Doorgaan naar hoofdcontent

Wensjes

Ik ben niet zindelijk. Neen.
U zegt?
Neen, ik ben niet zindelijk.
Maar ik dacht ... eh... om het u wat makkelijker te maken... eh... dat mijn wenslijstje u wel zou kunnen sturen.

Bij deze, enkele voorstellen, maar het lijstje is niet exclusief en ik ben eigenlijk niet zo'n materialist. Alles is welkom, maar dit hier nog ietsje meer.  En voel u vooral niet (te) verplicht!

- Ik ben een gewéldige Kitsch Kitchenfan. Sinds jaren, zelfs van vóór de hype. En van vóór Rose Rouge. (Ter volledigheid: ík had het plan zoiets te verkopen in Ieper, alleen... Lore was mij voor!). Waar is de tijd dat ik met oma Lieve naar Antwerpen ging om in Akotee en Akotwee mijn slag te slaan?! Tafelkleedjes, schooltassen, sporttassen, rugzakjes, een wc-rolhouder ... Ik ben een ware Kitch Kitchencollectioneur... 
 



- De nieuwe Koziolcollectie is ook ge-wel-dig! Vooral de nieuwe krantenbak vind ik top!
Checkt 'em en beaam: goeie krantenbakken behoeven... en... geen krans / krant! 


- Omdat wij erg van dieren houden en onze huispoes Hatsjie eigenlijk een tuinhuisdier is, dit idee:



Muurstickers van levensechte dieren. Geweldig, toch? (Wist u trouwens dat de huismus een zeldzame diersoort geworden is? Nog een reden te meer om er eentje aan de muur te hangen!)

- Ik nam mezelf vorig jaar voor nooit meer onder de zonnebank te gaan. (Engels vel! Sproeten! Jeuk!) Ik zag Martine dus al een poosje niet meer, maar haar sauna, daar wil ik nog wel eens van genieten...
Een bon voor een wellnessje bij Martine zou me héél veel plezier doen!

- Een koekoeksklokje.
Enfin, eerlijk, een koe-koeks-klok. Een kanjer. (Ik zag onderstaand pronkstuk in Domus in Poperinge. Als hij er in januari nog hangt, en nog minder kost, overweeg ik... enfin).
Diamantini Domeniconi Cucu 373 rood

Keuzestress? Mail me, dan maak ik het lijstje nog wat langer! :-)

Reacties

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Stamboom

De oudste zoon moest een stamboom maken. Thuis. Drie generaties: hijzelf met broer en zus, ikzelf en Drakenjager en de grootouders. Allemaal met geboortejaar. En het mocht (moest?) creatief zijn. Wie de oudste zoon een beetje kent, beseft meteen dat het venijn in de staart zat én kan het resultaat voorspellen... De naam van zijn broer en zus kent hij vlot uit het hoofd, zijn ouders weet hij ook vaardig te benoemen en zelfs de derde leeftijd kent hij bij naam. Geboortejaren vond-ie terug op de verjaardagkalender. So far so good. Maar het moest dus creatief zijn. "Haal maar alles uit de kast." Hij dacht dat de juf het letterlijk bedoeld had... Na veel vijven, zessen, zevens en achten kwamen we tot het besluit dat hij netjes namen en geboortejaren zou opschrijven en blaadjes zou knippen en dat ik er dan zo goed en zo kwaad als het ging een boom van zou maken. En ik had nog wat paasdecoratie over, alzodus ... Zo geschiedde. Benieuwd hoeveel punten wij daarvoor ...