Shhhhhht... extra eieren!

Het moet in een vlaag van zinsverbijstering gebeurd zijn... dat ik zaterdag rond 18 uur nog naar onze bakker fietste om 10 verse paaseieren. Verse, als van een chocolatier. Van die eitjes die zalig ruttelen als je ermee schudt. En die je met een beetje gemak in 2 stukjes kunt trekken, want de vakman maakt natuurlijk altijd halve paaseitjes die hij dan met vloeibare chocola aan mekaar lijmt. Njooooom. Zulke eitjes had ik nog eventjes extra bijgehaald. Want we zouden eitjes te weinig hebben en dat zou jammer zijn.

Lieve lezer, de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat die extra eitjes niet voor iedereen waren. Het waren mijn eigen snoepeitjes. En ik zou er pas aan beginnen als alle andere chocolade op was...
Ik zou ze verstoppen op een plekje dat alleen ik ken en ik zou er af en toe eens aan ruiken. En nog affer en toe eens van proeven. En in mijn hoofd zouden ze meegaan tot half juli. Goed bewaard en nog altijd even lekker.

Helaas (ik weet het, dit is een luxeprobleem) vergat de paasklok ons helemaal niet en ook bij oma's, opa's, mammies, pappies, meters en peters schudde hij royaal zijn vleugels leeg.
Het zal dus nog wéken duren voor ik nog maar aan mijn extra voorraad geheime eieren zal kunnen beginnen...

Geduld is een schone deugd.
Mijn voorraadje is lekker verstopt.
Ik mag alleen niet vergeten waar precies.

 

De extra eitjes staan om evidente redenen niet op de foto, nvdr.