdat wij er vandaag niet bij mogen zijn, dat we jullie geen warm hart toedragen! We zijn in onze gedachten bij jullie en vieren stiekem met jullie mee! Dikke piepers voor jullie huwelijk, al zeggen we dat graag op onze eigen manier...   ...met hartjes van Lucie! ...met feestgeblaas van Lynn! ...met een drumshowtje van Jack! ...zonder al te veel complimenten van Nuno! met een lovesong van Quinn! Heel veel zoenen op deze dag met een gouden randje! We wensen jullie alle geluk van de wereld toe!

Afkoeling en opwarming!

  Ik vind het op het randje van beangstigend dat onze minister van Onderwijs Ben enkele weken geleden een afkoelingsweek aankondigde, en wij vanmorgen -op dag nul!- opstaan met een sneeuwlaagje van twee centimeter! Als dat dan allemaal toch zo gemakkelijk gaat, voel ik me meteen zo vrij een aantal verzoekjes door te geven. Kwestie van zijn geloofwaardigheid nog eens te checken. ( @Ben, dit is écht jouw moment, je hebt sinds lang geen overschot meer.) De eerste twee weken van april graag wat opwarming , met overdag zaai- en spittemperaturen tussen 19 en 22 graden en elke nacht twee regenbuien. Vooral dan voor mijn bloemzaad en omdat je niet alles in 1 keer kan willen. Het weekend van Hemelvaart mag het wat meer zijn: graag opwarming tot 26 graden van woensdagmiddag tot zondagnacht. Indien mogelijk vanaf dan geen afkoeling meer, tot half juni. Tijdens de laatste 2 weken van juni studeren de kinders graag met het raam open, maar zonder ventilator. Milde temperaturen rond de 20 gr...

Training (zn, (v) oefening)

10 maanden lockdown, dat zijn 10 therapeutische wandelmaanden , maar dat wist u al. Het laatste seizoen kwam daar nog een zot wandelplannetje * bij, waardoor u yours truly samen met yours truly's wandelvriendinne ( ende knuffelcontact ) nu met de regelmaat van de klok op zondag langs Vlaamse wegen intensief ziet trainen.  Ik weet dat u knippert met uw ogen. En toch: u leest het goed.  Trainen.  Trainen!, eigenlijk. 't Is trainen als in : wandelen met een monter die de hartslag, de afstand, het tempo, het bloed, het zweet én de tranen rigoureus bijhoudt. Ondertussen al dertig lange kilometers lang. Of per abuis 34, omdat we ook eens verkeerd gelopen waren.  Trainen ook als in : op zondagmorgen om kwart na zes  ( zes uitroeptekens!!!!!! ) 8 pistolets halen om de dag energiek door te komen. Op pindakaas en speculoospasta that is. En soms eens met een nootje.  Helemaal plantaardig, ik kan het nog altijd niet helemaal geloven.  Trainen als in : met proper g...

Alsof

  Het leek alsof we ver weg waren. We zagen vogels die we niet noemden. Het was koud maar er bloeiden bloemen van ijs. Sneeuw viel in onze haren. Het leek alsof we verdwaalden in dit bos dat we al jaren wisten. Maar het was heel anders dan gisteren toen we elkaar nog niet kenden. Het leek alsof oude verhalen uit boeken van heel lang geleden tussen de sneeuwvlokken zweefden. En dat wij die mochten vertalen. Johanna Kruit,  Kun je zien wat je voelt/Holland

Gezoend in 2021!

Had je me vorig jaar deze tijd gezegd dat er een jaar kwam waarin we niemand mochten aanraken, ik had eens luid en hartelijk gelachen. Had je gezegd dat we mekaar geen gedag meer zouden zoenen en dat knuffels een ware no-go zouden worden, ik had je voor zot verklaard én ik was zelf zot geworden. Maar een mens wordt dus blijkbaar toch niet zot als hij dat wil, en we zijn dus nog altijd even - zoniet harder- gejost als in maart. Voor 2021 is er voor ons dus maar 1 doel: daj meugt gezoend zin.  In alle betekenissen van het woord, maar toch vooral in de natste .   

Soetshoot!

Warning all mums 'n dads out there : er komt dus echt een moment waarop je kinders het niet meer zo fijn vinden om op élke foto van hun moedertje te staan. (" Nééééééh!" "Nooooooo!" "Nope!" of "Niet weeeeeheeeeeer!" en meer zulks. )  Ik vraag dus sinds een poosje nadrukkelijk toestemming voor elke foto die ik van hen neem.  Soms zeggen ze er zelf al bij dat ik hun pics mag publiceren, al zeker als hun haar net gewassen of geföhnd is, of net in de gel gestoken. Zo ook als Nuno zijn lievelingsshirt draagt of Quinns winged eyelinder perfect gelukt is. (Ik denk dat ik het dan zelfs niet moet vragen, maar 't lijkt me wel een faire deal om het gewoon toch te doen. En om geen publicatiefarcen tegen te komen, zeg maar. )  Ze lachen hier vaak om de instaverslaving van hun Mamasoet (hun woorden, zeker niet de mijne;-)), maar ze hebben soms een klein punt: ik denk vaak in beelden en onderschriften, maar 'k had dat ook al voor Insta zijn intrede...

