Doorgaan naar hoofdcontent

Paters!

Bent u al eens paters gaan drinken bij de paters in West - Vleteren?
Dit was hier zaterdag het strakke plan. 

In februari al nodigden we de Franstalige Demettosneven en -nichten uit voor een degustatie van la meilleure bière du monde entier. Serieus, hoe veelbelovend klonk dat eigenlijk?!

Het namiddagverloop stond vast: na un petit café in onze jardin, planden we une marche in de velden rond de abdij, om daarna une douze te proeven op het terras van de paters en daarna weer naar Vlamertinge-jardin af te zakken voor des petits-pains en toespize. 

Zo gezegd, zo gedaan en het liep allemaal son petit train-train, de koffie was lekker en de éclairs en soezen ook. Ook de rit verliep voortreffelijk en en colonne... We waren dus allemaal keihard en pleine forme, maar toen liep het toch een beetje anders dan gepland. 

Café de la paix was fermé! Middenin de paasvakantie!
Nondedju! En merde!
Gotverdom!
(Ik heb nog wel meer Franse verwijten gehoord, die ik omwille van meelezende kinders bespaar, en geloof me, als je anderhalf uur rijdt naar Vlamertinge-jardin én dan nog eens een kwartier naar la meilleure bière du monde, dan vloek je luid! Zo ook de bus Aziaten, fietsende Heuvellanders, aanwandelende Luxemburgers en malcontente Ieperlingen die hetzelfde plan als wij hadden, maar ook voor la porte fermée stonden. Alle mensen blijken gelijke manieren te hebben als ze dorst hebben!)

Drakenjager had gelukkig een strak plan B bedacht, dat zich via een tussenstop in de bierafdeling van Spar Vlamertinge (bij Piet en Claire!) verder ontspon in Vlamertinge- jardin. Het waren geen paters, maar er zaten minimum evenveel graden in en 't resultaat was uiteindelijk dat iedereen zong. 

Tout est bien qui finit bien!


 




Reacties

Populaire posts van deze blog

Pimp it!

Bij het scrollen door het maartnummer van Elle werd mijn aandacht getrokken door dit artikel ... Studs! Patches! Labels! Tralalaaaaa! Hoewel ik heel mindful aan het downsizen ben, kon ik de innerlijke dwang niet negeren: ik moest en zou mijn jeans fraksje pimpen. Op naar de Veritas! Lieve lezer, als ik het kan, kan jij het zeker! Al wat je nodig hebt, is een te pimpen kledingstuk, een strijkijzer, een katoenen doek en een hoopje lef.  Met deze DIY zou 't moeten lukken: Neem een foto van het maagdelijk blanke kledingsstuk. Gewoon, omdat je dan een ' voor en na' kan maken... Strijk het pand waarop je je applicatie wil aanbrengen mooi glad.   Leg je applicatie zoals jij hem op je kledij wil aanbrengen.( Hou rekening met naden en ribbeltjes: daar kun je niet goed op strijken.) Zorg er ook voor dat je je volledige ijzer op de afbeelding kan zetten. (Al deze onzin staat ook op het bijgeleverde instructievelletje. Volg de instructies, nèh....

We nailed it!

De voorbije weken dacht ik vaak na over een plan C. Een plan B was er al, ik verklapte er hier al 't één en 't ander over... Gelukkig is dat er nog niet van moeten komen, de clusters zijn -hou het hele Zoniënwoud vast- voorlopig onder controle. Het is natuurlijk wel zo dat ik graag ooit eens iets helemaal zot - buiten mijn comfort zone en al - zou doen, wat ver van mijn onderwijshabitat ligt, iets wat op andere uren zou vallen, en op andere plaatsen, en iets waar ik voorlopig nog niet zo gek veel over weet...  Ik informeerde me al, maar het blijkt vooral een duur affaire... Ik hou u op de hoogte, dat spreekt. Uitgestelde plannen zetten natuurlijk aan het dromen, en ik mocht gisterenavond al eens proeven van die lonkende, compleet andere wereld, die van de schoonheidsverzorging. Als proefpersoon mocht ik mee naar het examen nagelverzorging bij de avondschool hier in de buurt... Ik kwam tot volgende besluiten: - Niet elke deelneemster leek - zwiep-  uit Temptation Isl...

Stamboom

De oudste zoon moest een stamboom maken. Thuis. Drie generaties: hijzelf met broer en zus, ikzelf en Drakenjager en de grootouders. Allemaal met geboortejaar. En het mocht (moest?) creatief zijn. Wie de oudste zoon een beetje kent, beseft meteen dat het venijn in de staart zat én kan het resultaat voorspellen... De naam van zijn broer en zus kent hij vlot uit het hoofd, zijn ouders weet hij ook vaardig te benoemen en zelfs de derde leeftijd kent hij bij naam. Geboortejaren vond-ie terug op de verjaardagkalender. So far so good. Maar het moest dus creatief zijn. "Haal maar alles uit de kast." Hij dacht dat de juf het letterlijk bedoeld had... Na veel vijven, zessen, zevens en achten kwamen we tot het besluit dat hij netjes namen en geboortejaren zou opschrijven en blaadjes zou knippen en dat ik er dan zo goed en zo kwaad als het ging een boom van zou maken. En ik had nog wat paasdecoratie over, alzodus ... Zo geschiedde. Benieuwd hoeveel punten wij daarvoor ...