Drummin' Jack

't Is allemaal een beetje artisanaal begonnen, met kloppen op en naast een verfpot, in verschillende ritmes en met af en toe een rust,  maar ondertussen zijn we toch wel al een stapje verder... Betere infrastr...uct..uctuur... en Jackson kan zelfs al een liedje meedrummen! Checkt 'em! Show geven gaat zonder oefenen, ritme houden is nog een beetje een issue ;-) De uitvinder van de koptelefoon verdient sowieso een standbeeld, een reeks euromunten en eeuwige roem. Wordt ongetwijfeld vervolgd!

Herfstvakantie, kroniek van een aangekondigde desillusie

Lieve schatten, een verwittigd m/v/x is er 2 waard, en ik ben ondertussen al zo'n expert in congé pakken dat ik het als mijn verdomde plicht zie u te waarschuwen voor valkuilen die uw zuur verdiende vrije dagen zouden kunnen verknallen, verpesten of bezoedelen. U mag zich natuurlijk zo vrij voelen om mijn raad niet ter harte te nemen, maar kom achteraf vooral niet neuten dat ik u niet gewaarschuwd had! En in coronatijden misschien niet zo heel relevant, maar zodra we ons pikuurtje gekregen hebben is het risico weer heel reëel.  Hoe je ervoor zorgt dat jouw herfstvakantie geen aangekondigde ontgoocheling wordt, geponeerd door uw ervaringsdeskundige, yours truely . Het gaat eigenlijk negen van de tien keren zo:  Ze lonkt meestal al een poosje megaverleidelijk, die vrije vakantieweek . Eigenlijk al sinds je begin oktober in gepuf en geklaag verzonk en verzuchtte  dat-het-toch-allemaal-heel-lastig-is ,  dat-je-toch-vergeten-was-hoe-intensief-de-start-van-het-schooljaar...

De vragen van Proust

Op maandagmorgen bekom ik al eens graag van het weekend met de vragen van Proust in De Morgen en twee zjatjes straffe kaffie . Vanmorgen werden die dus gesteld aan één van mijn idolen in mijn kindertijd: Isabelle A!  (Toeval of niet, tijdens onze laatste t herapeutische wandeling  kwam ze eventjes ter sprake*. Het was dus min of meer een s ein van de kosmos dat ik ook eens werk moest maken van mijn eigen vragen van Proust.)  *: 't Was in combinatie met Willy Sommers. Ooit wijd ik eens een hele post aan Willy.  26 vragen aan Mamasoet. U moest u maar eens vervelen in Coronatijden.  Here we go, dus! (En kleine spoiler: ik begin bij de laatste, want die is echt mijn ding!) 1 Hoe oud voelt u zich? Omdat ik van 't eind van 't jaar ben, heb ik mij altijd een beetje frisser gevoeld dan mijn leeftijdsgenoten; omdat ik op mijn drieëntwintigste al mijn eerste baby had (en er daarna nog 2 kocht binnen de 6 jaar), heb ik mij altijd een beetje voor gevoeld op mijn leeftijd...

Therapeutisch wandelen: 610 coronakilometers

Had ik geweten wat 2020 zou brengen, ik had de nieuwjaarsbûche met veel plezier overgeslagen.  Als dat had geholpen, had ik zelfs niet afgeteld naar de eerste seconden van januari en ik was zelfs bereid geweest de hele activiteitenstoet van januari over te slaan.  Had ik geweten wat 2020 zou brengen, ik had mij een beetje voorbereid. Andere kerstcadeaus gekocht, andere hints gegeven voor mijn eigen geschenkje.  Want nu 2020 z'n herfst toont, zijn de dingen klaar en duidelijk: het enige wat ik écht versleten heb, zijn mijn wandelschoenen. Je kan niet eens zeggen dat ik graag wandelde, toen ik in december vorig jaar binnen de minuut besliste om met Lieve 24 kilometer te gaan wandelen .   (Ik denk zelfs dat ik er een beetje een hekel aan had.) Of 't moest aan zee zijn, in favoriet gezelschap.  Of in Antwerpen, van winkel naar winkel.  Of langs de Opaalkust, met de wind langs mijn oren.  Of op een bergpad vanuit een camping, onderweg naar een ijsje, een O...